Bölüm 1 - O Kadın Benim Evimde Kalamaz!

Violet Blackwell, pazar sabahını kahvesiyle ve kimsenin huzurunu bozmaması umuduyla geçiriyordu.
Siyah saçlarının arasındaki kırmızı tutamlar yüzüne düşerken koltuğa yayılmış, telefonunda gezinerek günün geri kalanında hiçbir şey yapmamayı planlıyordu.
Ta ki telefonu çalana kadar.
Violet: Anne, daha sabahın körü, ne oldu?
Annesi: Günaydın demek de mi yasak artık?
Violet: Sana göre günaydın, bana göre hayatın devam etmesine karşı kişisel bir saldırı.
Annesi: Çok komiksin.
Violet: Biliyorum, genetik.
Annesi: Violet, sana bir şey söylemem gerekiyor.
Violet, annesinin sesindeki o tehlikeli sakinliği duyunca kahvesinden bir yudum aldı.
Violet: Para istemiyorum, evlenmiyorum ve hiçbir yere gelmiyorum.
Annesi: Caitlyn birkaç hafta sizin evde kalacak.
Violet'in kahvesini yutması bir anda zorlaştı.
Violet: Kim?
Annesi: Caitlyn.
Violet: Anne, dünyada Caitlyn adında milyonlarca insan var, biraz daha açıklayıcı olabilir misin?
Annesi: Kiramman ailesinin kızı.
Violet: HAYIR.
Annesi: Daha nedenini bile dinlemedin.
Violet: Dinlememe gerek yok, cevabım hayır.
Annesi: Evlerinde tadilat var ve birkaç hafta kalacak bir yere ihtiyaçları var.
Violet: Otel diye bir şey icat edilmişti en son kontrol ettiğimde.
Annesi: Violet.
Violet: Anne.
Annesi: Caitlyn bugün geliyor.
Violet, elindeki kahve fincanını yavaşça masaya bıraktı.
Violet: Bir dakika, bugün derken bugün mü?
Annesi: Evet.
Violet: BENİM EVİME Mİ?
Annesi: Sesini yükseltmene gerek yok.
Violet: EVİMDE BİR YABANCININ KALACAĞINI SÖYLÜYORSUN VE SESİMİ Mİ YÜKSELTMEMEM GEREKİYOR?
Annesi: Caitlyn yabancı değil.
Violet: Benim için gayet yabancı sayılır.
Annesi: Birbirinizi yıllardır tanıyorsunuz.
Violet: Birbirimizi tanımakla aynı evde yaşamak arasında küçük bir fark var.
Annesi: Bunu konuşmuştuk ve kararımızı verdik.
Violet: Harika, demek ki bu konuşma değil, bilgilendirme toplantısı.
Annesi: Aynen öyle.
Violet: Seni seviyorum ama şu an sana karşı hislerim oldukça karmaşık.
Annesi: Ben de seni seviyorum, kızım.
Annesi telefonu kapattığında Violet birkaç saniye boyunca ekrana baktı.
Sonra başını koltuğun arkasına yasladı.
Violet: Bu bir kâbus olmalı.
Tam o sırada kapı zili çaldı.
Violet: Daha gelmeden mi?!
Kapıya doğru yürürken içinden kendini sakinleştirmeye çalıştı.
Kapıyı açtığında karşısında iki büyük valizin yanında dimdik duran Caitlyn Kiramman vardı.
Lacivert saçları düzgünce taranmış, mavi gözleri her zamanki gibi sakin görünüyordu.
Caitlyn: Günaydın.
Violet: Değil.
Caitlyn: Seni görmek de güzel.
Violet: Bunu söylediğine göre ya hafızanı kaybettin ya da yanlış kapıdasın.
Caitlyn: Adres doğru, kapı doğru, hatta yüz ifaden bile beklediğim gibi.
Violet: Ne kadar güzel, gelmeden önce benimle dalga geçmeye hazırlanmışsın.
Caitlyn: Hazırlanmama gerek kalmadı, sen zaten işi benim için kolaylaştırıyorsun.
Violet kapının kenarına tutunup derin bir nefes aldı.
Violet: Bak, Caitlyn, seni sevmediğimden değil—
Caitlyn: Beni sevdiğini söylemedin ki.
Violet: Cümlemi bitirmeme izin verir misin?
Caitlyn: Elbette.
Violet: Seni burada istemiyorum.
Caitlyn: Cümleni bitirmen için bekledim, şimdi de ben konuşayım.
Violet: Buyur, savunmanı dinliyoruz.
Caitlyn: Annelerimiz anlaştı, ailem evdeki tadilat bitene kadar başka bir yerde kalmamı istedi ve senin evinde uygun bir oda var.
Violet: Benim fikrimi soran oldu mu?
