10

" Sen nerden biliyorsun?"
"Sesleri duydum 'Sen bana bakmaya devam edersen giyinmem daha uzun sürebilir' demesini mesela." Dedi. Elimi yüzüme koydum.
"Allah'ım keşke yer yarılsa..." Dedim.
"Kızım sen çocuğa nasıl baktın bu kadar?" Dedi Zeynep.
"Normal bakış yani baktım."
"Tamam işte nasıl baktıysan çocuğun içi gitmiş."
"Ne alaka?" Dedim. Tam o sırada Arda geldi.
"Heh geldi senin ki." Dedi Merve.
"Benim ki?"
Dedim.
"Yok benim ki, tabi senin ki canımın içi."
Göz devirdim. Arda yavaşça yanıma geldi ve bir şey demeden kolumu tutarak yukarı çıkarttı.
"Arda?"
"Arda..."
"Arda nereye?"
Sorularımın hepsi cevapsız kaldı. Bizi çatıya getirmişti.
"Aren, neden benden kaçıyorsun?"
"Kaçmıyorum."
"Kaçıyorsun Aren. Sana bakıyorum gözlerini kaçırıyorsun, yanına geliyorum bana yalan söylüyorsun." Arda gözlerimin içine baktı.
"Sana yalan söylemiyorum, Arda."
Arda bir adım yaklaştı.
"Peki, o zaman neden benden kaçıyorsun?"
Senden hoşlandığım için.
"Kaçmıyorum."
"Aren şuan gökyüzüne bakıyorsun."
Kafamı indirdiğimde harbiden de gökyüzüne baktığımı fark ettim.
"Tamam şuan sana bakıyorum."
"Bir daha benden kaçma tamam mı?"
Bir kaç saniye gözlerinin içine baktım.
"Tamam."Arda, cevabımı duyunca hafifçe gülümsedi.
"Akıllı kız."
Gözlerimi devirdim.
"Çok konuşma."
"Tamam, sustum."
Birkaç saniye sessizlik oldu. Çatıdaki rüzgar yoğunluğu saçlarımı uçuştuyordu. Yakında bende uçacaktım yani öyle çok rüzgar vardı. Aşağı inmek için kapıyı açtığımızda karşımızda 6 kisi kapıyı dinliyordu. Arda'nın yüzüne baktım. Arda da bana baktı.
"Napıyorsunuz siz?" Dedi Arda. Benim gözlerim Merve'ninkini buldu. Siz görürsünüz der gibi bir ifade yaptım.
"Bir şey yapmıyoruz çatıya geliyorduk biz değil mi arkadaşlar?" Dedi Zeynep
"He evet tabii" Milan da katıldı.
"İyi peki öyle olsun" dedi Arda. Ben ise sınıfa gittim ve öylesine şarkı dinliyordum.

Değildim delirdim olamadım hiç iyi
Değilim senin söyleme ne benim için iyi
Öyle derin derin değil sığım ama derindeyim
İçindekini görmez bakarlar dışındaki iyi mi
Savaştım öylece kaçmaktansa darbe yemek iyidir
Benimle yürüme ayaklarında kirler birikir, birikir, birikir, birikir
Uyan kalk yolun var, dağılmaz dumanlar
Üfleme Çek içine yan biraz daha yolun var
Der o ses içimden hatta kafamdan
Dağılmaz asla hiç yorulmaz, çırpınırken ben inatla inatla

Tam şarkıyı kendime kaptırmıştım ki biri kulaklığımı çekti.
"Ne yapıyorsun ya?!" diye bağırdım.
Arda, elimdeki kulaklığı inceler gibi yaptı.
"Ne dinliyorsun bu kadar kendinden geçmiş?"
"Sanane?"
"Merak ettik, Aren Hanım."
"Merakını başka şeylerle gider."
Kulaklığımı geri almaya çalıştım ama Arda elini yukarı kaldırdı.
"Arda, ver şunu."
"Yo."
Tam almak istediğimde elim elinin üstünde durdu. İkimizde donduk kaldık. Arda'nın simsiyah gözlerine bakakaldım sadece. Arda da aynı şekilde benim gözlerime kilitleyince fırsat bulmuşum gibi ayağa zıpladım ve kulaklığımı aldım. Arda boğazını temizledi. Ve yerine oturdu.

Arda'dan...
Aren sırasında oturuyordu. Saçlarını kulağının arkasına sıkıştırmış, kulaklığının kablosuyla oynuyordu.
Farkında bile değildi ne kadar dikkatimi dağıttığının.
Bakışlarımı yüzünde gezdirmemeye çalışarak gözlerine kaldırdım.
Tam o sırada başını çevirdi.
Göz göze geldik.
Bir saniye.
İki saniye.
Sonra dudaklarını aralayıp kaşlarını kaldırdı.
"Ne var?"
Hiçbir şey söylemedim.
Çünkü o an gözlerimi ondan ayıramadım.
Bir anda Aren'e baktığımda boğazım kurudu. Farkında olmadan yutkundum ve hemen önüme döndüm.
Oğlum, kendine gel.
"Arda?" Elimi yüzümün önüne sallayınca kendime geldim.
"Hı, şey."
"Noldu, daldın gittin."
"Ha, bir şey yok." Önüme dönüp kalemimle oynamaya başladım. Parmaklarımda bir bir çeviriyordum. Her ne kadar Aren benim dikkatimi dağıtsada...

