Bölüm 29 - Biraz Daha Kal

Pazar sabahı Caitlyn gözlerini açtığında Violet’in hâlâ yanında olduğunu görünce gülümsedi.
Violet’in kolu beline dolanmıştı ve yüzü yastığa gömülmüştü.
Caitlyn bir süre onu izledikten sonra saçlarına hafifçe dokundu.
Caitlyn: Günaydın, güzelim.
Violet: Beş dakika daha.
Caitlyn: Daha gözlerini bile açmadın.
Violet: Açarsam kalkmam gerekecek.
Caitlyn: Kalkmanı istemiyorum zaten.
Violet gözlerini aralayıp ona baktı.
Violet: Bunu söyleseydin baştan, hiç itiraz etmezdim.
Caitlyn gülerek ona yaklaştı ve yanağına bir öpücük kondurdu.
Caitlyn: O zaman biraz daha benimle kal.
Violet: Emredersiniz, hanımefendi.
Caitlyn: Dalga geçiyorsun ama hoşuma gidiyor.
Violet: Senin hoşuna giden şeyleri öğreniyorum.
Caitlyn: Mesela?
Violet: Sabahları bana sarılman, saçlarımla oynaman, beni öpmen ve kahvaltıyı hazırlamak için yataktan kaçmaman.
Caitlyn: Sonuncusu biraz zor olabilir.
Violet: Demek aşkımızın önündeki en büyük engel kahvaltı.
Caitlyn kahkaha atınca Violet de gülümsedi ve onu kendine çekerek alnından öptü.
Bir süre daha yatakta kaldılar, sonra Caitlyn’in midesinden gelen ses ikisini de güldürdü.
Violet: Aşkım, sanırım miden benden önce kahvaltı istiyor.
Caitlyn: Mutfakta da bana sarılabilirsin.
Violet: Bu bir davet mi, yoksa resmen talimat mı?
Caitlyn: İkisi de.
Violet: O zaman reddetme hakkım yok.
Violet yataktan kalktıktan sonra Caitlyn’in elini tuttu ve onu da kendisiyle birlikte mutfağa götürdü.
Kahvaltıyı hazırlarken Caitlyn arkasından sarılıp çenesini Violet’in omzuna yerleştirdi.
Violet: Bir yere gitmiyorum, biliyorsun değil mi?
Caitlyn: Biliyorum.
Violet: O zaman neden gölge gibi peşimdesin?
Caitlyn: Çünkü sarılmak istiyorum.
Violet elindeki tabağı tezgâha bıraktı ve arkasını dönerek Caitlyn’in beline sarıldı.
Violet: Böyle daha iyi mi?
Caitlyn: Çok daha iyi.
Violet: Güzel, çünkü seni bırakmaya hiç niyetim yok.
Caitlyn başını kaldırıp onu öptü, sonra elini tutarak masaya oturdu.
Kahvaltıdan sonra salona geçip birlikte film açtılar.
Caitlyn koltuğa oturur oturmaz Violet’in elini çekiştirerek yanına çağırdı.
Caitlyn: Buraya gel.
Violet: Yanındayım zaten.
Caitlyn: Daha yakına.
Violet gülümseyerek yanına yerleşti ve Caitlyn’in başını omzuna yaslamasına izin verdi.
Violet: Başka bir isteğiniz var mı?
Caitlyn: Var.
Violet: Söyle bakalım.
Caitlyn: Elimi tut.
Violet parmaklarını onun parmaklarının arasına geçirdi.
Caitlyn: Bir de beni öp.
Violet ona dönüp dudaklarına kısa bir öpücük bıraktı.
Violet: Başka?
Caitlyn: Şimdilik bu kadar.
Violet: Çok mütevazısın.
Caitlyn: İstersen daha fazlasını da isteyebilirim.
Violet: İsteyebilirsin, güzelim.
Caitlyn gülümseyip yeniden ona sokuldu.
Film ilerlerken Caitlyn’in telefonu çaldı.
Arayan annesiydi.
Caitlyn: Efendim, anne?
Annesiyle birkaç dakika konuştuktan sonra telefonu kapattı, ancak yüzündeki ifade biraz değişmişti.
Violet bunu hemen fark etti.
Violet: Ne oldu?
Caitlyn: Evdeki tadilat bitmek üzereymiş.
Violet bir an sustu.
Violet: Ne zaman bitecekmiş?
Caitlyn: Annem birkaç gün içinde tamamen hazır olabileceğini söyledi.
Violet: Anladım.
Caitlyn onun elini daha sıkı tuttu.
Caitlyn: Bana kızmadın, değil mi?
Violet: Neden kızayım?
Caitlyn: Bilmiyorum, birden sessizleştin.
Violet bakışlarını onların birleşmiş ellerine indirdi.
