13. bölüm · Aile

Buz pisti

Yazar Kitap

Uygulamada Aç → İçindekiler
Bölümler
1 Tanışma /Gerçekler 2 Davet 3 Gerginlik 4 Kavga 5 Davetsiz çiçek 6 Okul 7 Kapıya gelen gizemli Kişi 8 Savaş başlangıcı 9 Mahkeme 10 Çerezlik bölüm 11 Yalan 12 Arkadaş grubu 13 Buz pisti 14 Gerçeklerin bir kısmı 15 Gerçekler ikinci kısım 16 Pasta 17 Çerezlik II 18 Alışveriş 19 Aile 20 Teklif 21 Ekilmek

Yaz’ın anlatımı ile

Okul zamanını neredeyse uyumakla geçirmiştim, ara sıra Naz’ın dersler de bana birilerini gösterip onlar hakkında bir şeyler anlatmasını dinliyordum. Ve ders aralarında tekrar uyuyordum. Kimsede rahatsız etmemişti. Bir ara kafamı kaldırıp,çağan geldi mi diye bakmıştım, ama görememiştim. Eve döndüğümüzde ise Ege arkadaşları ile dışarı çıkacağını söylemişti. Beni bırakmak istemediğini biliyordum, ısrarla gelmemi istiyordu, onunla ama milanlara, verdiğim bir söz vardı üstüne üslük planı ortaya ben atmıştım. “Arkadaşlarının kim olduğunu söylemedin” dedi, Ege, kapıdan girerken ve ona baktım, geçmem için yol verdiğinde bir adım önde ilerledim ve ayakkabılarımı çıkarıp üstümde ki ceketi askıla bıraktım. Ve ona döndüm, “Milan, göktuğ falan,” diye cevapladım onu, ayakkabı ile uğraşan Ege’nin bakışları bana döndü. “O lavuk da gelecek mi” diye sordu. Çınardan bahsettiğini anlamıştım. Başımı evet anlamında salladım. Derin bir iç çekti ve ayağa kalktı, ayakkabılarını bırakarak, “bu durum çok canımı sıkıyor, yaz” dediğinde ona bakıyordum.” Ege canını sıkacak hiç bir durum yok, bak ben sen, biz hepsi eskisi gibi,” diye cevapladım onu, biraz daha rahatlamasını istiyordum çünkü sürekli beni kaybedecek gibi davranıyordu,ve ben onun böyle olmasını istemiyordum, ona gülümsedikten sonra salona doğru adımlamıştım. Ve anneminde dergilere baktığını gördüm. Geldiğimi fark ettiğinde kafasını kaldırıp baktı,” hoşgeldiniz” dedi, yüzünde ki mutluluk 2 km bile öteden okunabilirdi. Bozmadım. “Hoşbulduk anne, napıyorsun” diye sordum, gözümü dergilerle işaret ederek, dergilere kısa bir bakış attı,” onlar mı, sabah bakmaya vakit bulamadım, şimdiye kaldı” dedi. Ve o sırada Ege’de içeri girdi. Yanıma oturmuştu.”okul nasıldı” diye sordu bu sefer annem, bu soru ikimizeydi biliyorum, gözleri ben ve Ege arasında gidip geldiği sırada yanıma oturan Ege’nin cevap vermeyeceğini anladığımda konuşmaya başladım. “Ekstra bir şey olmadı” dedim. Klasik her zaman ki gibiydi. “Yaz derslerin ne durumda, umarım yeni okul diye zorluk çekmiyorsundur” hemen kafamı itiraz eder gibi salladım. “Yok dersler zorlamıyor” dedim. “Nasıl zorlasın bizi dersler anne, sayende yaz tatilimizi harcadık” dedi, homduranarak konuşan Ege, “hepsi sizin için, Ege ,hocalarınızla en kısa zaman da konuşacağım” dedi, ve elinde ki derginin sayfasını çevirmişti, Ege ise göz devirdi. Ona güldüm, her okul sonrası günlük böyle bir rutin konuşmamız geçerdi.

______________________________________

“Nasıl kabul etti” diye sordu şaşkın sesiyle, oğluna bakarken mine hanım. Çınar eve geldiğinde evde sadece batıkan abisi ve annesi vardı diğer aile üyelerinin iş saati olduğunu biliyordu. Ve direkt olarak annesine bir kaç saat sonra yaz ile buluşacaklarını söylemişti.

“Bende sizinle geleceğim” dedi, batıkan, kardeşi ile zaman geçirmeliydi ve eğer onu tanırsa alışacağını düşünmüştü. “Hayır oğlum sen evde kal, mahkeme daha dündü, şimdi biz üstüne gitmeyelim, Çınar zaten yanında olacak” diye konuştu mine hanım oğullarına bakarak. Çınar ise kafasını salladı. “Bir heyecan ve endişe var” dedi Çınar annesine bakarak, “o kadar doğal ki bunların olması canımın içi, o senin ikizin ve ilk defa aktivite yapmış olacaksınız, onu başka bir yerde görmüş olacaksın” dedi mine hanım dünden sonra ilk defa oğluna gülümserken. “O zaman ben odamdayım” diyerek yukarı çıktı. Çınar, mine hanım’ın ise keyfi yerine gelmişti, belki bu sefer kızları ona birer şans verebilirdi. Batıkan ise somurtuyordu. Nasıldı kız kardeşinin yanında olamayacağı için.

