Çerezlik bölüm

Yaz’ın bağırması ile salonda sessizlik oluşmuştu.

“Kızım, gerçekten ben, biz yapmadık” diye kendini açıklamaya çalıştı mine hanım. Kızına, yaz ise yüzünde hiç bir mimik oynatmadı. “Sizi bir daha görmek istemiyorum!” Diye bağırdı. Ve salondan dışarı çıktı.

“Kızımı duydunuz,bundan sonra etrafında olmayın.” Dedi Mehmet bey, Aslan beye nispet yaparcasına.

Aslan bey dişlerini sıktı, öne atılacağı sırada eşi mine hanım kolunu tuttu, gözleri ile yapma der gibi bakıyordu.

“Bunun hesabı burda bitmedi! Kardeşimi öldürmeye çalışmak ne demek!” Diyerek işaret parmağını salladı, ama direkt hedef noktası sarptı.

“Onu annene soralım, daha iyi bilir” dedi, sarp buz gibi sesiyle, hiç bir şeyden haberi olmayan Ege ve mert annesine döndü.

Ziynet hanım ise olduğu yerde anlık kalakalmıştı, oğullarına mı anlatmıştı bir de bu karşısında ki kadın.

“Anne!” Diye sessini yüksekti mert ondan bir açıklama bekliyordu.

“Noldu Ziynet hanım, az önce kendimizi gayet de savunuyordunuz, iftira atıyorsunuz bana diye.” Dedi, sarp kadına bakarak, Ziynet hanım gözlerini sarpa dikti. Sonra oğullarına döndü.

“Yaz benim kızım, sizce böyle bir şey mümkün mü! Kendinize gelin” dedi. Mert ve Ege’ye bakarak, Ege ortamda daha fazla kalamayacağı için yaz’ın arkasından gitmek için çıktı, Ege’nin çıktığını gören Çınar da peşinden fırlamıştı.

_________________________________

Naz, göktuğ, karan ve milan arkadaşlarını tek bırakmamak için adliyeye gelmişlerdi, fakat kalabalık yapmamak için içeri girmek istememişlerdi. Hepsi biliyordu yaz’ın velayati onlara geçecekti, ve çıkış da Çınar ve yazla beraber bir kafeye gidip tekrar tanışacaklardı. Kafalarında ki tam olarak plan bu şekildeydi.

“Ne zaman bitecek bu mahkeme” diye sabırsızca sordu milan.

“Şuana kadar bitmesi gerekiyordu, itiraz edilmiştir”dedi, karan.

Daha fazla gözyaşlarını tutamıştı yaz, ve ağlayarak kendini adliyenin bahçesine atmak için hızlı hızlı ilerliyordu.

“Yaz değil mi o” diye işaret etti. Naz hızlıca çıkışa yürüyen yaz’ı

Hepsi Naz’ın gösterdiği yere baktı.

“Neden tek başına, Çınar nerde” diye sordu. Göktuğ.

Karan yaz’ın dışarı çıkacağını anladığım sırada önünü kesmek için ayağa kalktı.

_____________________________________

Yaz’ın anlatımı ile..

Hayatımın en iğrenç dönemlerini yaşıyordum, ama hiç biri bugün ki kadar beni mahvetmemişti, sanki labirente girmiştim. Ne kadar yürüsümde bir türlü bahçeye ulaşamamıştım. Çıkış kapısını gördüğümde adımlarımı biraz daha hızlandırdığım sırada, önüme geçen çocuğa baktım.

O da bana bakıyordu. Çınar’ın arkadaşıydı.

“Çekil önümden” dedim, neden burdaydı, ve asıl soru neden önümü kesmişti. Ağladığımı fark edince kaşlarını çatmıştı, ve şaşırmış gibi duruyordu.

“Yaz sakin ol nereye gidiyorsun” diye sordu karşımda bana bakan çocuk.

“seni ilgilendirmiyor” dedim. Ve gitmek için hamle yaptım.

