10.Bölüm

AŞKIN NEVA DAN DEVAM

Neyse ki bugün daha iyiydim. O yüzden okula gitmeye karar vermiştim. Güzel

bir duş aldım. Makyajımı ve saçımı yaptım. Bugün sportif giyinmek

istediğim için eşofman takımı giydim. Üstümü giydikten sonra aşağıya,

kahvaltıya indim. "Günaydın." "Günaydın, kızım. Bugün okula gidecek

misin?""Evet, anne. Derslerimden geri kalmak istemiyorum."."Peki,

kızım.İyiysen git."Kahvaltıdan sonra okula gitmek için yola koyulduk.

Okula geldiğimizde direkt sınıfa çıktım. Meriç'in yanına oturdum."Günaydın,

kedi yavrusu." "Günaydın, aşkım." "Gıcıklık yapma ya!""

Kedi yavrusu, sen de bana kedi yavrusu diyorsun. Ben bir şey diyor muyum?"

"Sen bana aşkım dediğin için ben de sana kedi yavrusu diyorum.""Bu arada

kombinin yakışmış.""Teşekkür ederim, kedi yavrusu."Biz konuşmaya devam

ederken hoca içeri girdi."Günaydın, çocuklar." "Günaydın, hocam!" dedik hep

bir ağızdan."Aşkın Neva ve Meriç, siz dün gelmediniz. Ortak çalışma ödevi

verdim. Herkesi eşleştirdim, bir tek siz kaldınız. Siz de birlikte şunum ödevi

hazırlayacaksınız. İşlediğimiz konudan olacak." "Tamam, hocam.""Ne zamana?"

"Yarına, çocuklar. Yarın teslim edilmiş olsun.""Tamam, hocam."Meriç bana

döndü."Benim evde yapalım." "Senin evinde mi?" "Bence benim evde yapalım.

Senin beş dev adam yalnız kalmamıza izin vermez." "Tamam, ben babama mesaj atayım."

Ben: Baba, ben arkadaşımı eve ders yapmaya gideceğim, haberin olsun. Merak etme.

Babam ❤️: Tamam, bir tanem. Çok geç kalma.

Ben: Tamam, geç kalmam.

Meriç'e döndüm."İzin verdi mi?""Evet, verdi. Çıkışta gideriz.""Osman, ben de

anneme haber vereyim. Bir şeyler yapsın." "Tamam."Dersimiz bitmiş, çıkış

saati gelmişti. Meriç'le beraber arabasına doğru ilerledim. O sürücü koltuğuna

geçti, ben de yan koltuğa geçtim."Evet, aşkım. Annemlerle tanışacaksın. Ne

hissediyorsun, kedi yavrusu?""Sanki seni istemeye geliyormuşum gibi konuşma,

Meriç!"Kahkahayı bastı."İnşallah bir gün o da olur."Utançtan yanaklarım

kızarmıştı. Yol boyunca hiç konuşmadım.
Vardığımızda Meriç arabayı park etti.

Arabadan inip evine doğru ilerledim. Meriç kapıyı çaldı."Hoş geldiniz,

çocuklar." "Hoş bulduk, anne.İçeri geçtik.
"Hoş geldin, kızım. Sen de hoş geldin.

Seni daha önce Meriç'in yanında görme dim. Yeni mi geldin okula?""Orası biraz

karışık. Alkanların gerçek kızıyım."
"Aaa, gerçekten mi? O kızın gitmesi iyi

oldu. Hiç sevmiyordum zaten. Hep okulda sorun çıkartıyor. Neyse, çocuklar,

siz ödevinizi yapın. Ben de kardeşine bakayım, uyanmıştır şimdi."Biz salona

geçip ödev yapmaya başladık.Aradan yarım saat geçtikten sonra Meriç'in

annesi, kucağında küçük bir çocukla geldi."Abisi, bak, uyanmış."Çocuk çok

tatlıydı. Beni görünce annesinin kucağın dan atlayıp yanıma geldi."Merhaba! Şey,

sen kimsin?""Ben Aşkın Neva. Abinin sınıf arkadaşıyım.""Memnun oldum."

"Ben de memnun oldum. Ben de Mirza."
"Aşkım, sen benim sevgilim olur musun?

Sen çok güzelsin."Dediklerine kıkırda dım."Lan, hoş git! Başka birini bul,

Mirza!" "Bağırmasana çocuğa ya!""Of, bir şey demedim!" "Tamam, tamam. Bir

şey demedik."Meriç'in annesi arkada oturmuş, gülümsüyordu.Dersimiz bitince

Meriç beni eve bıraktı. Ben de eve gidip direkt uyudum. Çok yorulmuştum.