04

Sınıftan çıkıp Efe'lerin yanına gittim. Efe, Milan ve Barış koridorun sonundaki pencerenin önünde dikiliyordu.
"Ne oldu lan sana?" diye sordu Efe, beni görünce.
"Ne olacak?"
"Suratın düşmüş. Birini mi dövdün, yoksa biri seni mi delirtti?"
Milan kahkaha attı.
"İkincisi kesin. Arda birini delirtemeden duramaz."
"Kes sesini lan." dedim.
Barış sırıtıp kollarını göğsünde birleştirdi.
"Kimdi bu sefer?"
"Bir kız."
Efe'nin kaşları havalandı.
"Oha. Arda Soydoğanı bir kız mı reddetti mi? Tarihe geçelim!"
"Lan bir sus da anlatayım!"
Üçü de gülmeye başladı. Gözlerimi devirip pencereye yaslandım.
"Kız bana gelip bu akşam boş musun diye soruyor. Sonra güzel olup olmadığını, saçını sarıya boyatsa yakışıp yakışmayacağını soruyor. Ulan ben nereden bileyim?"
Milan kahkaha attı.
"Belki senin fikrini önemsiyordur, yakışıklı."
"Ne önemi lan? Kızın soruları bitmedi!"
Efe bir anda sırıttı.
"Oğlum, çok yakışıklısın ha."
Dedi.
"Konu bana nerden geldi lan?" Diye sordum. Of ya yemin ederim çok sinirliyim şuan.
Barış başını salladı.
"Arda, kız resmen sana yürüyor."
"İyi de ben mi çağırdım kızı?"
Milan sırıttı.
"Belki Aren çağırsa giderdin."
Bir anda başımı ona çevirdim.
"Aren'in konuyla ne alakası var lan?!"
Üçü de sustu.
Bir saniye.
Sonra Efe'nin yüzünde yavaşça bir sırıtış oluştu.
"Oha."
"Ne oha?"
Efe bir kaç salise susup konuştu.
"Biz sadece Aren'in ismini söyledik kardeşim."
Dedi. Aha yakalandık lan. Barış başını salladı.
"Bence Arda" dedi eliyle beni göstererek. Sonra elini kalbine koyup, "Aren'den hoşlanıyor." Dedi. O anlık sinirle bir bağırış kopardım.
"Defol lan!" Bağırışımla bir kaç öğrenci bize baktı ama umrumda mıydı?
Tabii ki de hayır.
Efe yüzüme baktı.
"Sakin ol kanka bir şey demedik yani?" Dedi Efe.
"Bir daha bu muhabbeti açarsanız sizi tanımıyorum." Dedim. Hepsi başını salladı. Yanlarından ayrılarak kantine gittim. Aren orda yalnız başına çikolatalı süt içip telefon izliyordu. Tabii ben durur muyum?
Hayır.
Hemen gittim ve masasına sandalye çekip karşısına oturdum.

Tam sakin sakin oturup telefon izliyordum ama sandalye çekme sesi ile kafamı kaldırdım.
Arda.
"Çikolatalı süt mü içiyorsun?"
Yavaşça sütümü kendime doğru çektim.
"Hayır, benzin."
Arda kahkaha attı.
"Çok komiksin, Aren'cik."
"Sen de çok sinir bozucusun, Arda'cık."
Birbirimize birkaç saniye baktık.
Sonra Arda masaya doğru eğildi.
"Bir şey soracağım."
"Hayır."
"Daha sormadım."
"Cevabım hayır."
"Aren, bir sus da konuşalım."
"Konuş." Dedim.
"Bir yudum alayım mı?"
Çikolatalı sütümü annemle bile paylaşmam ben!
"Tabii ki"
Devam ettim.
"De hayır."
Deyince yüzü düştü.
"Bir yudum ya?"
"Hayır dedim ya Arda."
Dedim.
Arda sandalyeye yaslandı. Ben ise Grubu açtım.
Tamamdır clean goril 🥰 🥀
Siz:Kızlar şuan aktif olarak Arda benim çikolatalı sütümden içmek istiyor.
Mervemm:NE? vermedin değil mi? Bana bile vermiyorsun çünkü kıskanırım ha😘
Siz:Sence verir miyim?
Beyinsis Zeynozi💍: Hayır.
Siz: Tanıyorsunn🥹
Beyinsis Zeynozi💍:TABEEE
Canımın dışı Mira 🥰: BEN DE TANIYORUM CANIMIN DIŞII

Gülümseyip telefonu kapattım. Bu kızlar benim hayatımdı. Onları kimseyi sevmediğim kadar çok seviyordum. İyi günümde, kötü günümde, heycanlı veya korkulu bir günümde hep yanımdalardı. Benim için hep özeller ve öyle kalacaklar.
"Sen hala burdamısın ya?" Diye sordum Arda'ya bakarak. "Olmayayım mı?" Dedi gözlerimin içine baka baka.
"Arda bir şey mi oldu sana?"
"Yok."
"E o zaman niye dibimden ayrılmıyorsun?"
"Canım sıkılıyor."
"Git Efe'nin başının etini ye."
"Onunla uğraşılmaz."
"Niye? Belki bu akşam boş musun diye sorar belki?"
"Lan! Nerden duydun sen onu?"
İçimden kahkaha atmak geliyordu ama kendimi tuttum.
yakaladım lan!
Omuz silktim.
"Ben de sınıftaydım ya hani."
Arda arkasına yaslandı, gözlerini devirip başını iki yana salladı.
"Ulan bir de dinlemiş."
"Merak etme, konuşmalarınız pek ilgi çekici değildi."
"Seninkiler çok mu ilgi çekici? Beş dakikadır arkadaşlarınla mesajlaşıyorsun."
"En azından onlar beni sinir etmiyor."
"Ben seni sinir mi ediyorum?"
Arda bunu söylerken yüzüme baktı.
"Yok, bayılıyorum sana. Hatta birazdan evlenme teklifi edeceğim."
Arda, o her zaman ki serseri gülüşünü yaptı "Soyadımı taşırsın o zaman."
"Arda defol git yoksa..."
Lafımın devamını getirmedim. Arda ise o serseri sırıtışıyla bana baktı. "Yoksa ne?"
"Yoksa ben kendi zorumla götüreceğim." Dedim. Arda ise kalkmak yerine sandalyeye yaslandığında gözlerimi devirdim ve ayağa kalktım. Arda'ya doğru bir adım attım
Bir adım daha
Ve bir adım daha.
Arda'nın yüzündeki sırıtış bir an bile kaybolmadı.
"Hayırdır Aren'cik? Üç adımda çıkma teklifi falan mı edeceksin?"
Dedi. Bir adım daha attım ve sandalye de oturduğu için Arda'ya doğru eğildim.
"İçinin gitmesini sağlayabilirdim, ama şimdi olmaz." Tam o sırada Merve'ler geldi ve bizi o pozisyonda gördüler.
Allah kahretsin!
M:"Oha!"
Mira:"Yanlış zamanda mı geldik biz"
Z:"Çıkalım, evet evet çıkalım." Diyip Merve'leri arkasından iktiriyordu. Ben ise son kez Arda'nın gözlerine bakıp kızlara koştum.
"Ya siz mal mısınız yok öyle bir şey!" Dedim. Arda hala sandalyede aynı pozisyonda oturuyordu. Sanırım dondu.
"Kızım nasıl yok bir şey biraz daha yaklaşsaydın-"
"Bir şey olmazdı."
Dedim.