16

Arda'nın dediği şeyle yüzümün ısındığını fark edebiliyordum fakat hemen yüzümü çevirdim. Kapadokya'ya gidince kim kiminle kalacak ona kura çekilecekti. Kızlarla nolur birlikte çıkalım diye dua ede ede gitmiştik. Yol boyunca dua ettikten sonra bungalovlara ulaştık. Arabadan indik ve bahçede toplandık. Bahçede toplam 6 tane bungalov vardı. Her bir bungalovda 4 kişi kalacaktı. Ortadaki kuradan hocalar seçmeye başladı.
"Kerim, Ersin, Eren, Mustafa."
"Mira, Zeynep, Milan, Barış." Hepsinin yüzü güldü. Ben söylemeye unutmuştum değil mi. Bunların hepsi sevgili oldu. Hoca çekmeye devam etti.
"İdil, Ege, Ahmet, Sinem."
"İrem, Eslem, Eylem, Feride."
"Arda, Efe, Ecrin, Merve." Arda bir bana, bir de geri kalan kişilere baktı.
"Kerem, Ümit, Emre, Aren." Dediğinde Arda'nın yüzündeki ifade değişti.
Önce hocaya, sonra bana baktı. Ardından gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
Efe, Arda'nın omzuna kolunu attı.
"Oğlum, geçmiş olsun. Üç gün boyunca ayrı kalacaksınız, bir de Aren 3 erkekle aynı evde yaşayacak."
Arda ona ters ters baktı.
"Çok komiksin."
"Teşekkür ederim, biliyorum."
Merve yanıma gelip koluma girdi.
"Aren, Biz aynı bungalovda değiliz!"
"Fark ettim Merve."
"Üç gün sensiz ne yapacağım ben?"
"Alt tarafı üç gün kızım."
Efe hemen araya girdi.
"Ben varım Merve'm, beni unuttun mu?"
"Seninle uğraşmak zorunda kalacağım birde.." Efe elini kalbine koydu.
"Öyle olsun, sevgilim..." Arda kolumdan tuttu ve arka bahçeye götürdü.
"Kızım, ben seni kıskanırım ki..."
Arda'nın yüzüne baktım. Kaşları çatılmış, dudakları hafifçe büzülmüştü.
Gülmemek için kendimi zor tuttum.
"Ne var?"
"Ne var mı? Aren, üç erkekle aynı bungalovda kalacaksın!"
"Ee?"
"Nasıl ee?!"
Kollarımı göğsümde birleştirdim.
"Arda, çocuklar benim sınıf arkadaşlarım. Ne olacak ki?"
"Ben de senin sevgilinim ama üç gün boyunca seni göremeyeceğim."
"Abartma, biraz uzaktaki bungalovda olacaksın."
"Biraz uzaktaki bungalovda olmam neyi değiştiriyor güzelim?"
Gülmeye başladım.
"Sen gerçekten kıskandın mı?"
Arda gözlerini kaçırdı.
"Yok, ya ne kıskanması?" Kendimi tutamadım ve güldüm. Arda da beni izliyordu. Bir süre öylece birbirimize baktık. Arda sonunda dayanamayarak başını iki yana salladı.
"Ne gülüyorsun kızım?"
"Çünkü çok komiksin."
"Ben burada ciddi ciddi sevgilimi üç erkeğe emanet etmeye çalışıyorum, sen bana gülüyorsun."
Kahkaham daha da arttı.
"Emanet etmeye çalışıyorum ne demek?"
"Ya Aren, anladın işte!"
Biraz daha yaklaşıp kollarımı boynuna doladım.
"Arda'm, merak etme. Kimse beni senden alamaz."
Yüzündeki ifade biraz yumuşadı.
"Kimse almaya çalışmasın zaten."
"Tamam kıskanç bey."
"Bir de dalga geçiyor."
Yanağına küçük bir öpücük kondurup geri çekildim.
"Bu bana motivasyan verdi, hadi gidelim." Dedi son enerjisiyle. Arda elimden tutup bungalovların olduğu tarafa doğru yürümeye başladı. Ben de peşinden gidiyordum.
"Arda, biraz yavaşlasana!"
Adımlarını yavaşlattı ama elimi bırakmadı.
"Üç gün boyunca elini tutamayacağım, bari şimdi tutayım."
Gülümseyerek ona baktım.
"Üç gün boyunca görüşmeyecekmişiz gibi konuşuyorsun."
"Benim için öyle."
Tam cevap verecekken Efe önümüze çıktı.
"Ooo! Barıştınız mı siz?"
Arda gözlerini devirdi.
"Biz kavga mı ettik?"
"Bilmem, senin suratından cenaze geçiyordu az önce."
"EFE, YÜRÜ GİT!"
Efe kahkaha atarak Merve'nin yanına koştu.
"Bizimki yine sinirli!"
Merve döndü.
"Kıskandı ya, ondandır."
"Sen çok biliyorsun Merve hanım." Ben hemen Arda'ya döndüm.
"Lan."
"Noldu?"
"Sende Ecrin ile kalacaksın!" Dedim.
"Noldu, kıskandın mı?" Hiç düşünmeden cevapladım.
"Yo, ne kıskanacağım ki ben?"
"Tabi, canım tabii." Arda, elini omzuma attı. Merve bize döndü.
"Siz, gerçekten birbirinizi bulmuşsunuz he." Arda'ya döndüm. İma ederek,
"Ben gideyim de valizimi yerleştireyim." Dedim. Arda omzumdaki elini çekmeden bana baktı.
"Bir dakika, nereye?"
"Valizimi yerleştirmeye?"
"Ben de geleyim."
Kaşlarımı kaldırdım.
"Senin bungalovun diğer tarafta, Arda."
"Ee? Yürüyemiyor muyum?"
Merve kahkaha attı.
"Arda, kızın valizini yerleştirmesine bile izin vermeyeceksin herhâlde."
Efe hemen araya girdi.
"Ben size söyleyeyim, bu çocuk akşam Aren'in bungalovunun önünde nöbet tutar."
Arda ona döndü.
"Sen kendi işine bak."
Efe sırıttı.
"Benim işim gayet iyi. Sevgilim yanımda."
Merve gözlerini devirdi. Ben ise Arda'nın elini omzumdan çekip yürümeye başladım ve bungalova vardım. Arda'ların bungalovu uzaktaydı. Bungalovdan içeri girdiğimde 3 kişinin gözleri bana döndü.
"Merhaba?" Dedim.
"Merhaba." Onlarda karşılık verdikten sonra odamı gösterdiler. Odama girdim ve eşyalarımı yerleştirdim. Telefonuma gelen mesaj ile irkildim.
11/B grubu
Aslı hoca: Herkes bahçenin ortasında toplansın ateş yakacağız.
"Bu mesaja 👍 işareti koydunuz."
Hemen hazırlandım. Kombinim;

