Bölümler 25Şu an: 11.Bölüm
- 1 1.Bölüm387 kelime
- 2 2.Bölüm291 kelime
- 3 3.Bölüm317 kelime
- 4 4.Bölüm379 kelime
- 5 5.Bölüm336 kelime
- 6 6.Bölüm407 kelime
- 7 7.Bölüm351 kelime
- 8 8.Bölüm363 kelime
- 9 9.Bölüm353 kelime
- 10 10.Bölüm414 kelime
- 11 11.Bölüm364 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 12.Bölüm387 kelime
- 13 13.Bölüm386 kelime
- 14 14.Bölüm396 kelime
- 15 15.Bölüm376 kelime
- 16 16.Bölüm383 kelime
- 17 17.Bôlüm412 kelime
- 18 18.Bölüm372 kelime
- 19 19.Bölüm357 kelime
- 20 20.Bölüm406 kelime
- 21 21.Bölüm368 kelime
- 22 22.Bölüm344 kelime
- 23 23.Bölüm379 kelime
- 24 24.Bölüm355 kelime
- 25 25.Bölüm/Final277 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
AŞKIN NEVA DAN DEVAM
Bugün hafta sonuydu. Meriç’le ödevi yapıp hocaya teslim etmiştik. En çok
bizimkini beğenmişti. Hafta sonu olduğu için sıkılıyordum.Odamın kapısı açıldı o
sırada.“Gir, müsait misin kızım?” “Evet, anne. Müsaitim. Gel.” “Seninle bir şey
konuşacaktım.” “Tabii, anne. Seni dinliyorum.” “Babaannenler ve dedenler
seni görmek istiyor. O yüzden Urfa’ya gitmeyi düşünüyoruz. Tabii sen de
istersen.” “Tabii, anne. Neden istemeyeyim?” “Tamam, kızım. O zaman
hazırlan, yola çıkalım.”“Tamam, anne. Hazırlanıyorum.”Annem odamdan
çıktığında ben de bavulumu hazırladım. Bir hafta kalacaktık. O yüzden okuldan
da izin almışlardı.Bavulumu hazırladık tan sonra duşa girdim. Yol uzun süreceği
için rahat bir şeyler giymeye çalıştım.
Üstümü giydikten sonra bavulumu alıp
aşağı indim.“Yavrum, çok güzel olmuşsun.” “Teşekkür ederim, Emre abi.”
Yanıma gelip sarıldı.“Abin kurban olur sana.”Artık abi demeye başlamıştım
çünkü abi kelimesini hak ediyorlardı.
Emir abimle beraber arabaya binmiştik.
Emir, Doruk abim, Can abim ve ben bir arabaya bindik. Cem abim, Ateş abim,
annem ve babam da bir arabaya bindiler.Yola koyulduk.
Emir abimle ben arka koltukta oturmuştuk. Uykum geldiği için Emre
abimin omzuna yaslandım. Gözlerimi kapatıp kendimi karanlığa bıraktım.
Emir’in Ağzından
Yolda gidiyorduk ve omzuma bir kafa düştü. Aşkın omzumda uyuyakalmıştı.
Uyanmaması için yavaş hareketlerle kucağıma aldım. Boynu ağrımasın diye
üstüne de hırkamı örttüm.“Uyudu mu?” diye sordu Can, arkası dönüp bize
bakarak.“Evet, uyudu.”“Çok tatlı uyuyor. Isırasım geliyor.”Aşkın’ı çok seviyordum.
Onu ilk gördüğümde anlamıştım zaten benim kardeşim olduğunu. Sinem gibi
değildi, çok masumdu.Rahatsız etmemek için hareket dahi etmedim.Sonunda
varmıştık. Meleğimin de gözleri açılmıştı.
“Günaydın, uykucu şirin.”Deyip
burnunu sıktım.“Yaa, abiii! Sıkma burnumu!” “Abin ölsün sana!”
Aşkın Neva’nın Ağzından
Uyandığımda Emre abimin kucağınday dım.“Günaydın, uykucu şirin.Deyip
burnumu sıktı.“Yaa, abii! Sıkma burnumu!”Abim içtenlikle gülümsedi.
Her abi dediğimde içi titriyordu.
Babaannemlerin evine varmıştık. Yol
boyu abimin kucağında uyuyarak gelmiştim.Valizleri alıp kapıya vardık.
Kapıyı tıklattık. İçerisi savaş alanı gibiydi. Herkes beni görmeye gelmişti.
Bir sürü misafir vardı.“Hoş geldiniz!”
“Hoş geldiniz!” “Çekilin, torunumu
göreceğim!” “Hoş geldin aramıza, torunum!” “Hoş buldum.”“Efendim,
efendim ne kızım? Babaanne de sen bana.” “Peki, babaanne.” “Sen nasıl
istersen öyle olsun. Gel torunum, ben de öpeyim seni. Bu da deden.”Deden bana
sarılıp öptü.“Hoş buldum, dede.”“Adı ne kızım? Tanıt kendini.”
“Ben Aşkın Neva. 17 yaşındayım, 11. sınıfa gidiyorum.”“Ben babaannen
Zümrüt, deden de Adem.” “Memnun oldum.”Yemek yedik, sohbet ettik. Çok
yorulduğum için yatacağım odaya gittim.Derin bir uykuya daldım.
Bölüm etkileşimi
