17

Gece ateşin çıtırtılarını dinlerken ben Arda'nın omzuna yaslanmış ateşi izliyordum. Ta ki Ecrin gelene kadar.
"Ardaaaa, senle benim odam yan yanaymış ay ne güzel bir tesadüfff. Hadi evlerimize gideliiim." Ecrin'e ters ters bakıyordum. Ancak Ecrin bundan keyif alıyor gibiydi. Arda zora ki bir gülümseme yaptı. "Hıhı." Dedi sadece.
"Yaa, Arda biraz samimi davransana çok soğuksun!" Dedi Ecrin. Gözlerimi devirdim ve Merve'nin yanına gidip kulağına fısıldadım.
"Kendimi zor tutuyorum şuan kız Arda'ya yürüyor kızım" Merve bana baktı. Sonra Ecrin ve Arda'ya.
"Arda'nın gözleri sende ki şuan." Arkamı döndüm ve Arda gerçekten bana bakıyordu. Arda'yla göz göze geldiğimizde hafifçe gülümsedim. O da bana göz kırptı.
Merve kulağıma eğildi.
"Bak, çocuk seni bırakıp Ecrin'e bakmıyor bile."
"Fark ettim."
"Ee, ne yapacaksın?"
Omuz silktim.
"Hiçbir şey. İzliyorum."
Merve kıkırdadı.
"Senin şu sakinliğine bayılıyorum."
Tam o sırada Ecrin'in sesi yeniden duyuldu.
"Ecriiin, sevgilin elden gidiyor!" Dedi. Gözlerimi kapatıp derin nefes aldım. Ellerim yumruk olmuştu. Arda'nın yanına gidip oturdum. Sonra elini tuttum.
"Ben onu bırakmam, sana ne oluyor?" Diye sordum. Arda bana döndü şaşkınlıkla.
"Şaka yaptım ya, ay tamam en sinirli sensin." Dedi bana. Şuan şu kızı şuracıkta dövmemek için kendimi zor tutuyorum. "Senin şakalarını da, seni de-" dedim. Hoca,
"Tamam, hadi herkes bungalovlara yarın sabah 08.00'da herkes burda olsun."
Herkes tamam dedikten sonra bungalovlara ayrıldık. Ben hariç. Öylesine bahçede yürüyordum. Bir yerden sonra oturdum ve gökyüzünü izlemeye başladım. Sonra sıkıldım telefona bakmaya başladım. Tam o sırada Arda yazdı.
My love 🤍:Niye bungalovunda değilsin?
Siz:Sen nerden gördün?
Kafamı çevirdiğimde Arda karşıdan bana doğru geliyordu.
"Senin ne işin var burada?"
"Asıl senin ne işin var bahçede tek başına?"
"Sıkıldım."
"İçeride de sıkılabilirdin."
"Bahçeyi tercih ettim."
Arda başını iki yana sallayıp yanıma oturdu.
"Seninle uğraşmak gerçekten zor."
Gülümseyerek ona döndüm.
"Ben mi? Asıl seninle uğraşmak zor."
"Ne yaptım yine?"
Derin nefes aldım.
"Hiç."
"Güzelim, benim gözüm senden başkasını görmüyor. Kıskanmana gerek yok." Dediğinde bende karşılık verdim.
"Benim de gözüm senden başkasını görmüyor ama sen de kıskanıyorsun!"
"Orası ayrı karıştırma orayı." Dediğinde güldüm. Arda da gülüşüme eşlik etti. Sonra elimi tuttu ve parmaklarımızı birbirine geçirdi.
"Ne gülüyorsun?"
"Çünkü çok saçmalıyorsun."
"Ben mi?"
"Evet, sen."
Başını hafifçe yana eğdi.
"Tamam, o zaman yarın Ecrin'le aynı masaya oturayım."
Gülümsemem bir anda kayboldu. Ona döndüm.
"Arda?"
Kahkaha attı.
"Ne oldu? Kıskanmadığını sanıyordum."
"Ben kıskanmıyorum."
"Tabii, kesinlikle."
Arda yanağıma bir öpücük kondurdu.
"Hadi üşüyeceksin, girelim içeri." Kafa salladım ve bungalovlara dağıldık. İçeri girdiğimde Ümit, Kerem ve Emre dedikodu yapıyordu.
"Oooo hoşgeldin gel katıl." Dedi Ümit. Hemen üstümdeki ceketi çıkardım ve aralarına katıldım.
"Kanka geçen tam dersin ortasındayım tamam mı Ecrin bir anda 'Hocaaaam parfüm sıktılar benim astımın var' dedi ve bir anda yalandan öksürmeye falan başladı." Taklidi o kadar iyiydi ki gülme krizine girmiştik. Bende hemen öksürüğün taklidini yaptım. "İhi, ihi, ihi"
Kerem ve Emre öyle bir güldü ki oda da ses yankılandı. Ben devam ettim.
"Ya geçen yürüyorum bir anda geldi dedi ki bana 'Sınavda sendme yüksek alacağım ağla bebek.' dedi bana sınavdan 30 aldı NDXKDNKKD" Öyle bir eğlenmiştik ki saat gecenin 3'ü olmuştu. Hemen herkes yataklara dağıldı ve uyudu. Telefonumun alarmı çalmaya başladığında yorganı kafama kadar çektim.
"Of ya..."
Diğer odanın tarafından Ümit'in sesi geldi.
"Kim kurdu bu alarmı sabahın köründe?"
Gözlerimi araladım.
"Ben."
"Seninle arkadaşlığımızı gözden geçirmem gerekiyor."
Gülerek doğruldum. Kerem çoktan hazırlanmış, Emre ise hâlâ uyuyordu.
Ümit Emre'ye uyandırma servisi yaptı.
"EMREEEEE!"Emre irkilerek uyandı.
"Noluyor oğlum deprem mi?" Çocuğun ödü kopmuştu. Ümit'e öyle bakışlar attı ki bakışları resmen konuşuyordu. Seni döveceğim. Hemen tuvalete gittim ve elimi yüzümü yıkadım. Hazırlandım kombinim,

