07

ArdaS: Nereye?
Olduğum yerde durdum.
Bu çocuk benim telefonuma mı yerleşmişti?!
Siz: Sana ne?
ArdaS: Yine mi sanane?
Siz: Evet, bir sorun mu var?
ArdaS: Yok. Evden çıktığını gördüm.
Başımı kaldırıp etrafıma baktım. Sokağın karşısındaki apartmanın girişinde Efe, Barış ve Milan duruyordu. Arda ise birkaç adım gerilerinde, elleri cebinde, bana bakıyordu. Dördü de yanıma geldi.
E:AAAAAAAAAAAA Aren de burdaymış!
Diye bağırdı Efe Arda'ya bakarak.
A:Ne bağırıyorsun oğlum.
Milan bana döndü.
B: Harbi sağır oldum
M: Nereye kızım bu saatte?
"Size ne ya?" Dedim tam gidecekken arkamdan bir el durdurdu beni.
A:Biz bırakalım.
"Hayır."
A:Evet
"Hayır"
A:Evet!
"Hayır!"
E: tamam ya sizin kavgalarınızı izleyemem tamam Aren sen git bir sey olursa yaz bize.
"Tamam."
Kızlara yazdım.
Tamamdır clean goril🥰 🥀
Siz: Marketin orda ki parka gelin.
Mervemm: Tamammm
Beyinsis Zeynozi💍:Tamammmm
Canımın dışı Mira 🥰:Okeyyys

Efe, Barış ve Milan çoktan ilerlemeye başlamıştı ama Arda hala karşımdaydı.
"Çekil."
Sağa adım attım o da sağa adım attı.
"Yok"
"Arda bak gece gece sinirimi bozma"
"Sinirini bozmak benim hobim."
"Git kendine başka hobi bul canım."
"Sen varken mi?"
Sustum.
Söyliyecek laf bulamadım.
Arda'nın dudaklarına sinsi bir sırıtış yayıldı.
"Ne oldu? Dilin mi tutuldu?"
"Hayır, sana verecek cevabım yok."
"Tabii canım."
Gözlerimi devirip yanından geçtim. Daha iki adım atmıştım ki arkamdan seslendi.
"Aren, nereye gidiyorsun?"
Arkamı dönmeden cevap verdim.
"Kızların yanına!"
"Milan,Barış, Efe bekleyin!"
Bu söz nedense güldürdü. Parkın oraya gittiğimde kızlar beni çoktan bekliyorlardı. Merve yanıma koştu.
"Kızım nerde kaldın?"
"Yürüyorum ya Merve, ne yapayım uçayım mı?"
Merve arkamdan gelenlere bakınca gözleri büyüdü.
M: AAAAAAAAA GELDİLER!
Mira arkasını döndü. Zeynep'in ağzında ise kocaman bir sırıtış oluştu.
M: KIZ SEN ARDA'YLA BERABER Mİ GELDİN?!
"Hayır! Çocuklar zaten buradaydı."
Mira kaşlarını kaldırdı.
M: Hı hı. Kesinlikle.
"YA MİRA!"
Tam o sırada Arda, Efe, Barış ve Milan yanımıza ulaştı.
E: Selam kızlaaar!
Merve hemen Efe'ye döndü.
M: Aleyküm selam yakışıklı.
Efe'nin yüzü bir anda değişti.
"Oha!"
Barış anında Milan'ın kulağına fısıldadı birşeyler. Bende Merve'ye döndüm.
"Hadi siz sevgili olun!" Efe ve Merve aynı anda bana döndü. "Ne var ya yalan mı?" Efe cevabı yapıştırdı. "O zaman siz de Arda ile olun!" Gözlerimi büyütüp Efe'nin üstüne yürüyünce Efe Barış ve Milan'ın arkasına saklandı. Arda Efe'ye döndü.
"Bence mantıklı" anında Arda'ya döndüğüm de cevabını değiştirdi.
"Değil..." Kızlara kurabiyesini verdim ve kulaklığımı takarak salıncağa oturdum.

