Bölüm 4 - Alışverişe Çıkmak Bir Hataydı

Violet odasında hazırlanırken yatağının üzerine üç farklı üst bırakmıştı.
Aslında yalnızca markete gideceklerdi ama Caitlyn'in yanında dışarı çıkacak olmak, nedense karar vermesini zorlaştırıyordu.
Violet elindeki siyah cekete baktı.
Violet: Market için fazla mı?
Bir saniye düşündükten sonra ceketi giydi.
Violet: Hayır, gayet normal.
Tam kapıdan çıkacakken telefonu titredi.
Caitlyn: Aşağıda seni bekliyorum.
Violet: İki dakika.
Caitlyn: Bunu on dakika önce de söyledin.
Violet: O zaman neden hâlâ bekliyorsun?
Caitlyn: Çünkü markete tek başıma gitmek istemiyorum.
Violet gülümseyerek telefonunu cebine koydu.
Violet: Zavallı Caitlyn, bensiz hiçbir şey yapamıyor.
Merdivenlerden indiğinde Caitlyn kapının yanında anahtarlarını çeviriyordu.
Caitlyn, Violet'i baştan aşağı süzdü.
Caitlyn: Markete gidiyoruz, davete değil.
Violet: Kıskandın mı?
Caitlyn: Neyi?
Violet: Benden daha güzel görünemediğin için.
Caitlyn birkaç saniye sessiz kaldıktan sonra güldü.
Caitlyn: Bu özgüvenin nereden geliyor, merak ediyorum.
Violet: Doğuştan.
Caitlyn: Birazını bana da versene.
Violet: Önce hak etmen lazım.
Caitlyn kapıyı açıp dışarı çıktı.
Caitlyn: Hadi, Blackwell, yoksa market kapanacak.
Violet: Saat daha öğlen bile olmadı!
Caitlyn: Senin hazırlanma hızını hesaba kattım.
Violet kapıyı kilitleyip onun peşinden yürüdü.
Violet: Bir gün seni gerçekten susturacağım.
Caitlyn: O günü sabırsızlıkla bekliyorum.

Markete vardıklarında Caitlyn eline bir alışveriş sepeti aldı.
Violet ise doğrudan kahve reyonuna yöneldi.
Caitlyn: Daha alışverişe başlamadık bile.
Violet: Önceliklerim var.
Caitlyn: Kahve dışında bir şey içiyor musun?
Violet: Su.
Caitlyn: Ne kadar çeşitli bir beslenme düzeni.
Violet: Senin sabahki yumurtalarından daha çeşitli olduğu kesin.
Caitlyn gülerek sepeti Violet'in koluna bıraktı.
Caitlyn: Bunu tutar mısın?
Violet: Kendi sepetini kendin taşı.
Caitlyn: Benim ellerim dolu.
Violet, Caitlyn'in boş ellerine baktı.
Violet: Elinde hiçbir şey yok.
Caitlyn: Psikolojik olarak doluyum.
Violet kahkahayı patlattı.
Violet: SENİNLE NASIL UĞRAŞACAĞIM BEN?
Caitlyn: Başarılı bir başlangıç yaptın bile.
Alışverişe devam ederken Caitlyn sebze ve meyveleri dikkatlice seçiyor, Violet ise sepete gördüğü atıştırmalıkları atıyordu.
Caitlyn bir paket cipsi sepetten çıkardı.
Violet: Ne yapıyorsun?
Caitlyn: Evde zaten iki paket var.
Violet: Üçüncü paket de seni rahatsız mı ediyor?
Caitlyn: Gereksiz alışveriş yapmayalım diyorum.
Violet paketi geri aldı.
Violet: Bu gereksiz değil, mutluluk kaynağı.
Caitlyn: O zaman mutluluğunu kendin ödeyebilirsin.
Violet: Tamam.
Caitlyn, Violet'in hiç itiraz etmeden kabul etmesine şaşırdı.
Violet cebinden telefonunu çıkarıp paketin fotoğrafını çekti.
Caitlyn: Ne yapıyorsun?
Violet: Anneme gönderiyorum.
Caitlyn: Neden?
Violet: Beni markette cips almaktan mahrum bıraktığını anlatacağım.
Caitlyn: Beni annene şikâyet mi edeceksin?
Violet: Henüz karar vermedim.
Caitlyn başını iki yana salladı.
Caitlyn: Al o cipsi.
Violet telefonunu indirdi.
Violet: Gerçekten mi?
Caitlyn: Evet, yeter ki annene mesaj atma.
Violet sırıttı.
Violet: Demek senin de zayıf noktan varmış, Kiramman.
Caitlyn: Bir daha cips almayacağız.
Violet: Tabii, tabii.
Alışverişin geri kalanı şaşırtıcı derecede sorunsuz geçti.
