Bölüm 9 - Sen Gidince Ev Sessiz Kalacak

Caitlyn akşam eve döndüğünde Violet salonda battaniyeye sarılmış, televizyon izliyordu.
Caitlyn: Ben geldim.
Violet: Hoş geldin.
Caitlyn ayakkabılarını çıkarıp salona geçtiğinde Violet'in yanındaki boş koltuğa oturdu.
Caitlyn: Ne izliyorsun?
Violet: Bir şey.
Caitlyn: Ekranda belgesel yazıyor.
Violet: Aferin, okumayı öğrenmişsin.
Caitlyn: Bugün çok naziksin.
Violet: Seni gördüğüme sevindim, duygularımı böyle ifade ediyorum.
Caitlyn gülümseyerek başını salladı.
Caitlyn: Ben de seni gördüğüme sevindim.
Violet ona döndü.
Violet: Bütün gün dışarıdaydın, bu kadar çabuk özlemiş olamazsın.
Caitlyn: Kendini fazla önemli sanıyorsun.
Violet: Bu cümleyi benden çaldın.
Caitlyn: Artık ortak evimizde ortak cümlelerimiz var.
Violet: Kulağa korkunç geliyor.
Caitlyn: Bence oldukça tatlı.
Violet: O kelimeyi bir daha kullanma.
Caitlyn güldü ve televizyona döndü.
Bir süre ikisi de belgeseli izledi.
Violet normalde bir programı izlerken sürekli yorum yapardı ama Caitlyn yanındayken sessizce oturmak da hoşuna gitmeye başlamıştı.
Belgeselde bir kurt sürüsü gösterildiğinde Caitlyn ekrana doğru eğildi.
Caitlyn: Şunlara bak, birbirlerini nasıl kolluyorlar.
Violet: Senin de bir kurt sürüsü kurma planın mı var?
Caitlyn: Hayır, sadece güzel bir şey söyledim.
Violet: Şaşırdım.
Caitlyn: Violet.
Violet: Efendim?
Caitlyn: Bazen gerçekten yorucusun.
Violet gülümseyerek battaniyeyi biraz daha üzerine çekti.
Violet: Ama yine de yanımda oturuyorsun.
Caitlyn ona baktı.
Caitlyn: Evet, oturuyorum.
Violet bu cevabın ardından bir şey söylemedi.
Çünkü Caitlyn'in bunu söylerken dalga geçmediğini anlamıştı.
Bir süre sonra Violet mutfağa gidip iki fincan sıcak çikolata hazırladı.
Caitlyn fincanı eline aldığında şaşkınlıkla ona baktı.
Caitlyn: Benim için de mi yaptın?
Violet: Hayır, ikisini de kendim içecektim ama sonra vicdanım sızladı.
Caitlyn: Ne kadar düşüncelisin.
Violet: Bu konuşma hiç yaşanmadı.
Caitlyn: Elbette.
Sıcak çikolatalarını içerken sohbetleri yavaşça daha kişisel konulara kaydı.
Caitlyn: Evde yalnız yaşamaya alışmış mıydın?
Violet: Evet, oldukça.
Caitlyn: Peki, şimdi nasıl geliyor?
Violet fincanının kenarındaki köpüğü parmağıyla temizledi.
Violet: Farklı.
Caitlyn: Kötü anlamda mı?
Violet: Hayır, sadece eve geldiğimde konuşacak birinin olması güzelmiş.
Caitlyn'in yüzündeki ifade yumuşadı.
Caitlyn: Benim için de öyle.
Violet: Ama bunu annelerimize söyleme, hemen bizi evlendirmeye kalkarlar.
Caitlyn kahkaha attı.
Caitlyn: Annem muhtemelen gelinlik modellerine bile bakmaya başlamıştır.
Violet: Benim annem de düğün salonu araştırıyordur.
Caitlyn: En azından pasta konusunda anlaşabiliriz.
Violet: Düğün pastasını ben seçiyorum.
Caitlyn: Daha ortada düğün yok.
Violet: Ayrıntılara takılma, Kiramman.
İkisi de gülmeye başladı.
Konuşma şakadan ibaret olsa da Violet, Caitlyn'le geleceğe dair böyle rastgele bir şey hayal etmenin kendisine neden tuhaf gelmediğini anlayamadı.
