Bölüm 10 - Bugün Biraz Daha Kal

Sabah Violet uyandığında evden kahve kokusu geliyordu.
Yatağından kalkıp saçlarını gelişigüzel topladıktan sonra mutfağa gittiğinde Caitlyn'i masada otururken buldu.
Caitlyn: Günaydın.
Violet: Günaydın, kahve var mı?
Caitlyn: Günaydın demenin başka bir yolunu bilmiyor musun?
Violet: Kahve varsa öğrenebilirim.
Caitlyn gülerek tezgâhı işaret etti.
Caitlyn: Makinenin yanında.
Violet kendine kahve hazırlarken Caitlyn'in önündeki kâğıtlara göz attı.
Violet: Bunlar ne?
Caitlyn: Evdeki tadilatla ilgili belgeler, annem gönderdi.
Violet: Bir dakika, senin evin hâlâ tadilatta mı?
Caitlyn: Evet, neden?
Violet: Öylesine sordum.
Caitlyn başını kaldırıp ona baktı.
Caitlyn: Violet, bu soruyu son üç gündür farklı şekillerde soruyorsun.
Violet: Takip mi ediyorsun beni?
Caitlyn: Hayır, sadece konuşmalarımızı hatırlıyorum.
Violet kahvesini alıp masaya oturdu.
Violet: Belki de evinin ne zaman hazır olacağını merak ediyorumdur.
Caitlyn: Elbette.
Violet: O ses tonunu hiç sevmiyorum.
Caitlyn: Hangi ses tonu?
Violet: Sanki her şeyi biliyormuşsun gibi konuşuyorsun.
Caitlyn: Her şeyi bilmiyorum, sadece senin ne zaman yalan söylediğini biraz anlamaya başladım.
Violet kahvesinden bir yudum aldı ve cevap vermemeyi tercih etti.
Çünkü Caitlyn'in haklı olma ihtimali sinir bozucu derecede yüksekti.
Kahvaltıdan sonra Caitlyn çalışma odasına geçeceğini söyledi.
Violet salonda oturup telefonuyla ilgilenmeye başladı ama evin alıştığı sabah sesleri bir anda kesilince dikkatini toplamakta zorlandı.
Normalde yalnız kalmayı severdi.
Hatta birisi sürekli yanında olduğunda kendi alanını özlerdi.
Fakat Caitlyn'in odasının kapısı kapalı olduğunda ev biraz fazla sessiz geliyordu.
Violet bir süre telefonda gezindi, ardından mutfağa gidip kendine su aldı.
Sonra salona döndü.
Beş dakika sonra yeniden ayağa kalktı.
Violet: Ben ne yapıyorum ya?
Kendi kendine söylenerek üst kata çıktı ve Caitlyn'in kapısını iki kez tıklattı.
Caitlyn: Gir.
Violet kapıyı açtığında Caitlyn dizüstü bilgisayarının başında çalışıyordu.
Caitlyn: Bir şey mi oldu?
Violet: Hayır.
Caitlyn: Peki?
Violet kapının kenarına yaslandı.
Violet: Ne kadar çalışacaksın?
Caitlyn ekrandaki saate baktı.
Caitlyn: Bir saat kadar, belki biraz daha fazla.
Violet: Anladım.
Caitlyn birkaç saniye onu izledi.
Caitlyn: Bir şeye mi ihtiyacın var?
Violet: Hayır, sadece sordum.
Caitlyn'in dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme belirdi.
Caitlyn: İstersen salona gelip oturabilirsin, birazdan ara vereceğim.
Violet: Ben senin çalışmanı izlemek için mi geldim?
Caitlyn: Öyle bir şey söylemedim.
Violet: Güzel.
Caitlyn: Ama istersen—
Violet: Çalış, Kiramman.
Violet kapıyı kapatıp koridora çıktı.
Merdivenlerden inerken yüzünde kendi kendine bile açıklayamadığı bir gülümseme vardı.
Öğleye doğru Caitlyn aşağı indiğinde Violet mutfakta sandviç hazırlıyordu.
Caitlyn: Acıktım, bana da yapar mısın?
Violet: Kendi ellerin yok mu?
Caitlyn: Var ama sen zaten hazırlıyorsun.
Violet: İnanılmaz bir mantık.
Caitlyn: Teşekkür ederim.
Violet gözlerini devirdi ama ikinci bir sandviç hazırladı.
Caitlyn sandalyeye otururken tabağı önüne koydu.
Caitlyn: Sağ ol.
Violet: Bir şey değil.
Caitlyn: Bugün oldukça cömertsin.
Violet: Bir daha yemek yapmamı istiyorsan sus.
Caitlyn gülümseyerek sandviçinden bir ısırık aldı.
Öğle yemeğinden sonra birlikte salonda oturdular.
Caitlyn biraz dinlenmek için kitabını açtı, Violet de televizyonu açıp kanal değiştirmeye başladı.
Violet: Bir şey izlemek ister misin?
Caitlyn: Sen ne izlemek istiyorsun?
