Bölüm 20 - Ya Ben de Aynı Şeyi Hissediyorsam

Violet o sabah mutfağa indiğinde Caitlyn'in kahvesini hazırlarken kendi kendine gülümsediğini gördü.
Caitlyn: Günaydın, Violet.
Violet: Günaydın, Cait.
Caitlyn: Bugün neşelisin.
Violet: Öyle miyim?
Caitlyn: Biraz.
Violet: Belki de güzel bir rüya görmüşümdür.
Caitlyn: Anlatacak mısın?
Violet: Hayır.
Caitlyn: O zaman kesin benimle ilgilidir.
Violet elindeki kaşığı tezgâha bıraktı.
Violet: Kendine güvenin gerçekten inanılmaz.
Caitlyn: Yanılıyor muyum?
Violet: Kahvaltını kendin hazırlayabilirsin.
Caitlyn kahkaha attı.
Caitlyn: Tamam, sustum.
Violet gülümseyerek onun için hazırladığı kahveyi önüne bıraktı.
Violet: Şekersiz, değil mi?
Caitlyn fincana baktıktan sonra Violet'e döndü.
Caitlyn: Evet, teşekkür ederim.
Violet: Birlikte yaşıyoruz, artık ne içtiğini biliyorum.
Caitlyn: Yalnızca ne içtiğimi değil, nasıl hissettiğimi de anlamaya başladın.
Violet'in gülümsemesi hafifçe duraksadı.
Violet: Her zaman değil.
Caitlyn: Belki de birbirimizi daha iyi tanımamız gerekiyordur.
Violet: Belki.
Kahvaltıdan sonra Caitlyn çalışma odasına geçti, Violet ise salonda kitap okumaya başladı.
Fakat birkaç sayfa ilerledikten sonra aynı paragrafı üçüncü kez okuduğunu fark etti.
Dün gece Caitlyn'e verdiği sözü düşünüyordu.
Bir gün sana bir şey söyleyeceğim.
Artık bunu ertelemek istemiyordu.
Ama ne zaman söyleyecekti?
Öğle saatlerinde Caitlyn odasından çıkıp yanına geldi.
Caitlyn: Biraz ara vereceğim, kahve içmek ister misin?
Violet: Seninle mi?
Caitlyn gülümsedi.
Caitlyn: Hayır, komşuyla.
Violet: Çok komiksin.
Caitlyn: Teşekkür ederim.
Birlikte kahvelerini hazırlayıp arka bahçeye çıktılar.
Hava sakindi ve güneş yüzlerini ısıtıyordu.
Violet sandalyeye otururken Caitlyn'in de yanına yerleştiğini gördü.
Caitlyn: Bir şey mi düşünüyorsun?
Violet: Evet.
Caitlyn: Paylaşmak ister misin?
Violet fincanını iki eliyle tuttu.
Violet: Sana bir şey sorsam dürüstçe cevap verir misin?
Caitlyn: Elbette.
Violet: Hiç birinin yanında kendini evindeymiş gibi hissettin mi?
Caitlyn bir süre düşündü.
Caitlyn: Evet, hissettim.
Violet: Nasıl bir şey?
Caitlyn: Sürekli ne söyleyeceğini düşünmüyorsun, sessizlikten rahatsız olmuyorsun ve o kişi yanındayken kendini olduğundan farklı göstermene gerek kalmıyor.
Violet gözlerini fincanına indirdi.
Caitlyn: Neden sordun?
Violet: Çünkü son zamanlarda burada böyle hissediyorum.
Caitlyn'in yüzü yumuşadı.
Caitlyn: Ben de.
Violet başını kaldırdı.
Violet: Gerçekten mi?
Caitlyn: Gerçekten.
Caitlyn bir an durduktan sonra devam etti.
Caitlyn: İlk geldiğimde birkaç hafta kalıp gideceğimi düşünüyordum ama şimdi ayrılma zamanı geldiğinde ne hissedeceğimi bile bilmiyorum.
Violet'in kalbi hızlandı.
Violet: Gitmek istemiyor musun?
Caitlyn: Burada kalmayı seviyorum.
Caitlyn kısa bir süre sustu.
Caitlyn: Özellikle de seninle vakit geçirmeyi.
Violet cevap vermeden önce birkaç saniye ona baktı.
Violet: Ben de seninle vakit geçirmeyi seviyorum.
Bu kez ikisi de cümlelerini şakaya vurmadı.
Caitlyn fincanını masaya bıraktı ve Violet'e döndü.
Caitlyn: Sana bir şey sorabilir miyim?
Violet: Sor.
Caitlyn: Son zamanlarda bana karşı biraz daha farklı davranıyorsun, farkında mısın?
Violet'in midesinde küçük bir heyecan oluştu.
Violet: Nasıl farklı?
Caitlyn: Eskiden benimle vakit geçirmek için bu kadar çok bahane bulmazdın.
Violet: Belki de artık senden o kadar rahatsız olmuyorumdur.
Caitlyn gülümsedi.
Caitlyn: Belki.
Violet: Sen de eskisi gibi değilsin.
Caitlyn: Nasıl yani?
Violet: Beni daha çok düşünüyorsun, ne hissettiğimi soruyorsun ve bazen...
Violet duraksadı.
Caitlyn: Bazen?
Violet: Bazen bana bakışın değişiyor gibi geliyor.
Caitlyn'in gülümsemesi hafifçe silindi ama bakışları Violet'in üzerinde kaldı.
Caitlyn: Sen de benim sana nasıl baktığımı düşünüyorsun demek.
Violet yüzünü ellerine kapatmak istedi ama kendini tuttu.