Arda'ya ne olmuştu bilmiyorum ama gariplik vardı. Grubu açtım ve yazmaya başladım.

Tamamdır clean goril 🥰 🥀
Siz:Kızlar Arda bana bakıp dalıyor bir de az önce ben farketmedim sandı ama bana bakarak yutkundu.
Mervemm:OHA KANKA.
Canımın dışı Mira 🥰: Arda'nın aklından şu şarkı geçiyor;
Onun adı mia seksi latına
Şöyle belini sarsam ederim bayram
Naz naz naz nereye kadar bu sahne
Film gibisin reklamlar bile şahane
Siz: Saçmalama neden böyle bir şarkı geçsin aklından?
Beyinsis Zeynozi💍:Bence Mira haklı.
Siz:Sende mi Zeynep?!
Beyinsis Zeynozi💍:Evet.

Telefonu kapattım ve çantamdan kalem ve kağıt çıkardım ve bir kaç resim çizdikten sonra sıkıldım.
Kalemi parmaklarımın arasında çevirerek sınıfı izlemeye başladım. Merve, Mira ve Zeynep kendi aralarında konuşuyordu. Efe ise Arda'nın sırasına oturmuş bir şeyler anlatıyordu.
Arda mı?
Arda yine dalmıştı.
Bu çocukta bir sorun var ama neyse.
Tam önüme dönecektim ki Efe, Arda'nın yüzünün önünde elini salladı.
"Oğlum?"
Arda tepki vermedi.
"Arda soydoğan!"
Arda irkilerek ona döndü.
"Ne bağırıyorsun lan?"
"Üç saattir sana bir şey anlatıyorum, sen beni dinlemiyorsun!"
"Dinliyorum."
"Peki dinliyorsun, ne anlattım?"
"..."
"Oğlum sen benimle dalga mı geçiyorsun lan?"
"Yok."
"Senin aklın kimde oğlum."

Arda'dan...
"Ne alaka lan?" dedim sonunda.
Efe kollarını göğsünde birleştirdi.
"Ne alaka mı? Oğlum, ben sana bir şey anlatıyorum, senin gözlerin başka yerde. Az önce de kızın eline dokundun diye mi bu hâllere girdin?"
Gözlerim istemsizce Aren'e kaydı.
Ben hemen önüme döndüm.
Gördü seni, Soydoğan. Gördü.
"Efe, kafayı mı yedin?" dedim.
"Ben mi? Oğlum, sen beş dakikadır aynı kalemi çeviriyorsun!"
Elimdeki kaleme baktım. Gerçekten de hâlâ aynı hareketi yapıyordum.
Kalemi masaya bıraktım.
"Ee?"
Efe'nin yüzüne kocaman bir sırıtış yayıldı.
"SEN BİRİNDEN HOŞLANIYORSUN!"
"Bağırma lan!"
Sınıftaki bir kaç kişi bize döndü. Aren'de dahil.
Efe bunu da kaçırmadı tabii.
Bir bana, bir Aren'e baktı.
Sonra yavaşça kulağıma eğildi.
"Oğlum..."
"Ne?"
"Yoksa..."
Kaşlarını çattım.
"Neyse lan, söyle artık!"
Efe, sırıtarak başıyla Aren'i işaret etti.
"Aren mi?"
Elimdeki kalem kâğıdın üzerinde durdu.
Hass.
Yüzümdeki gülümseme kayboldu. Birkaç saniye Efe'ye baktım.
"Saçmalama."
Efe'nin sırıtışı daha da büyüdü.
"Ben bir isim söyledim sadece. Niye gerildin?"
"Gerilmedim."
"Tamam, kardeşim. Gerilmedin."
Efe ellerini teslim olur gibi kaldırdı ama susmaya hiç niyeti yoktu.
"Yalnız kız güzel kız. Zevkin varmış."
Bir anda ciddileştim.
"Efe."
"Efendim."
"Aren hakkında düzgün konuşur musun canım arkadaşım?"
Efe kahkaha atarak ayağa kalktı ve Aren'in yanına gitti.
Aren kaldırmadan çizim yapmaya devam etti.
"Aren."
"Ne var?"
"Sana bir şey soracağım."
"Sorma."
"Arda'dan hoşlanıyor musun?"
Kalemim kâğıdın üzerinde durdu.
Başımı yavaşça kaldırıp ona baktım.
"Efe, senin gerçekten yaşama sevincin fazla."
"Tanıyorsuuun."
"Tabiiii"