hemen hazırlanıp aşağı indiğimde 3 kişi kapıda bekliyor ve bana bakıyordu.
"Ne oldu?" Diye sordum. Ümit bana döndü.
"Sevgilin kapıda. Allah'ım ne kadar kıskançmış be!" Dedi Ümit. İstemsizce güldüm ve kapıya yöneldim. Kapıyı açtım ve dışarı çıktım. Arda ilk bana baktı sonra,
"Oooo güzellik, evine bırakayım mı?"
"Yok, kalsın." Dedim. Yürüdük. Ateş başında çoktan çoğu kişi vardı. Hemen Merve'lerin yanına oturduk ve hoca konuştu.
"Evet, bir kişi gitar çalsın bir kişi söylesin."dedi. Efe ile ben el kaldırdık.
"Hocam, gitar." Dedi Efe. Hoca gitarı Efe'ye verdi. Şarkı görevi de bana kaldı. Hangi şarkıyı çalacağımızı kararlaştırdık.
"İhtiaşk?" Diye sordum. Efe kafasını salladı. Elleri telllerin arasında yavaş yavaş ilerlerken ben şarkıya girdim.
"Yarın olmaz bugün,
Yarım olmaz bütün,
Benim ol bu gece..." Şarkının eşliğinde sesimi kontrol ediyordum. Herkes full hd bana odaklanmıştı. Ben devam ettim.
"Yazı görse gözüm,
Kışı unutmaz özüm,
Bitmez bu gece..." Derin nefes aldım ve kafamı gökyüzüne kaldırdım.
"Ötesimi var, yalnızlığı yalnız,
Seninle aldattım, kıskandı yıldızlar,aşka inanmayanlara seni anlattım,
Karardı ay,
Bırakın beni kendim giderim,
Alıştım artık yalnızlığa,
Bildiğin gibi değilim sildiğin gibiyim hala," gözlerim Arda'nın gözleri ile buluştu. Hafifçe tebessüm etti. Önüme döndüm ve devam ettim.
"Seni sevmek intiharda,
Sevmemek ihtimal bile değil,
Aşk elbisesi en güzel sende duruyor ama ne acı,
Terzin ben değilim."
Şarkıyı bitirdikten sonra büyük bir alkış koptu. Herkes sesime iltifat ediyordu.
"Oha Aren ağlayacaktım biraz daha devam etseydin."
"Sesi büyüleyici."
"Oha melek maşallah."
"Sese bak be!" Dediler.
"Teşekkürler." Dedim. Efe elindeki gitarı bana verdi. Arda ise şarkı söyleyecekti.
"Begonvil boy vermiştir şimdi,
Yasemen basmıştır bodrumu,
Kokusu geldi rüzgarın,
Bir kelebek öptü boynumu,
Sen şimdi gerdanını maviye"
Ellerim tellerin arasından bir bir geçerken içimde bir huzur oluştu. Arda'nın sesi çok iyiydi. Arda devam etti.
"Göğsünü bir yelkenliye,
Gönlünü ilk önüne çıkan yaz seferine,
Bağlamışsındır, ah,
Vurunca dibine sakız rakısının, biraz da
Ağlamışsındır,
Benim yerime de sev,
Bekletme hayatı,
Bu kadarına razıysan yaşa gitsin,
Kaç kişiyiz savunan sevdayı."
Şarkıyı bitirdi. Onu o kadar yüksek sesle alkışlamıştık ki Arda şaşkına döndü.
"Tamam, bu bayağı iyi."
"Eeee sevgilinim değil mi?."
Herkes gülerken gitarı dizlerimin üzerine yerleştirdim. Arda yanıma oturdu ve kulağıma doğru eğildi.
"Seninle şarkı söylemek güzelmiş."
"Benimle şarkı söylemek mi, benim gitar çalmam mı?"
"İkisi de. Ama en çok sana bakmak."
Gülümsememi gizlemek için gitarın tellerine dokundum.
"Çok konuşuyorsun."
"Sen de çok güzelsin."
Hemen konuyu değiştirdim.
"Eeee, hocam şey..."
"Ney?"
"Unuttum hocam, ne diyeceğimi."
Ve o gece ateşin başındaki eğlence hiç bitmedi...

İki kalp bir arada.
-Hepsi