Eldora ülkesi

Eftelya'nın Anlatımıyla

Kendimi çok yorgun hissediyordum kalkmak gözümü açmak istiyordum bana ne olduğuna bakmak istiyordum ama gözümü açmayacak kadar yorgun hisediyordum kafamda biraz ıslaklık hissediyorum ama kalkıp bakmayacak kadar yorgun hissediyorum aynı zamanda sanki biri uyumam için baskı yapıyor ve ben de o baskıya yenik düşerek kendimi uykunun kolarına bıraktım.

Aylin'nin anlatımıyla

Uyumak istiyorum sadece uyumak ama sanki biri kafamın dibinde davul çalıyomuş gibiydi ve yavaş yavaş gözümü açmaya çalıştım ama açamadım çünkü gözümün üstünde bi ıslaklık var ve ağırlık var elimi kaldırıp onu çekip gözümü açtım ilk önce bılanık görmeye başladım ama ardından düzeldi gözüm elime baktığımda hafif çizikler var ve elimde tuttuğum da bir beyaz bezdi nasıl buraya geldim ben böyle dedim ve etrafa bakmaya başladım burası çatı katı gibi bişey ve dışardan rüzgar sesi geliyor beliki yüksek bir yerdeyim bir yatağın üzerinde uzanıyorum biraz eski model ama çokta eski değil sol tarafımda iki kişilik koltuk var duvara monte edilmiş bir kitaplık karşımda eski model tahtadan yapılmış bir kıyafet dolabı var sağ tarafımdada küçük bir balkon var perdesi çekili tam doğruluyordum ki
Aniden kapı açıldı içeriye orta yaşlarında bir kadın geldi bana ters ters bakıp
-Sonunda uyanmış prensesimiz dedi ima dolu bir cümleyle
- Burası neresi ne işim var benim burda ne yapacaksınız bana ve en önemlisi arkadaşlarım nerede
-Bunları gelmeden önce bilmeliyidin
-Anlamıyorum dedim
-burası endolezye
-Ney ney neydolazya
-Endolezya dedi tekrar ederek ve bende sinirden gülmeye başladım çünkü imkansız endolezya kitaplarda vardı
-şakamı yani hiç komik şaka değil kamera nerede dolabın üstündemi
-kamera ne?
-Ha siz cidisiniz burası endolezya olduğundan dedim ve hemen kalkıp camdan dışarı çıktım çünkü okuduğum kitapta oradaki herşey değişik havası bile ama keşke balkona çıkmasaydım çünkü burası endolezya ağaçlar mor değişik hayvanlar uçuyor havası bileme değişik olduğundan öksürmeye başladım ve buranın havası çok soğuk ama içeriye de girmek istemiyorum çünkü burası muhteşem bakmaya doyamıyorum keşke zeyde olsa o böyle şeyleri seve-
Hii zey yok arkadaşlarım neredeler içeriye girdiğimde az önceki kadın etrafın tozunu alıyordu ona sordum bende
-arkadaşlarım nerede
-ne kıymetli arkadaşların varmış diye mırıldandı
-Birtane arkadaşın yukarda diğer ikisinide arıyorlar.
-Nasıl kim kayıp bende aricam
-Senin uzanıp dinlenmen gerek ve dışarı çıkmanız yasak.
-Neden
-Endolezyalılar dünyalıları sevmez bende sevmiyorum ama sizin bakımınızı yapmaya bir süreliğine mecburum
-Ne bakımı
-Bir süreliğine güçlerinizin neye yaradığını felen anlatacam satem kral size güçlerinizin nasıl kullanılmasını öğretecek birilerini bulacak
-Peki bizi dünyalıları neden sevmiyorsunuz.
-300 yıl önce büyük ihanet Yaşlı kadın derin bir nefes aldı. Nezaman aldığını bilmediğim elindeki sıcak bitki çayını masaya bıraktı ve Alya'ya baktı.
"Yıllar önce..." dedi kısık bir sesle. "Dünyalılarla aynı gökyüzünü paylaşırdık. Onlar bizim dostumuzdu."
Alya şaşkınlıkla kaşlarını çattı.
"Sonra ne oldu?"
Kadının yüzündeki sıcak ifade bir anda kayboldu.
"Bir ihanet oldu..."
Odadaki şöminenin çıtırtısı dışında hiçbir ses kalmamıştı.
"Üç yüz yıl önce bir dünyalı, Karanlık Mührü'nü kırdı. O gün binlerce insan öldü. Şehirler yıkıldı. Ejderhalar uyandı. O günden sonra halkımız, bütün dünyalıların aynı olduğunu düşündü."
Alya başını eğdi.
"Ya... ya hepsi suçlu değilse?"
Yaşlı kadın acı bir gülümsemeyle başını salladı.
"Belki değiller. Ama korku, insanların gözlerini kör eder kızım."Tam o sırada sarayın avlusundan yüksek sesler duyuldu.
"Bulduk! İki dünyalı daha bulundu!"
Alya'nın kalbi hızla çarpmaya başladı.
"Eftelya..." diye fısıldadı.

Eftelya'nın Anlatımıyla

Eftelya ve Zey, taş duvarlarla çevrili dar bir koridorda iki muhafız tarafından götürülüyordu.
Eftelya etrafına bakarken fısıldadı:
"Miray ve Alya'yı bulmamız gerek."
Zey sakin görünmeye çalışıyordu.
"Önce buradan sağ çıkalım."
Tam o anda koridorun sonunda siyah pelerinli dört genç belirdi.
En öndeki uzun boylu adam sert bir sesle konuştu.
"Durun."
Muhafızlar hemen eğildi.
"Prensler..."
Eftelya şaşkınlıkla karşısındaki dört gence baktı.
İçlerinden biri, diğerlerinden farklıydı. Kahverengi gözleri bir anlığına Eftelya'nın gözleriyle buluştu.
Yüzünde şaşkınlık vardı...
Sanki Eftelya'yı tanıyormuş gibiydi.
Kimsenin fark etmediği bir anda dudaklarını kıpırdattı"Türk müsün?"
Eftelya'nın gözleri büyüdü.
"Ne?"
Genç adam hemen kendini toparladı. Hiçbir şey olmamış gibi sert bir ifadeye büründü.
Ama Eftelya emindi...
O Dünyalıydı ve ölmüş babasının gençliğine çok benziyordu.