AYNI GÜN BAŞKA SON

“Beni öldüren adamı işe aldım.”

Evet. Yanlış okumadınız.

Beni öldüreceğini bildiğim adamı, kendi şirketimde çalışması için işe aldım.

Çünkü gelecekte çekilmiş bir videoda, ölümümden altı ay sonra bana ait bir kayıt bulundu.

Ve o videoda ben şunu söylüyordum:

“Eğer bunu izliyorsanız, muhtemelen ölmüşümdür.”

Karşımda duran adama baktım.

Altay.

Bana bakışında ne öfke vardı ne de nefret.

Sadece açıklayamadığım bir korku.

Sonra videodaki ses devam etti:

“Beni öldüren kişi Altay.”

O an, gelecekteki halimin neden böyle bir şey söylediğini bilmiyordum.

Ama bir şeyden emindim.

Altay'ın bana yaklaşmasına izin verirsem ölecektim.

Ondan uzak durursam da...

belki yine ölecektim.

Çünkü kısa süre sonra fark ettim ki hayatımda değişen şeyler kadar, değişmeyen şeyler de vardı.

Aynı sayılar.

Aynı tarihler.

Aynı insanlar.

Ve her defasında aynı son.

Nisan.

04.

17.

23.

06.

Bir döngünün içinde olduğumu anladığımda ise asıl sorunun Altay olmadığını fark ettim.

Asıl soru şuydu:

Beni kim öldürüyordu?

Ve daha korkuncu...

Neden her defasında kurtulmam için aynı adamı seçiyordu?