Violet: Bir şey söyledim diye hemen üstüme gelme.
Caitlyn: Üstüne gelmiyorum.
Caitlyn'in sesi yumuşaktı.
Caitlyn: Sadece seninle açıkça konuşmak istiyorum.
Violet ona döndü.
Violet: Peki ya ben sana bazı şeyleri söylemekten korkuyorsam?
Caitlyn: O zaman seni acele ettirmem.
Violet: Ya yanlış anlarsan?
Caitlyn: O zaman sana ne demek istediğini sorarım.
Violet istemeden güldü.
Violet: Her sorunun bir cevabı var sende.
Caitlyn: Her sorunun değil.
Caitlyn gözlerini kısa bir an Violet'in ellerine indirdi, sonra yeniden yüzüne baktı.
Caitlyn: Özellikle de kendi duygularım söz konusu olduğunda bazen benim de kafam karışıyor.
Violet'in gülümsemesi kayboldu.
Violet: Senin de mi?
Caitlyn söylediklerini düşünür gibi kısa bir sessizliğe gömüldü.
Caitlyn: Evet.
Violet'in aklından yüzlerce soru geçti ama hiçbirini soramadı.
Caitlyn ayağa kalkıp boş fincanları aldı.
Caitlyn: Hadi içeri geçelim, kahvemiz soğudu.
Violet de ayağa kalktı.
İçeri dönerlerken Caitlyn'in koluna hafifçe dokundu.
Violet: Cait?
Caitlyn: Efendim?
Violet: Bugün benimle biraz daha vakit geçirir misin?
Caitlyn ona baktı ve gülümsedi.
Caitlyn: Elbette, Violet.
Öğleden sonrayı birlikte kitap okuyarak, arada konuşarak ve mutfakta atıştırmalık hazırlayarak geçirdiler.
Akşam olduğunda Violet, Caitlyn'in yanında otururken artık bir karar vermişti.
Bu gece her şeyi söylemese bile hislerini saklamaya devam etmeyecekti.
Caitlyn televizyonun sesini kıstığında Violet ona döndü.
Violet: Sana bir şey söylemek istiyorum.
Caitlyn kitabını kapatıp bütün dikkatini ona verdi.
Caitlyn: Dinliyorum.
Violet derin bir nefes aldı.
Violet: Son zamanlarda sana karşı hissettiğim şeylerin yalnızca arkadaşlık olmadığını düşünüyorum.
Caitlyn hiç konuşmadı.
Violet'in kalbi hızla atıyordu ama bu kez geri adım atmadı.
Violet: Henüz her şeyi çözdüğümü söyleyemem ama seni özlüyorum, seninle vakit geçirmek istiyorum ve bazen sana baktığımda...
Violet durdu, sonra cesaretini topladı.
Violet: Bazen sana düşündüğümden çok daha fazla değer verdiğimi fark ediyorum.
Caitlyn'in yüzündeki ifade yavaşça yumuşadı.
Caitlyn: Violet...
Violet: Biliyorum, hemen cevap vermek zorunda değilsin.
Caitlyn başını iki yana salladı.
Caitlyn: Hayır, mesele o değil.
Violet nefesini tuttu.
Caitlyn bir an ona baktıktan sonra elini koltuğun üzerine, Violet'in elinin yakınına bıraktı.
Caitlyn: Ben de son zamanlarda sana karşı hissettiklerimi anlamaya çalışıyorum.
Violet'in gözleri büyüdü.
Caitlyn: Seninle vakit geçirmek benim için de sıradan bir şey olmaktan çıktı.
Caitlyn: Eve geldiğimde seni görmek istiyorum, günümde olanları ilk sana anlatmak istiyorum ve bazen senin de beni beklediğini bilmek beni mutlu ediyor.
Violet sessizce onu dinledi.
Caitlyn: Ama sana karşı hissettiklerimin ne anlama geldiğini henüz tamamen çözmüş değilim.
Violet'in içinde bir parça hayal kırıklığı oluşsa da Caitlyn'in dürüstlüğü ona iyi geldi.
Violet: Yani...
Caitlyn hafifçe gülümsedi.
Caitlyn: Yani seninle bu konuda konuşmaya devam etmek istiyorum, eğer sen de istersen.
Violet bir süre ona baktıktan sonra gülümsedi.
Violet: İsterim.
Caitlyn: Güzel.
Violet elini koltuğun üzerinde biraz daha yaklaştırdı.
Caitlyn de kendi elini onun eline hafifçe dokundurdu.
İkisi de bu küçük teması hemen sonlandırmadı.
O gece aralarında henüz bir ilişki başlamamıştı ve ikisi de birbirlerine büyük sözler vermemişti.
Ama ilk kez Violet yalnızca kendi hislerini açıklamakla kalmamış, Caitlyn'in de bu ihtimali düşünmesine izin vermişti.
Violet yatmaya gitmeden önce merdivenlerde durup arkasına baktı.
Violet: İyi geceler, Cait.
Caitlyn: İyi geceler, Violet.
Violet birkaç basamak çıktıktan sonra durdu.
Violet: Bir de...
Caitlyn: Efendim?
Violet gülümsedi.
Violet: Senin yanında kendimi evimde gibi hissediyorum.
Caitlyn'in yüzünde yumuşak bir gülümseme belirdi.
Caitlyn: Ben de senin yanında öyle hissediyorum.
Violet odasına çıktığında kalbi hâlâ hızlı atıyordu.
Bu kez korktuğu şey Caitlyn'in ne hissedeceğini bilmemek değildi.
İlk defa, belki de ikisinin aynı yere doğru yürüdüğünü düşünüyordu.