Alışveriş

Yaz’ın anlatımı ile,

Çağan’ ı onlara sormuştum, çünkü onlardan başka kimseyi okulda tanımıyordum. Milan’ın konuşacağı zaman kantine giren, çağan’ı görmemle bir olmuştu, ve masadan hızlı kalkmıştım.

Arkadaşları masaya giderken o durmuştu, seslendiğim için yanına adımladığım sırada bir iki kişi tarafından izlenilediğimi hissettim.

“Nerdesin kaç gündür, yoksun” diye sordum, ona bakarak, onun ise yüzünde ki gülümseme yavaş yavaş büyüdü, “beni mi özledin” dedi, çağan, gözlerime bakarak, özlemek değilde daha çok merak etmiştim onu, okula geldiğimiz gün, derslere girmemişti bile, ve üstünden kocaman Haftasonu geçmişti. Onun gibi bende gülümsedim,” tabi tabi, ne demezsin” diye dalgaya vurdum. Sırıttı, “babaannem vefat etmişti.” Diyince kaldım, gelmemesi hakkın da bir kaç şey düşünmüştüm ama böyle bir sebep aklıma gelmemişti. “Başın sağolsun, aranız nasıldı” diye sordum. “Sağol, seviyordum” dediğinde, ona sarıldım, birden galiba iç güdüsel olarak, birini kaybetmekten çok korkardım, ve birini nasıl teselli edeceğimi de pek bilmezdim, çağan’ın şaşırdığını bana ilk sarıldığımda karşılık vermediğinde anladım, sonra o da sarılmıştı. Geri çekildikten sonra ona baktım.”eğer bir şeye ihtiyacın olursa burdayım,” dedim, yanında olmak isteyerek. “Bu durumu kimse bilmesin olur mu aile konularını pek açmayı sevmem,“ama galiba seni aramam, için telefon numaran gerek” dediğinde güldüm, başımı salladım, haklıydı numaramı bilmiyordu. numaramı verdiğim sırada, Milan,ın seslenmesi ile arkamı döndüm, “yaz sınıfa çıkıyoruz, hadi” dediğinde elimle bir saniye yaptım, ve tekrar çağana döndüm.
“Galiba gitmem gerekiyor” artık dedim.” Güldü ve gözleri arkamda kalan çınarla, baktı, ve tekrar bana döndü, “eğer gideceksen, hoşuma git mesela” diyip göz kırptığında utanmıştım. O az önce bana ne demişti? Gülerek arkadaşlarının yanına gittiğinde ben ise hala arkasından bakıyordum, az önce söylediği şeyin şokundaydım, olduğum yerde kalmıştım, yavaş adımlarla bizimkilerin olduğu tarafa yürüdüm, hepsi ayaktaydı, büyük ihtimal gitmek için beni bekliyorlardı. “Hadi gidelim” dedi göktuğ, ben yanlarına ulaştığımda, ve kantin çıkışa doğru ilerlemeye başladığımız da geriden yürüyordum, koluma giren milan’a döndüm, “kız ne konuştunuz, kırmızıya dönmüşsün bukelemun gibi renk değiştirdin” dediğinde yeniden utandım, ve gözlerimi kaçırdım. Onlara babannesi ile ilgili bir şey söyleyemezdim, bu yüzden susmayı tercih ettim, milanda çok üstelememişti, ve sınıfa doğru kolkola yürümüştük.

_____________________________________

Mine hanım’ın keyfi çok yerindeydi, kızları yanındaydı, ve ailesi bir aradaydı, o mutlu olmasında kim mutlu olsundu, oğlu ve kızı ile alışveriş merkezinde buluşacağı için evden hazırlanıp çıkmıştı.

“Eğer açsan yemek yiyebiliriz” diye sordu sarp,kardeşine bakarak, yaz ise başını hayır anlamında salladı, ondan biraz çekindiği doğruydu, üstünde bir gerginlik vardı, fakat sebebini bilmiyordu, mine hanımın yanlarına gelmesi ile bakışlar ona döndü. “Çok beklettim sizi çocuklar,” diye sordu. Yaz ise hayır anlamında tekrar kafasını sallamıştı,”hadi o zaman başlayalım” diyerek güldü mine hanım. Ve kızının koluna girerek, rastgele bir mağazaya soktu. Mağza’nın içinde ikiye ayrılmışlardı, mine hanım kendi yaş grubuna giderken yaz, ise daha genç reyonundaydı, sarp ise mağazada bulduğu ilk boş koltuğa oturmuş bir kız kardeşine bir annesine bakıyordu, ama gözleri daha dikkatli şekilde kardeşinin üstündeydi, eline aldığı eteğe baktı yaz, siyah ve düzdü, bacağında ufak bir yırtmaç kısmı vardı,
Yaz’ın anlatımı ile..