___________________________________

“Erken gelmişiz” dedi, karan buz pistinin tribünlerinde oturan, yaz’a bakarak. “Öyle oldu biraz,evim yakın buralar” diye cevapladı yaz onu, “galiba diğerleri gelmedi” dedi, ve yaz’ın yanına tribüne oturmuştu. İkisininde gözleri buz pistindeydi. Çok kalabalık yoktu, ama bomboş bir piste değildi, civarda olan insanların ilgilendikleri bir spor salonunu sayılırdı. “ var mı bir ilgi” dedi, karan gözlerini buz pistinde kayan insanlardan ayırmadan. Yaz ise kafasını ona döndürüp baktı. “ 2 yıl aralıksız kayıyordum. Sonra sakatlandım” dedi. Yaz, “kötü olmuş, sonra devam etmedin mi” dedi karan.

“Tekrar başlamaya gücüm yoktu” dedi, yaz. Ve ikiside birden sustu. Aralarında ki tek ses, buz pistinde kayan insanların çıkardıkları seslerdi.

“Yaz!” Diye bağırdı, yanlarına yürüyen çocuk, ve tribünün tam giriş kısımında durup bir yaz’a bir karan’a bakıyordu.

“Aa, Furkan” dedi, yaz şaşırarak, eskiden buz patenine geldiklerinde beraber kayarken tanışmışlardı. Ve araları günden güne iyi olmuştu. “Bu nasıl bir sürpriz, geleceğini hiç söylemedin,” dedi. Furkan yaz’a gülerek bakarken. “Sanki senin mekanın, niye haber versin sana” dedi karan, dişlerinin arasından, yaz dönüp karana baktığında karanla gözgöze geldi. “Bir şey mi söyledin” diye sordu. “Yok demedim” dedi, ve bakışları karşılarında duran Furkan’a çevirdi. Yaz ise güldü. Karan’ın bir şeyler dediğini duymuştu. Ama itiraf etmemesine gülmüştü. “Çok aniden gelişti, söyleyemedim” dedi, yaz Furkan’a tekrardan bakarak, furkan’nın ise gülüşü büyüdü. “Haberleşelim, şuan gitmem lazım “ dediğinde, yaz da ona tebessüm etmişti, ve Furkan çıkışa doğru yürümeye başlamıştı. Karan ise arkasından gidişine bakıyordu.”çocuğa kitlenmene gerek yok” dedi yaz, yüzünde, kendini gülmemek için tutan ifadesi ile, karan ona baktığında ufak bir afallama yaşadı, iki saniyede dengesi şaşmıştı. “Ne kitleneceğim” dedi, karan sesinde ki eminlik ile. Yaz ise gülüşünü serbest bıraktı, karan bir kere daha ona baktı, ve o an gülerken ne kadar güzel olduğunu anladı. Ve karanda hafif tebessüm etti. “Vay vay vay, demek kaçaklar burda” diyerek yanlarına geldi, Milan. Yaz’ gülüşünü durdurmuş, ve yanlarına gelen milan’a bakmıştı, “hoşgeldin” dedi yaz. “Hoşbuldum kız, diyerek harfleri uzattı Milan, napıyorsunuz” diye sordu. “Sizi bekliyorduk dedi” yaz.

“Karanişkom, özledin mi beni” diyerek onun tarafına yürüdü Milan, karanla uğraşma saati gelmişti, ama karan ise şuan hiç öyle bir anda değildi. İşaret parmağını milan’a sallayarak” sakın !” Diye, onu keskin sesi ile uyardı. Çünkü ne zaman onunla uğraşacak olsa, bebek severmiş moduna giriyordu, ve karan bu durumdan hiç hoşlanmıyordu. Yaz ise onlara bakıp güldü.

_______________________________________

Tüm ekip sonunda toplandığında herkes patenlerini giymiş, ve buz üstündeydi, Milan ve naz kenarlardan bir ileri bir geri giderek, tam 5 defa yere düşmüşlerdi. Ve buza gireli daha 20.inci saniyelerinde, göktuğ ise profesyonel değil fakat, yine de uzağa gidebilecek kadar kayabiliyolardı, aynı şekilde Çınar, ve karan’da

“Yarış yapalım” diye bağırdı naz, buz pistinin kenarından ilerlemeye çalışırken, herkes dönüp ona baktığında, “ne yarışı” diye sordu Çınar, “kayma yarışı,” dedi naz, ve daha cümlesini bitiremeden arkasından gelen milan’ın birden kendini bırakması ile Naz’ın üstüne düşmesi saniyelik olmuştu. Karan,çınar, göktuğ ve yaz dördü birbirlerine bakmıştı, ve hepsi aynı anda naz ve milana doğru kaydılar.

Sooon.

Sizce buz pistinde bir acillik olurlar mı????

Biraz beklettim özür dilerimmm, bir sonra ki bölümü de yazmaya başladım tabi ki de onu atacağım, bu sizi çok beklettiğim için hemen bitirip atmak istedim.