Finalll

Son bölüm 2 yıl Sonra
Eldora'da o büyük gecenin üzerinden tam iki yıl geçmişti.
İki yıl önce savaşın izleriyle dolu olan sarayın bahçeleri artık çocuk sesleriyle doluydu.
Krallık değişmişti.
Dünyalılarla Eldoralılar arasındaki eski düşmanlık büyük ölçüde sona ermiş, iki dünya arasında ilk kez açık bir geçiş yolu kurulmuştu.
Ve sekiz kişinin hayatı da bambaşka bir hâl almıştı.
Sarayın bahçesinde büyük bir kutlama vardı.
Eftelya, bahçenin kenarında duran küçük kıza bakarak gülümsedi.
Küçük kız yaklaşık bir yaşındaydı.
Kestane rengi saçları ve meraklı gözleriyle etrafındaki her şeyi inceliyordu.
Kaan kızının peşinden yürüyordu.
"Yavaş!"
Küçük kız ise babasını hiç dinlemiyordu.
Bir çiçeğe uzandı.
Kaan onu kucağına aldı.
"Sen annenin aynısısın."
Eftelya uzaktan güldü.
"Ne demek istiyorsun?"
Kaan başını iki yana salladı.
"Hiçbir şey."
Eftelya kaşlarını kaldırdı.
"Öyleyse neden gülüyorsun?"
"Çünkü iki yıl önce Eldora'yı kurtaran kişinin şimdi bir çiçeğin peşinden koşan bir çocuğa yetişememesi komik."
Eftelya kahkaha attı.
"Sen de yetişemiyorsun."
Kaan küçük kızı Eftelya'ya uzattı.
"Ben teslim oluyorum."
Kız, annesinin kucağına geçer geçmez Eftelya'nın saçlarına uzandı.
Eftelya gülümsedi.
"Benim küçük rüzgârım."
Bahçenin diğer tarafında Alya ve Doran oturuyordu.
Onların da bir yaşında bir çocukları vardı.
Doran çocuğu kucağına almış, onu güldürmeye çalışıyordu.
Alya uzaktan izliyordu.
"Onu fazla şımartıyorsun."
Doran güldü.
"Bir çocuğumuz var. Şımartılmayacak da kim şımartılacak?"
Alya başını salladı.
"Sonra bütün gün peşinden ben koşuyorum."
"Ben de koşarım."
Alya ona baktı.
"Geçen sefer beş dakika sonra yorulmuştun."
Doran'ın yüzü düştü.
"Bu konuyu neden hâlâ konuşuyoruz?"
Alya kahkaha attı.
Mira ve Aras ise biraz daha uzakta oturuyordu.
Onlar henüz evlenmemişti.
Mira elindeki eski haritayı açmıştı.
Aras ona baktı.
"Bugün bile mi?"
Mira omuz silkti.
"Yeni bir yer buldum."
Aras haritaya eğildi.
"Kutlama var."
"Kutlamadan sonra gideriz."
Aras gülümsedi.
"Sen gerçekten durmayı bilmiyorsun."
Mira da ona baktı.
"Sen de benimle gelmeyi bırakmıyorsun."
Aras başını salladı.
"Çünkü yalnız gitmene izin vermiyorum."
Mira gülümsedi.
"İyi."
Zey ve Mert ise sarayın merdivenlerinde oturuyordu.
Onlar da henüz evlenmemişti.
Zey artık iki yıl önceki korkusundan eser kalmamış şekilde neşeyle etrafına bakıyordu.
Mert ona küçük bir tabak uzattı.
"Al."
Zey tabağa baktı.
"Bu ne?"
"Yemek."
"Onu görüyorum."
"Öyleyse neden sordun?"
Zey güldü.
"Sen hiç değişmedin."
Mert de güldü.
"Sen de."
Bir süre sessiz kaldılar.
Sonra Zey gökyüzüne baktı.
"İki yıl önce burada olacağımızı söyleseler inanmazdım."
Mert başını salladı.
"Ben de."
"Şimdi her şey çok normal."
Mert gülümsedi.
"Bizim için normal kelimesinin anlamı biraz farklı."
İkisi de güldü.
Akşam olduğunda herkes sarayın büyük salonunda toplandı.
Eftelya kızını kucağında tutuyordu.
Kaan onun yanındaydı.
Alya ve Doran çocuklarıyla birlikte gelmişti.
Mira, Aras, Zey ve Mert de masanın etrafında yerlerini aldı.
Kral ayağa kalktı.
"İki yıl önce Eldora'nın geleceği belirsizdi."
Herkes sessizce dinledi.
"Bugün ise burada sekiz kişinin sayesinde yeni bir çağın başlangıcını kutluyoruz."
Salonda alkışlar yükseldi.
Eftelya arkadaşlarına baktı.
Bir zamanlar birbirlerini bile tanımayan sekiz kişi...
Şimdi aynı ailenin parçası gibiydi.
Mira gülümsedi.
"Başardık."
Zey başını salladı.
"Birlikte."
Tam o anda Eftelya'nın kızı ağlamaya başladı.
Eftelya onu sakinleştirmeye çalıştı.
Fakat çocuk bir anda susup gökyüzüne baktı.
Eftelya'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.
Çünkü gökyüzünde bir ışık vardı.
Önce küçük bir noktaydı.
Sonra büyüdü.
Mavi, kırmızı, yeşil ve beyaz ışıkların arasında daha önce hiç görmedikleri beşinci bir ışık belirdi.
Herkes ayağa kalktı.
Kaan Eftelya'ya baktı.
"Eftelya..."
Eftelya cevap vermedi.
Çünkü o anda kendi elinde de aynı ışık yanmaya başlamıştı.
Mira'nın yüzü bembeyaz oldu.
"Bu mümkün değil."
Aras ona döndü.
"Ne?"
Mira titreyen parmağıyla gökyüzünü gösterdi.
"Duvarlardaki resimlerde dört element vardı."
Zey fısıldadı:
"Bu beşinci."
Mert ayağa kalktı.
"Demek ki hikâye gerçekten bitmedi."
Eftelya kızını Kaan'a verdi.
Sonra gökyüzüne baktı.
Beşinci sembol giderek büyüyordu.
Kaan onun yanına geldi.
"Eğer yeni bir şey başlıyorsa..."
Eftelya ona baktı.
Bu kez korkmuyordu.
Gülümsedi.
"...onu da birlikte çözeriz."
Sekiz arkadaş gökyüzüne baktı.
Ve Eldora'nın üzerinde yeni bir sembol belirdi.
Bilinmeyen beşinci element.
Hikâyeleri sona ermişti.
Ama Eldora'nın sırları...
Henüz bitmemişti.
SON.