Violet: Sadece buraya alıştım.
Caitlyn: Ben de.
Violet: Senin eşyaların her yerde, banyoda saç tokaların var, benim kupamı kullanıyorsun ve sabahları yataktan çıkmamı engelliyorsun.
Caitlyn kaşlarını kaldırdı.
Caitlyn: Bunların hangisi şikâyet?
Violet: Hiçbiri.
Caitlyn: Güzel, çünkü kupanı geri vermeyi düşünmüyorum.
Violet gülerek başını iki yana salladı.
Violet: Hırsız.
Caitlyn: Sevgilinin kupasını kullanmak hırsızlık sayılmaz.
Violet: Hukuk okumuş gibi konuşma.
Caitlyn: Sen de beni mahkemeye vermeye kalkma.
Violet onun yanağını öptü.
Violet: Seni hiçbir yere vermem.
Caitlyn’in gülümsemesi yumuşadı.
Caitlyn: Ben de senden ayrılmak istemiyorum.
Violet: Eve dönmen bizden ayrılacağın anlamına gelmiyor.
Caitlyn: Biliyorum ama burada seninle uyanmaya alıştım.
Violet: O zaman birbirimizde kalırız.
Caitlyn: Her gün mü?
Violet: Her gün demedim, hemen şımarma.
Caitlyn: Çok geç, şımardım bile.
Violet onu kendine çekip sıkıca sarıldı.
Violet: Hem evine dönünce de sana sarılabilirim, seni öpebilirim, saçlarınla oynayabilirim.
Caitlyn: Peki gece uyumadan önce?
Violet: O da dâhil.
Caitlyn: Sabah uyanınca?
Violet: O da.
Caitlyn: Kahvaltıda?
Violet: Caitlyn.
Caitlyn: Ne var? Plan yapıyoruz.
Violet gülerek yüzünü onun saçlarına gömdü.
Violet: Tamam, kahvaltıda da.
Caitlyn memnuniyetle gülümsedi ama ardından sessizce Violet’in göğsüne yaslandı.
Caitlyn: Yine de burada kalmayı özleyeceğim.
Violet: Daha gitmedin bile.
Caitlyn: Şimdiden özleyemez miyim?
Violet: Özleyebilirsin.
Caitlyn: O zaman bana biraz daha sarıl.
Violet hiç düşünmeden kollarını onun etrafında sıkılaştırdı.
Violet: İstediğin kadar.
O akşam birlikte yemek hazırladılar, mutfağı dağıttılar ve sonunda sipariş vermek zorunda kaldılar.
Caitlyn sos bulaşmış parmağını Violet’e gösterdiğinde Violet gülerek peçeteye uzandı.
Caitlyn: Kendim silebilirim.
Violet: Biliyorum.
Caitlyn: O zaman neden sen siliyorsun?
Violet: Çünkü seninle ilgilenmek hoşuma gidiyor.
Caitlyn bir an durup ona sevgiyle baktı.
Caitlyn: Benim de seninle ilgilenmek hoşuma gidiyor.
Violet: Biliyorum, aşkım.
Caitlyn: Ama bunu daha sık söyleyebilirim.
Violet: Ben de daha sık duyabilirim.
Yemekten sonra koltuğa geçip battaniyenin altına girdiler.
Caitlyn başını Violet’in göğsüne yasladı ve onun elini kendi saçlarına götürdü.
Caitlyn: Biraz saçımı okşar mısın?
Violet: Tabii ki.
Caitlyn: Bir de beni sevdiğini söyler misin?
Violet eğilip alnını öptü.
Violet: Seni seviyorum, Caitlyn.
Caitlyn: Bir daha.
Violet: Seni çok seviyorum, güzelim.
Caitlyn gözlerini kapatıp gülümsedi.
Caitlyn: Ben de seni çok seviyorum.
Violet parmaklarını onun saçlarında gezdirirken Caitlyn biraz daha yaklaştı.
Caitlyn: Eve dönünce de böyle olacağız, değil mi?
Violet: Olacağız.
Caitlyn: Söz mü?
Violet elini tutup parmaklarının üzerine bir öpücük bıraktı.
Violet: Söz.
Caitlyn başını kaldırıp onu öptü ve yeniden kollarının arasına yerleşti.
O gece ikisi de tadilatın bitecek olmasını düşünüyordu ama artık bu düşünce eskisi kadar korkutucu değildi.
Çünkü birlikte geçirdikleri günlerin sona ermesi gerekmiyordu.
Yalnızca evlerinin adresi değişebilirdi.
Ve Caitlyn, Violet’in kollarında uykuya dalarken bir şeyi çok iyi biliyordu.
Artık kendisini evinde hissettiği tek yer bir ev değildi.
Violet’in yanında olduğu her yer, onun için biraz da ev demekti.