13.Bölüm

AŞKIN NEVA DAN DEVAM

Kaç gündür buradaydık. Gezmiş, dolaşmış, eğlenmiştik. Gitmemize son bir

gün kalmıştı.Buraya geleli beri sanki izleniyormuşum gibi hissediyordum.

Tüylerim ürperiyordu. “İnşallah bu işin sonu kötü bitmez,” diye geçirdim

içimden.Şebek’e yemek vermeyi unuttuğum için yatağımdan kalktım ve

Şebek’in yemeğini aldım. Ardından arka bahçeye doğru ilerledim.Şebek ortalıkta

yoktu. Yemeğini koydum ve onu aramaya başladım.“Şebek, neredesin anneciğim?

Şebek!”Tekrar izleniyormuşum hissiyle arkamı döndüm. Gerçekten de biri beni

izliyordu. Kapüşonlu, yüzü maskeli birini gördüm. Tam çığlık atacakken o benden

önce davranıp ağzımı kapattı.Gözlerim kapanmaya başladı. Son

gördüğüm şey, benimle beraber arabaya doğru ilerlemesiydi. Gerisi yoktu.

Cem’in Ağzından (Sabah)

Sabah uyandım ve elimi yüzümü yıkadım. Sonra odama gidip üstümü

değiştirdim.İçimde garip bir his vardı. Neydi, anlayamıyordum.Üstümü

değiştirip kahvaltıya indim. Aşkın hariç herkes masadaydı.“Aşkın uyuyor mu

hâlâ?” “Bilmiyorum, oğlum. Gelmedi, uyuyor galiba.” “Can,

oğlum, bir baksan Aşkın’a.” “Odasına mı?” “Evet.” “Hemen

bakıyorum, anne.”Aradan beş dakika geçmeden Can bağırarak aşağı indi.

“ANNE! AŞKIN ODASINDA YOK! HER ODAYA BAKTIM, YOK, YOK!”

“Ne diyorsun, oğlum? Nasıl yok? El kadar kız nereye gider?”Bütün aile panikle

etrafa bakmaya başladık ama yoktu. Hiçbir yerde yoktu. Evi didik didik

aradık, yine de bulamadık.Annem ağlamaya başladı.“Nerede benim kızım?

Bulun onu, bulun!”Ardından babamın telefonu çaldı. Önemli biri olabileceği

için babam telefonu hemen açtı.“Naber, eski dostum? İntikamımı alacağımı

söylemiştim sana. Bu küçük kızın elimde. Şimdi ara bakalım, bulabilecek misin?”

“Lan şerefsiz! Ne yaptın kızıma? Onun saçının teline zarar gelsin, seni dünyaya

dar ederim!” “Size düşkünlüğün beni öldürüyor, biliyor musun? Kızını bul da

gör!”Deyip telefonu yüzüme kapattı. “Allah kahretsin! Geberteceğim bu

adamı, geberteceğim!”Her yere haber vermiştik. Ne olursa olsun kardeşimi bulacaktık.

Aşkın Neva’nın Ağzından

Gözlerimi açtığımda önce nerede olduğumu idrak edemedim. Sonra

sandalyeye bağlı olduğumu fark ettim.En son hatırladığım şey, Şebek’i beslemek

için bahçeye çıktığımdı. Gerisi yoktu.
Galiba kaçırılmıştım.Sonra bulunduğum

odanın kapısı açıldı. Orta yaşlarında bir adam içeri girdi.“Merhaba, küçük Alkan.

Nasılsın?” “Sen de kimsin? Ne istiyorsun benden?” “Sadece intikam istiyorum.”

“Ne intikamı? Neyden bahsediyorsun?”
“O baban olacak adam yüzünden bir

kamyon dolusu uyuşturucum yakalandı. Eğer o fark etmeseydi, şu an dünyanın en

zengin adamıydım. Baban benim işime burnunu sokmasaydı her şey çok daha

yolunda gidecekti. Ama artık intikam alma zamanı. Biricik kızının bu hâlini

görünce ne yapacak bakalım?”Dedi ve beni bırakmadan saçlarımı çekmeye

başladı. Bir yandan saçlarımı çekiyor, bir yandan da tekmeler ve yumruklar

atıyordu.Neredeyse bayılacak hâle gelmiştim. Artık acıya

dayanamıyordum. Gözlerimi zorla açık tutuyordum.Acıya dayanamadım. Gözlerim karardı, bilincimi kaybettim.