16.Bölüm

AŞKIN NEVA DAN DEVAM

Babam odadan çıkalı 15-20 dakika olmuştu. Kapı tekrar açıldı. Gelen

babamdı.“Güzel kızım, yemek getirdim. Hastane yemeklerini beğenmezsin diye

Şadan’dan aldım.” “Teşekkür ederim, baba.” “Baba sana kurban olsun.”

Yanıma geldi ve çorbayı açtı. Yayla çorbası almıştı. Halim olmadığı için

üfleyerek bana yedirdi. Çorba bitince çöpleri masadan aldı.“Kızım, sen biraz

dinlen. Biz dışarıda bekleyelim. Hadi gel, Güz’üm.”Annem ve babam odadan çıktı.

Çıktıktan birkaç dakika sonra kapı açıldı. Gelen kişiye baktığımda Meriç’ti.“Kedi

yavrusu…”Aşkım yanıma geldi ve yatağımın kenarına oturdu.“Aşkım, ben

çok korktum. Sana bir şey olacak diye…”
Gözleri dolu dolu bana bakıyordu.“Yaa,

sen ağladın mı sapsık? Ağlama, bak, iyiyim.”“Çok korktum, Aşkın.”“Tamam,

ağlama. Bak, ben de ağlarım.”“Yok, yok, ağlama. Sustuk.”Meriç tam bir Balık

burcuydu. Onu tanımayan biri sert biri sanırdı ama aslında çok duygusaldı.

“Gel, sarılayım sana.”Yaklaştı ve bana sarıldı. Ben de onun kokusunu içime

çektim. Nane kokuyordu. Sonra alnıma bir öpücük kondurdu. Garip hissettim.

Kalbim hızlı hızlı atıyordu. Ardından geri yerine oturdu.“Yanakların kızarmış.

Utandın mı, kız?” “Şey… Evet. Yani hayatımda hiç bir erkek tarafından

öpülmedim. Babam ve abilerim hariç.”
“Nasıl yani? Hiç erkek arkadaşın ve

sevgilin olmadı mı?” “Hayır. Üvey babam, sırf sınıfta erkeklerle konuştum

diye beni okuldan aldı.”Yüzüm asılmıştı.
“Üzülme yaa. Keşke seni daha önce

tanısaydım. Seni korurdum yaa. Seni, o minnacık kalbini öperim.”Böyle deyince

gülümsedim.“İyi ki geldin Aşkın. İyi ki tanıdım seni. Hayatım renklendi.”“İyi ki

ben de seni tanıdım.”Biraz daha konuştuktan sonra uykum

geldiği için uyudum. Meriç de beni rahat bırakmak için odadan çıktı.

2 hafta sonra Aşkın Neva’dan devam

Hastaneden çıkalı iki hafta olmuştu. Yaralarım geçmeye başlamıştı, neredeyse

tamamen iyileşmişti. Yarın okula gidecektim artık, çünkü çok iyiydim.

Hastanedeyken ara ara Meriç gelip gitmişti. Abi tayfası sürekli geldiği için

Meriç’i dövmüşlerdi. Sürekli benim yanımda olduğu için… Sonra arayıp

ağlayarak anlatmıştı. Bu çocuğun duygusallığı beni öldürecekti! Balık

adam…Toprak, Egemen, Mert ve Ömer de gelmiş, durumumu sormuşlardı.

Toprak yine zevzeklik yapmış ve abilerimi sinirlendirmişti. “Meriç

yakında evinizde kalır,” diye takılınca da dayağı yemişti.Evde oturmuş, Cennet

Mahallesi izliyordum. Çok iyi bir diziydi. Sultan ve Ferhat bir türlü Pembe

yüzünden evlenemiyordu. Pembe’ye sinir oluyordum. Çirkef karılar gibi, bir

elimde çekirdek, bir elimde kola, dizi izliyordum.Diziye dalmıştım.“Abicim, ne

yapıyorsun?” “Dizi izliyorum.”“Ateş abi, seni merak ettim. Bakmaya geldim.”

“Hee, tamam. Ne izliyorsun, prenses?”
“Cennet Mahallesi izliyorum. Hayırsız

Pembe, kız Ferhat’a geçmiyor. Buna
sinirlendim bu kadar.”“Evet, alemsin

Aşkın.”Biraz da film özeldi. Çok yorulduğum için odama gidip uyudum.