“Gayet ilgilendir, bu halde bırakamam seni” dedi. Ve tekrar yolumu kapatmıştı. Uzun boyu sayesinde kapının girişini artık göremiyordum bile.

“Ne o sende mi arkadaşın gibi ölmediğime üzüleceksin!” Dedim sinirli sesimle! O kadar patlamaya hazır bomba gibiydim ki belki de yanlış kişiye çatıyordum.

“Ne” diye şaşırdığı duyduklarıyla,

“Siz var ya hayatımda gördüğüm en iğrenç insanlarsınız” diyerek, ittirdim onu, ve arkama bile dönmeden çıkışa devam ettim.

Karan, ise duyduklarının şokunda kalmıştı. NE demek istediğini kafasından oturtamamıştı.

“Abi siz konuşuyordunuz diye gelmedik ama, noldu” diye sordu milan,

“Çok sinirli duruyordu, açıkçası korktum” dedi naz.

“Anlamadım, ölmek falan dedi” karan arkadaşlarına açıklarken o sırada yanlarına gelen çınarı gördüler.

“ABİ noluyor, yaz ağlayarak çıktı” dedi Milan çınara bakarken, Çınar sıkıntılı bir nefes aldı ve elini ensesine attı.”velayeti kaybettik” dedi. Çınar, arkadaşlarına bakarak.

Hepsi bir anda şok olmuştu,

“nasıl olur hani hiç bir sorun yoktu” dedi, göktuğ,

“O kadın anneme ilaç vermiş, yaz’ın ilacı diye, ilaç aslında epilepsi ilacıymış yaz bugün fenalaştı hastanede öğrendik dedi”duydukları bile bir kere daha şaşırmışlardı. “Bu nasıl bir anne, gözgöregöre öldürtmek istemiş kızını” dedi naz,

“Bildiğin cani bu kadın, kapatılmalı” diye destek verdi, Milan Naz’a

Yanlarında hızlıca geçti Ege, o tarafa doğru bakmamıştı, tek istediği şuan ikizini bulmaktı.

“Şimdi ne olacak” diye sordu karan, Ege’nin gidişine bakarken.

Aklı yaz da kalmıştı.

“Velayet geçici olarak onlarda kaldı. Haftasonları sadece bizimle”dedi Çınar.

“Haftasonları da pek gelecek gibi durmuyor” dedi, göktuğ

“Tam bir aradayız derken, hepten dağıldık” dedi Çınar.

“Sakin ol koca çınar ağacı, dağılmak falan yok! Güzel günler bizi bekler” diye sarıldı naz’ çınara.

“Tabi oğlum, biz neleri atlattık,” dedi Milan da destek olmak isteyerek.

“Hem yaz gerçekleri öğrensin, o zaman gör sen bir de” dedi, göktuğ’da

________________________________________

“Yaz bir saniye durur musun” diye peşinden koştu Ege, ama yaz onu dinlemedi ve hızlı hızlı devam etti adımlarına, Ege mecburen koşmak zorunda kalmıştı, ve yaz’ın önüne geçti. Ani refleksle durdu yaz.

Ege yaz’ın kafasını yukarı kaldırdı, ve yaz’ın gözyaşlarını sildi,

“Bir daha ağlamıyorsun, canımın içi” dedi Ege. Yaz’a bakarak, yaz’ın dudakları titredi konuşmak istedi ama yapmadı,

Ağlayacağını fark etmişti Ege, ve hemen kız kardeşine sarıldı, canıydı o bir tanesiydi o,

Yaz daha fazla gözyaşlarını tutamadı ve Ege’nin omzunda ağladı.

Sooon…

Çerezlik bölüm olsun dedim, hemen bir sonra ki bölümü bitirip size atmak için sabırsızlanıyorum orda okul sahnelerine daha yoğunluk vereceğim ve bakalım bizleri neler bekliyor🥳🥳