şuan elimde tuttuğum eteğe bakıyordum, klasik ve güzeldi, üstünü her şekilde kombinleyebilirdim, kıyafetlerimi pek ayırmazdım, etek de giyerdim, eşofmanda, yani kısacası kafama göre ilerliyordum, ama kararsız kalmıştım etek konusunda, onlar yeni yeni tanıyordum, nasıllardı, aile kuralları var mıydı ya da en önemlisi kıyafetime karışırlar mıydı? Bunları henüz bilmiyordum, tüm dolabım o evde kalmıştı, ve bir daha onları alma gibi bir şansım olmadığını biliyordum istemiyordumda, mine hanıma bakmak için gözlerimi mağazanın içinde dolaştırdım, ve sarp’ın bana bakışları ile gözgöze geldim, sabit ve düz bakıyordu eteği alsam tehdit eder gibi bir hali vardı, yüzü gülmüyordu, bir anlık refleksle tüm enerjimin gittiğini fark ettim, ve elimde ki eteği askıya geri koydum. İlerlemeye başladım, yine ara sıra bir şeylere bakıyordum ama elime almıyordum, sarp’ın bakışları açıkçası beni korkutmuştu,mine hanım bir şey sorarsa hiç bir şeyi beğenmediğimi, ve tarzıma uygun olmadığını söyleyecektim, biraz daha etraf da dolanmaya devam ettim.

“Kızım, aldın mı bir şeyler, kasaya gidelim” diyerek yanıma geldi mine hanım, ona hafif bir tebessüm ettim,”hiç biri bana göre değil” diyerek kestirip attım, yüzü asıldığını fark ettiğimde bir şey demedim,” olsun daha ilk mağazamız, diğer mağazalarda bulursun” dedi, sevinçle mine hanım, şu andan itibaren bile alışveriş yapmak kızıyla favori aktivitesi konumuna çoktan yükselmişti. Bir sonra ki mağazaya girdiklerinde, yaz’ın dikkati mağazada ki takılar kısmı çekmişti ve oraya yönelmişti. Kolyelere bakarken gözüne çarpan iki kolye modelini de eline aldı bir tanesi kalp şeklindeydi, gold rengini ve silver rengini de almıştı eline, elinde tuttuğu kolyeye bakıp gülümsedi, ve hemen yanlarında duran küçük anahtar, ve kapı olan kolyeyi de aldı eline ikisi takım şeklinde yapılmıştı,

(Kafanız da umarım kolyeleri canlandırabilmişimdir, ama orijinallerini TikTok dump şekilde atmayı düşünüyorumm, aslında aklımda canlı yayın açma fikri var sizce nasıl olur? Kitaplar hakkında konuşuruz, her bir karaktere özel galeri hazırladım size onları falan daha rahat gösterebilirim, öyle bir şey ister misiniz, açayım mı yayın, çok konuştum yine.. ama bu konu hakkında fikirlerinizi merak ediyorum belirtirseniz çok mutlu olurum..)

Hiç düşünmeden kasaya doğru ilerlemişti, ve ikisinide hediye paketi yaptırıp çantasına atmıştı,izlenildiğini fark etmemişti, yaz ama sarp kardeşini uzaktan da olsa bakıyordu, ve eline aldığı kolyelere kaşlarını çattı, çift kolyelerine benziyordu,!Kime almıştı onları!

“Kış sezonu bittiği için belki de hoşuna giden bir şey olmamıştır bebeğim” dedi, mine hanım, kızının hiç bir mağazadan bir şey almamasına, ithafen, yaz ise cevap vermedi. Arabaydılar ve eve dönüyorlardı, “hem yaz alışverişine çıkarız” dedi , sesinde ki mutluluk ile mine hanım. Yaz gülümsedi, “çıkarız, ben şuanlık evden kıyafetlerimi almak istiyorum” dedi yaz. Aslında o evde olan hiç bir şeyini istemiyordu. Ama bugün mağazadaki bakışlardan sonra onlarında bir şeyini istemiyordu, belki abisiyle konuşsa ya da Ege’ye söylerse getirebilirlerdi.

“Gerek yok, oradakilere” diye keskin bir sesle reddetti sarp, dikiz aynasında gözgöze geldiler. “Anlamadım” diye sordu yaz, “o evde olan hiç bir eşyan gelmeyecek! Her ne istiyorsan alınır” dedi. Her zaman ki sesi ile,

__________________________________

Yaz’ın anlatımı ile..

Sarp’ın sözleri üzerine gerilmiştim, ve midem bulanmaya başlamıştı, çok kaba ve emrivaki bir insandı, nefret ederdim bana hiç bir eşyamı almayacağımı söylüyordu, buna ne hakkı vardı.! “Kusura bakma ama, buna sen karar veremezsin” diye cevapladım onu, sessiz kalamazdım, bana her istediğini yaptıramazdı, sanki bugün moralimi bozmamış gibi bir de hala emir veriyordu, dikiz aynasına baktığımda yüzünde ki ufak tebessümü gördüğümde afalladım, oysa bıraksalar üstüne atlardım onun sinirden.

Son…

Eveeet bu bölüm de burda bitti, sizce nasıldı, çağan’a ne diyorsunuz, peki sarp ve yaz arasında neler olur???? Bir sonrakide bölümüde yazmaya başladım onu da bitirip atacağıımmm yazım yanlışları için özür dilerim🫶🏻🫶🏻