8.Bölüm

ASKIN NEVA DAN DEVAM

Biyoloji dersi bitmişti, şimdi matematik dersindeydik. Tabii, Meriç Bey yine

güzelce uyuyordu. Matematik hocası kızdığı için sadece matematik dersinde

uyumuyordu."Sonunda uyuyana bildin, Meriç! Kedi yavrusu gibi her saat

uyuyorsun.""Bana diyorsun ama sen daha çok kedi yavrusuna benziyorsun,

aşkım. Her dakika ciyaklıyorsun."
"Uyuzluk yapma, Meriç! Sinir ediyorsun.

Kızınca da ne kadar sevimli oluyorsun."
Diyerek yanaklarımı sıktı."Yapma ya,

Meriç!" "Tamam, tamam. Ciyaklama gene." "Yaaa!"Koluna bir şamar vurdum.

Diğerlerinden daha çok alışmıştım sanki Meriç'e. Beni ona çeken bir şeyler vardı.

Dersin bitmesine beş dakika kalmıştı. Zil çalınca ikimiz kantine inmiştik. Diğerleri

daha gelmemişti."Aşkım, sen otur. Ben tostu alıp geliyorum." "Aşkım değil,

Aşkın!" "Meriç, gıcık etme ya!" "He he, aşkım."Aradan birkaç dakika geçtikten

sonra Meriç, elinde iki tost ve ayranla gelmişti. Bir tane de çikolata almıştı.

"Al, bu çikolata seni, kedi yavrusu."
Tostu hızlı hızlı yiyip direkt çikolataya

abandım. İçinde ne olduğunu bile bakmadım. Ben çikolatayla aşk

yaşarken..."Beni bir gün öldüreceksin," demiştim.Birkaç dakika

geçtikten sonra nefesim daralmaya başladı. Gözlerim karardı. Son

duyduğumses, Meriç'in koşarak yanıma gelmesi olmuştu. Gerisi karanlıktı.

Meriç'in Ağzından

Ona çikolata alınca gözleri parlamıştı. Küçücük bir şeyle onu çok mutlu

ediyordu. Hoş bir kızdı.Tostu bitirdikten sonra direkt çikolataya saldırdı. Birkaç

ısırık aldıktan sonra rengi sarardı. Bayılacak gibiydi. Gözleri kaymaya

başladı. Tam düşecekken son anda tuttum."Aşkın! Aç gözlüm, noldu sana?"

Panikle ne yapacağımı şaşırdım. O sırada Doruk ve diğerleri geldi. Kucağımda

Aşkın'la kala kaldım."Noldu? Aşkın neden kucağında?""B-bilmiyorum.

Çikolata aldım, yedikten sonra bayıldı. İçinde ne vardı? Çilek vardı. Sever diye

çilekli aldım.""Aşkın'ın çileğe alerjisi var! Hemen hastaneye götürmemiz lazım!"

Hemen hastaneye varmıştık. Direkt sedyeye koydular."Hastanın neyi var?"

"Çilek yedi. Çileğe alerjisi var."Aşkın'ı direkt içeriye aldılar. Ardından ailesi de

geldi.Zaten aradan yarım saat veya bir saat geçmişti. Neyse ki iyiydi. Serum

takmışlardı. Yarım saate uyanacaktı.
Ben de oturup uyanmasını bekledim.

Nasıl yüzüne bakacaktım ki? Benim yüzümden az kalsın ölüyordu.Doruk

yanıma geldi."Üzme kardeşim kendini. Bak, iyi bir şeyi yok.""Biliyorum, Doruk

ama benim yüzümden oldu. Az kalsın ölüyordu.""Bilerek yapmadın, Meriç. Sen

nereden bileceksin ki Aşkın'ın çileğe alerjisi olacağını?"Hâlâ uyuyordu.

Uyanmasını bekliyordum ama bir türlü uyanmıyordu.Bir süre sonra doktor çıktı

içeriden."Hastamız kendine geldi. Hastayı görebilirsiniz."Bütün herkes

çıktıktan sonra ben de içeriye girecektim. Beklemeye başladım ve herkes

çıkmıştı. Bir ara bulup içeriye girebilmiş tim.O sırada göz göze geldik.