Öyle güzel yaşlanırsın ki yanımda
Ol istiyorum her anımda
Teni tenime, eli elime göre yar
Sırt sırta verip direnirim yalan dünyaya
Bi kere öpse bükülür uzay
Bi kere öpse şu ömrüm uzar
Teni tenime eli elime göre yar

Şarkıyı dinlerken tam overthink yapıyordum Merve'nin bağırışına irkildim. "Aren!"
"Ay ne oluyor be!"
"Gel dc oynayacağız."
"Yok ben oynamam siz oynayın"
"Ben sana soru sormadım gel dedim."
"Of, Merve!" Kalkıp zar zor yanlarına gittim. Yanlarına oturduğum an şişeyi çevirdiler.
Arda'dan... Efe ile bana denk geldi. Efe'nin yüzüne şeytani bir bakış yerleşti. "Doğruluk mu, cesaretlilik mi?"
"Cesaret." Dedim hiç düşünmeden. Efe kulağına eğildi. "Şimdi, Aren anlamasın diye başka görev vericem ama bu yalan görev gerçek görev Aren'e senden hoşlanıyorum diyeceksin bir kaç tür sonra." Efe'nin kulağına eğildim "Efe mal mısın niye böyle bir şey yapayım?"
"Ya sonra oyun için olduğunu söyleyeceksin."
"Ya kızın kalbini kırarım ama."
"Kırmazsın."
"Peki..."
Dedim sessizce. Aren'e bir bakış attıktan sonra Efe'ye döndüm. "Aren'in gözlerinin içine beş dakika boyunca hiç bir şey demeden bak!" Dedi, Efe. Ege'ye döndüm. "Efe, mal mısın? Diye soracağım ama sormama gerek yok." Dememe kalmadan Arda önüme geçti. Ve hiç bir şey demeden sadece gözlerime baktı. Siyah gözleri gözlerimin içine öylece bakıyordu. Yüzünde her zamanki sırıtışı da yoktu.
İlk defa bu kadar sessizdi.
İlk defa ne diyeceğimi bilmiyordum.
Kızım, niye kalbin hızlandı şimdi?! Sakin ol!
Dudaklarımı birbirine bastırıp bakışlarımı kaçırmaya çalıştım ama Arda'nın sesiyle yeniden ona döndüm.
"Kaçmak yok, Aren."
Kaşlarımı çattım.
"Konuşmak yasak değil miydi?"
Dudaklarının kenarı hafifçe kıvrıldı
"Unuttum." Arda'nın gözleri gözlerime öyle bir odaklanmıştı ki ne diyeceğimi unuttum. Kelimeler çağrışmıyordu. Ama içimde ilk defa bir his vardı.
İlk defa bir süre böyle kalalım istiyordum.
Arda farketmeden bana daha çok yaklaştı. Arda'nın gözlerine öyle odaklanmıştım ki ne olduğunu anlamamıştım bile. Siyah gözlerinin içi parlıyordu.
Kızım, çocuk sana bakıyor, evlenme teklifi etmiyor, Bir şey söyle! Bir şey yap!
Ama yapamıyordum.
Arda başını hafifçe yana eğdi. Dudaklarının kenarında belli belirsiz bir gülümseme oluştu.
"Aren?"
"Efendim?"
Sesim neden bu kadar kısık çıkmıştı?
"Bir şey diyecektin sanki."
Kaşlarımı çattım.
"Ne diyecektim?"
"Bilmiyorum. Onu sen söyleyeceksin."
"Arda, yemin ederim şu an seni—"
"Ne yapacaksın?"
Sırıttı.
İşte benim tanıdığım Arda geri gelmişti!
"Beş dakikanın bitmesini bekliyorum. Sonra seni boğacağım."
Arda'nın gözlerine dalıp gitmiştim. Aynı şekilde Arda'da. Beş dakikanın bitmesini Efe'nin bağırışı ile anladım. "Beş dakika doldu!" Diye bağırdı. Arda'nın bana bakışı hiç hayra alamet değildi. Ne olduğunu anlamamıştım. Ama öğrenecektim.