En azından kasaya gelene kadar.
Kasiyer ürünleri geçirirken Violet sepetin içindeki çikolatalara baktı.
Violet: Bunları sen mi aldın?
Caitlyn: Evet, neden?
Violet: Hani gereksiz alışveriş yapmıyorduk?
Caitlyn: Bunlar gerekli.
Violet: Çikolata mı gerekli?
Caitlyn: Kesinlikle.
Violet, Caitlyn'e birkaç saniye baktıktan sonra gülümseyerek başını salladı.
Violet: Seni çözmeye başladım.
Caitlyn: Umarım sonuçlardan memnunsundur.
Violet: Henüz karar vermedim.
Ödemeyi yaptıktan sonra poşetleri birlikte taşıyıp marketten çıktılar.
Tam arabaya binecekleri sırada Violet, yolun karşısındaki küçük kahve dükkânını fark etti.
Violet: Kahvemi unuttuk.
Caitlyn poşetlere baktı.
Caitlyn: Unutmadık, sen daha söylemeden aklımdaydı.
Violet şaşkınlıkla ona döndü.
Violet: Benim kahvemi mi hatırladın?
Caitlyn: Sabah boyunca başka bir şey konuşmadın ki.
Violet: Bu, beni dinlediğin anlamına mı geliyor?
Caitlyn: Ne yazık ki.
Violet gülümsemesini saklamak için başını çevirdi.
Violet: Peki, kahvemi sen alıyorsun.
Caitlyn: Neden yine ben?
Violet: Çünkü sen çok düşüncelisin.
Caitlyn: Bu iltifatın arkasından para ödemem gerekeceğini biliyordum.
Violet: Hızlı öğreniyorsun.
Kahvelerini aldıktan sonra yakındaki bir banka oturdular.
Violet kahvesinden bir yudum alıp rahatça arkasına yaslandı.
Caitlyn: Güzel mi?
Violet: Gayet güzel.
Caitlyn: Rica ederim.
Violet: Daha teşekkür etmedim.
Caitlyn: Etmeyeceğini bildiğim için erkenden söyledim.
Violet kahkaha atarak başını iki yana salladı.
Bir süre yan yana oturup çevrelerinden geçen insanları izlediler.
Caitlyn'in telefonu çaldığında ekranda annesinin adı belirdi.
Caitlyn: Annem arıyor, bir saniye.
Violet başıyla onayladı.
Caitlyn telefonu açıp annesiyle konuşmaya başladı.
Caitlyn: Evet anne, alışverişe çıktık.
Kısa bir sessizliğin ardından Caitlyn'in yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.
Caitlyn: Evet, Violet de yanımda.
Violet merakla ona baktı.
Caitlyn: Hayır anne, kavga etmiyoruz.
Violet hemen araya girdi.
Violet: ŞİMDİLİK!
Caitlyn gülmemek için kendini zor tutarken annesine veda edip telefonu kapattı.
Caitlyn: Annem birlikte vakit geçirmemize sevindi.
Violet: Annem de bizi aynı eve yerleştirerek büyük bir başarı elde ettiğini düşünüyor olmalı.
Caitlyn: Belki de haklıdır.
Violet ona baktı.
Violet: Sakın.
Caitlyn: Ne?
Violet: Bu kadar kısa sürede anlaşmaya başladığımızı düşünmeye başlama.
Caitlyn kahvesini kaldırıp ona doğru hafifçe uzattı.
Caitlyn: Merak etme, Blackwell, hâlâ beni sevmediğini biliyorum.
Violet kendi bardağını onun bardağına hafifçe dokundurdu.
Violet: Güzel, en azından bir konuda anlaşıyoruz.
İkisi de gülümseyerek kahvelerini içmeye devam etti.
Violet eve dönerken alışverişin düşündüğü kadar kötü geçmediğini kabul etmek zorunda kaldı.
Caitlyn ise arabanın bagajına poşetleri yerleştirirken Violet'in aldığı cips paketini gördü.
Caitlyn: Bu arada, cipsin parasını bana borçlusun.
Violet: NE?
Caitlyn: Benim kartımla ödendi.
Violet: SEN ONU BANA HEDİYE ETTİN!
Caitlyn: Böyle bir anlaşma yapmadık.
Violet: KİRAMMAN, ARABAYI ÇALIŞTIR!
Caitlyn kahkahalarla sürücü koltuğuna oturdu.
Caitlyn: Emredersiniz, hanımefendi.
Violet de arabaya bindi ama yüzündeki gülümsemeyi bir türlü silemedi.
Henüz birbirlerini tam olarak tanımıyorlardı.
Ama aralarındaki çekişme, yavaş yavaş birlikte geçirdikleri zamanın en eğlenceli parçası hâline geliyordu.