Violet: Ben sana sordum.
Caitlyn: Ben de sana soruyorum.
Violet: Bu konuşma böyle devam ederse televizyonu kapatacağım.
Caitlyn: Bir film açalım.
Violet sonunda bir film seçti ve ikisi koltuğa yerleşti.
İlk yarım saat boyunca film hakkında yorum yaptılar.
Sonra Caitlyn'in telefonu çaldı ve kısa bir konuşma yapmak için odadan çıktı.
Violet filmi izlemeye devam etti ama Caitlyn geri döndüğünde farkında olmadan ona yer açtı.
Caitlyn: Teşekkürler.
Violet: Ne için?
Caitlyn: Oturabilmem için kenara çekildin.
Violet: Koltuk benim, istediğim yere çekilirim.
Caitlyn: Tabii ki.
Caitlyn yanına oturduğunda aralarında çok az mesafe kalmıştı.
Violet bunu fark etti ama yerini değiştirmedi.
Film devam ederken Caitlyn bir sahneye güldü.
Caitlyn: Bu karakter tam senlik.
Violet: Nedenmiş?
Caitlyn: Herkesle tartışıyor ama aslında kimsenin üzülmesini istemiyor.
Violet başını ona çevirdi.
Violet: Beni tanıdığını mı sanıyorsun?
Caitlyn: Seni tanımaya başladığımı düşünüyorum.
Violet'in cevabı dilinin ucuna geldi ama söylemedi.
Bunun yerine gözlerini ekrana çevirdi.
Violet: O zaman daha öğrenecek çok şeyin var.
Caitlyn: Umarım öğrenmek için vaktim olur.
Violet bu cümleyi duyunca ona yeniden baktı.
Caitlyn bunu sıradan bir şeymiş gibi söylemişti ama Violet'in aklına sabah sorduğu soru geldi.
Ev ne zaman hazır olacaktı?
Caitlyn ne zaman gidecekti?
Violet: Tadilat bitince hemen taşınacak mısın?
Caitlyn: Evim hazır olduğunda mı?
Violet: Evet.
Caitlyn kısa bir süre düşündü.
Caitlyn: Muhtemelen, sonuçta kendi evim.
Violet: Doğru.
Caitlyn onun yüzündeki ifadeyi fark etti.
Caitlyn: Ama taşınmam için acele etmeme gerek yok, değil mi?
Violet hemen ona döndü.
Violet: Ben öyle bir şey demedim.
Caitlyn: Biliyorum.
Violet: Ayrıca burada kalmanla ilgili bir problemim yok.
Caitlyn: Bunu daha önce de söyledin.
Violet: O zaman neden tekrar soruyorsun?
Caitlyn gülümseyerek omuz silkti.
Caitlyn: Sanırım senden duymak hoşuma gidiyor.
Violet bir an ne diyeceğini bilemedi.
Sonra koltuğun arkasına yaslanıp gözlerini ekrana çevirdi.
Violet: Fazla alışma.
Caitlyn: Geç kaldın, sanırım alıştım bile.
Violet gülmemek için dudaklarını birbirine bastırdı.
Film bittiğinde akşam olmuştu.
Caitlyn yemek hazırlamak için mutfağa giderken Violet de peşinden geldi.
Caitlyn: Yardım mı edeceksin?
Violet: Hayır, seni denetleyeceğim.
Caitlyn: Tabii, çok gerekli.
Violet sebzeleri doğramaya başladı, Caitlyn de diğer malzemeleri hazırladı.
Arada konuşup güldüler ve yemeklerini birlikte hazırladılar.
Yemekten sonra Caitlyn bulaşıkları yıkarken Violet kurulama bezini alıp yanına geçti.
Caitlyn: Bugün bana çok eşlik ettin.
Violet: Evde yapılacak bir şey yoktu.
Caitlyn: Elbette.
Violet: Yine başladın.
Caitlyn: Hiçbir şey demiyorum.
Bulaşıklar bittiğinde Caitlyn yukarı çıkmak için merdivenlere yöneldi.
Violet onu izlerken bir an duraksadı.
Violet: Caitlyn?
Caitlyn arkasını döndü.
Caitlyn: Efendim?
Violet: Yarın da birlikte bir şeyler yapabiliriz.
Caitlyn'in yüzünde sıcak bir gülümseme belirdi.
Caitlyn: Memnuniyetle.
Violet: Ama bu, senden hoşlandığım anlamına gelmiyor.
Caitlyn: Böyle bir şey söylemedim.
Violet: Söyleyecek gibi görünüyordun.
Caitlyn: İyi geceler, Violet.
Violet: İyi geceler.
Caitlyn yukarı çıktıktan sonra Violet salonda tek başına kaldı.
Telefonunu eline aldı ama bu kez ekrana bakmak yerine merdivenlere doğru baktı.
Violet: Birlikte vakit geçirmek istiyorum sadece.
Kendi kendine söylediği cümleye güldü.
Çünkü artık kendisi de bunun yalnızca alışkanlık olup olmadığından emin değildi.