2.Bölüm

AŞKIN NEVA DAN

Bir yoğun iş gününün yine sonuna gelmiştim. Tekrar o cehenneme

gidecektim. Hiç gitmek istemesem de gitmek zorundaydım. Kalacak başka bir

yerim yoktu. O yüzden yola koyuldum, eve doğru ilerledim.Annem kaç gündür

evde yoktu. Kim bilir neredeydi, ne yapıyordu? Boş verip eve girdim. İş

yerimle evim arasında çok fazla mesafe yoktu. Bu yüzden sürekli yürüyerek

gidip geliyordum. Çünkü elime geçen tüm parayı kuruşu kuruşuna Cengiz

alıyordu. Komşular, hâlime acıdıkları için bana eskimiş kıyafetlerini

veriyorlardı. Buna da şükür yani.Eve geldiğimde Cengiz yine aynı şekilde

televizyonun başındaydı. Hiç umursama dan odama gitmek için ilerleyecektim ki

Cengiz konuştu.“Şşt! Gel, sana ne diyeceğim.”Muhtemelen uyuşturucu ile

alkolü birleştirmişti. İlk defa bu kadar sakin görüyordum.“Ne var? Ne

istiyorsun yine, Cengiz?” dedim.
Tam karşısında durup konuşmasını

bekledim. Ve konuşmaya başladı.
“Sen benim kızım değilsin.” “Ne

saçmalıyorsun yine? Kafan fena uçtu herhâlde.” “Doğru duydun. Sen benim

kızım değilsin. Bir hırs uğruna seni onlardan çaldım ve kendi çocuğumu da

onlara verdim.”Ne saçmalıyordu bu? Aptal saptal konuşuyor diye

düşünüyordum. İnanmış gibi yapıp konuştum.“Kimden aldın peki? Seni be-”

Sözümü bitirmeden uykuya daldı.
İnanmak istemiyordum ama içimde

garip bir his vardı. Ama neydi, ben de tam olarak anlamamıştım. Boş verip

odama gittim. Yarın işim olmadığı için erken yatmak zorunda

değildim ama çok yorgun olduğum için yatağıma girip uyudum.

ALKAN AİLESİ ANLATIMIYLA

Alp Bey hâlâ kızını arıyordu ama bir türlü bulamıyordu. Yine de aramaya

devam ediyordu. Eninde sonunda kızını bulacaktı. Ama kim bilir ne zaman?

Abileri de kız kardeşlerini bir an önce bulmaya çalışıyorlardı. Onu görmeseler

bile içleri ısınmıştı. Güz Hanım da bir an önce kızına kavuşmak istiyordu.

Alp Bey geldi.“Sonunda bulduk, çocuklar! Bulduk!” “Nerede? Bana

gerçekten buldunuz mu?” “Kız kardeşinizi bulduk, oğlum.

Bulduk!” “Peki, neredeymiş?”“Ankara'da. İlk uçakla oraya gidiyoruz.” İnşallah

kendi kızlarıdır diye dua ettiler ve ilk uçakla Ankara'nın yolunu tuttular.