Ertesi sabah Violet mutfağa indiğinde Caitlyn masada telefonuyla uğraşıyordu.
Violet: Ne oldu?
Caitlyn: Annem aradı, evdeki tadilatın beklediğimizden biraz daha uzun sürebileceğini söyledi.
Violet'in yüzündeki ifade çok hafif değişti.
Violet: Ne kadar uzayacakmış?
Caitlyn: Henüz kesin değil, belki birkaç hafta daha.
Violet: Anladım.
Caitlyn onun yüzünü dikkatle inceledi.
Caitlyn: Bu seni rahatsız ediyor mu?
Violet: Neden etsin?
Caitlyn: Bilmiyorum, sonuçta evinde fazladan biri yaşıyor.
Violet: Fazladan biri mi?
Caitlyn: Ben.
Violet: Farkındayım, sabahları kahve makinesinin başında beliren gizemli kadın sensin.
Caitlyn gülümsedi ama Violet'in cevabının arkasında başka bir şey olup olmadığını merak ediyordu.
Caitlyn: İstersen başka bir yerde kalabilirim.
Violet hemen başını kaldırdı.
Violet: Ne?
Caitlyn: Bir arkadaşımın evinde kalabilirim, seni zor durumda bırakmak istemem.
Violet: Ben sana git demedim ki.
Caitlyn: Demedin.
Violet: O zaman niye gidiyormuşsun gibi konuşuyorsun?
Caitlyn birkaç saniye sessiz kaldı.
Caitlyn: Sadece rahat etmeni istiyorum.
Violet bakışlarını fincanına indirdi.
Violet: Rahatım zaten.
Caitlyn: Tamam.
Violet: Hatta istersen biraz daha kalabilirsin.
Caitlyn'in yüzünde küçük bir gülümseme belirdi.
Caitlyn: Biraz mı?
Violet: Bu kadarını da hak etmiyorsun.
Caitlyn: Anladım, teşekkür ederim.
Violet: Rica ederim, şimdi kahveni iç de soğumasın.
Caitlyn fincanını kaldırırken Violet'in yüzündeki hafif kızarıklığı fark etti ama bu kez onunla dalga geçmedi.
O gün evde herkes kendi işiyle ilgilendi.
Caitlyn çalışırken Violet alışverişe çıktı, döndüğünde de birlikte akşam yemeği hazırladılar.
Her şey sıradan görünüyordu.
Yine de Violet, Caitlyn'in başka bir yerde kalabileceğini düşündükçe içinde oluşan huzursuzluğu bir türlü açıklayamıyordu.
Akşam bulaşıklar bittikten sonra Caitlyn salona geçti.
Caitlyn: İyi geceler demeden önce bir şey soracağım.
Violet: Sor.
Caitlyn: Burada kalmam gerçekten sorun değil mi?
Violet ona baktı.
Violet: Caitlyn, sorun olsaydı sana söylerdim.
Caitlyn: Biliyorum, yine de emin olmak istedim.
Violet: O zaman emin ol.
Kısa bir sessizlikten sonra Violet hafifçe gülümsedi.
Violet: Ayrıca kahvemi yapan, benimle pasta paylaşan ve bazen işe yarar şeyler söyleyen bir ev arkadaşını nereden bulacağım?
Caitlyn: Bazen işe yarar şeyler mi?
Violet: Şımarma.
Caitlyn: Peki, Violet.
Caitlyn merdivenlere yöneldiğinde Violet arkasından seslendi.
Violet: Caitlyn?
Caitlyn dönüp ona baktı.
Caitlyn: Efendim?
Violet: İyi ki geldin.
Caitlyn'in yüzündeki gülümseme bu kez daha içtendi.
Caitlyn: İyi ki kapıyı açtın.
Caitlyn yukarı çıktıktan sonra Violet bir süre salonda kaldı.
İlk gün onu kapının önünde görünce tek düşündüğü şey bu kadından nasıl kurtulacağıydı.
Şimdiyse tadilatın uzayacağını öğrenince rahatlamıştı.
Violet başını koltuğun arkasına yasladı.
Violet: Ben bittim.
Ama dudaklarının kenarındaki gülümseme, bundan hiç de şikâyetçi olmadığını ele veriyordu.