Caitlyn: Annene sorulduğunu sanmıyorum.
Violet: İşte sorun da bu zaten!
Caitlyn valizlerinin saplarını tuttu ve kapının eşiğine doğru bir adım attı.
Violet hemen önüne geçti.
Violet: Bir saniye, öyle elini kolunu sallayarak içeri giremezsin.
Caitlyn: Kapıyı sen açtın.
Violet: Seni içeri davet etmek için değil, yüzüne kapatmak için açtım.
Caitlyn: O zaman biraz geç kaldın.
Violet: SENİN BU KADAR SİNİR BOZUCU OLDUĞUNU UNUTMUŞUM!
Caitlyn: Ben de senin bu kadar misafirperver olduğunu unutmuşum.
Violet: Misafirperverliğimin tadını çıkar, çünkü üç gün sonra kapının önünde bavullarınla ağlıyor olacaksın.
Caitlyn: Üç gün mü?
Violet: En fazla.
Caitlyn: Ben birkaç hafta kalacağım.
Violet: O zaman ağlamak için daha fazla zamanın olacak.
Caitlyn hafifçe gülümsedi ve valizlerinden birini içeri çekti.
Violet: Hey!
Caitlyn: Ayakkabılarımı çıkarayım mı, yoksa ev sahibesi olarak bana özel bir kuralın var mı?
Violet: Var, ilk kural: Beni sinirlendirme.
Caitlyn: O zaman zor bir başlangıç yapıyoruz.
Violet: İkinci kural: Eşyalarıma dokunma.
Caitlyn: Mantıklı.
Violet: Üçüncü kural: Mutfağa girdiğinde benim kahveme dokunma.
Caitlyn: Kahveni kendin yapamayacak kadar tembel değilsindir umarım.
Violet: DÖRDÜNCÜ KURAL: BENİMLE TARTIŞMA!
Caitlyn: Ama sen başlatıyorsun.
Violet iki elini yüzüne kapattı.
Violet: Tanrım, bana sabır ver.
Caitlyn: Sabır da bavullarımla birlikte gelmedi maalesef.
Violet: SENİ BİR GÜN BİR YASTIKLA BOĞACAĞIM!
Caitlyn: Güzel, o zaman odama bir yastık koymayı unutma.
Violet, ona inanamayarak baktı.
Caitlyn ise sanki dünyanın en sıradan sohbetini yapıyormuş gibi valizlerini koridora bıraktı.
Caitlyn: Odalar nerede?
Violet: Evden çıkınca sağa dön, orada bir otel var.
Caitlyn: Çok komiksin, Violet.
Violet: Biliyorum, bunu az önce de söyledim.
Caitlyn: Bana odaları gösterir misin?
Violet: Hayır.
Caitlyn: Peki, kendim bulurum.
Caitlyn merdivenlere yönelirken Violet arkasından seslendi.
Violet: Üst kattaki sağdaki oda benim!
Caitlyn: Merak etme, dolabındaki kıyafetlerini de giymeyeceğim.
Violet: BENİM KIYAFETLERİMİ GİYMEYE KALKARSAN SENİ EVDEKİ BÜTÜN ASKILARLA DÖVERİM!
Caitlyn'in kahkahası merdivenlerden aşağıya kadar yayıldı.
Violet olduğu yerde kaldı ve gözlerini kapattı.
Violet: Daha ilk beş dakikada başım ağrıdı.
Telefonu yeniden titredi.
Annesinden bir mesaj gelmişti.
Annesi: Caitlyn'e iyi davran, canım.
Violet mesajı okudu, birkaç saniye düşündü ve cevap yazdı.
Violet: Onu kapının önüne koyarsam valizlerini de yanında vereyim mi?
Annesi cevap vermedi.
Violet telefonu koltuğa fırlatıp başını ellerinin arasına aldı.
Violet: Birkaç hafta, sadece birkaç hafta.
Üst kattan Caitlyn'in sesi geldi.
Caitlyn: VIOLET, WI-FI ŞİFRESİ NE?
Violet: ŞİFRE YOK, İNTERNETİMİ DE KAPATTIM!
Caitlyn: Telefonum bağlandı bile!
Violet başını kaldırıp tavana baktı.
Violet: Bu kadın benim sonum olacak.
Caitlyn: DUYDUM!
Violet: ZATEN DUYMAN İÇİN SÖYLEDİM!
Caitlyn yeniden güldü.
Violet o an, hayatının önümüzdeki birkaç haftasının kesinlikle huzurlu geçmeyeceğini anlamıştı.
Henüz bilmediği şey ise bu evdeki en büyük sorunun Caitlyn'in sinir bozucu tavırları değil, bir gün o sesin evde hiç duyulmamasını istemeyecek olmasıydı.