(Çanta ve lip gloss hariç)
Hemen hazırlandım ve çıktım. Herkes çoktan orda beni bekliyordu. Ay hep ben geç kalıyorum. Hemen koşa koşa kahvaltının oraya gittim ve Merve'nin yanındaki boş sandalyeye oturdum. Arda da tam karşımdaydı. Arda beni görür görmez gülümsedi. Önündeki sandalyeyi hafifçe geriye çekip bana baktı.
"Sonunda teşrif ettiniz prenses."
Gözlerimi devirdim.
"Bir dakika geç kaldım."
"Yirmi dakika."
"Arda, saydın mı?!"
Efe kahkaha atarak araya girdi.
"Oğkum, kız daha yeni geldi, rahat bırak."
Arda omuz silkti. Hemen kahvaltıya başladım. Kahvaltıyı yaptıktan sonra hoca,
"Hadi takımlar oluşturun bir şeyler oynayalım ya."dedi. Ne oynayacağımıza karar veremiyorduk. Ta ki benim aklıma gelen o oyuna kadar.
"Kimim ben?" Herkes aydınlanmış gibi kabul etti. Hemen 2 kişilik takımlar oluşturduk. Geziye toplam 14 kişi falan gelmişti. Çoğunun işi çıktı ve bugün gittiler. Arda ile ben, Merve ile Efe, Mira ile Barış, Zeynep ile Milan, Ümit ile Emre, Kerem ile Ecrin, Kerim ile Ersin eş olmuştu. İlk turda Ben ile Arda çıktık. Ben Arda'ya şunu yazdım,
"Hyunjin"
Arda da bana birşeyler yazdı.

Yazardan....
Arda da Aren'e şunu yazdı,
"Kim Jennie."

Oyun başladığı gibi Arda soruları yağdırmaya başladı.
"Kız mıyım erkek mi?"
"Erkek."
Sıra bana geldi.
"18 yaşından büyük biri miyim".
"Evet 30 yaşındasın."
Falan fistan derken kişileri bulduk ve çok eğlenerek oyunu bitirdik. Arda ile birazcık göl kenarında yürüdük.
"Bu arada Ecrin'e söylediklerini duydum."
"Ne demişim?"
"Ben onu bırakmam sana ne oluyor ya, dedin ya."
"Eeee?"
"Eeee'si şu hoşuma gitti."
Arda'nın elini tuttum.
"Dediklerim zaten doğruydu."
"AAAA öyle mi?"
"AAAA öylee" dediğimde güldük.
"Ay, sen niye bu kadar yakışıklısın lan suç bu!" Dedim. Ne dediğimin farkına sonradan vardım.
"Öyle mi Aren hanımm." Dedi. Yüzünde kocaman bir gülümseme vardı.
"Şey, evet biraz öyle." Biraz öyle dememi ben de beklemiyordum açıkçası. Çünkü bayağı öyle. Arda elimi hafifçe sıkıp yürümeye devam etti.