17. BÖLÜM: Değişim Zihinde Başlar

"𝙳ü𝚗𝚢𝚊𝚗ı𝚗 𝚎𝚗 𝚐üç𝚕ü 𝚒𝚗𝚜𝚊𝚗ı 𝚍𝚊 𝚘𝚕𝚜𝚊𝚗 𝚜𝚎𝚟𝚍𝚒𝚐𝚒𝚗𝚎 𝚔𝚊𝚛şı 𝚔𝚊𝚢𝚋𝚎𝚍𝚎𝚛𝚜𝚒𝚗, 𝚋𝚎𝚗𝚒𝚖 𝚜𝚊𝚟𝚊şı𝚖 𝚍𝚊𝚒𝚖𝚊 𝚊𝚔𝚕ı𝚖 𝚟𝚎 𝚔𝚊𝚕𝚋𝚒𝚗 𝚊𝚛𝚊𝚜ı𝚗𝚍𝚊𝚢𝚍ı 𝚜𝚎𝚟𝚐𝚒𝚕𝚒"

◆◇◆◇◆◇◆◇
ᴀᴢᴀᴛ sᴏʏᴋᴀɴ'ᴅᴀɴ;
𝟷𝟸 ʏıʟ ᴏ̈ɴᴄᴇ...
Önümdeki kamerayı açmış ve projeksiyonu kurmuştum, tek yapmam gereken açma tuşuna basmaktı. Yapamıyordum.

Göreceklerin ağır gelebilir... Yazıyı tekrar tekrar okurken ani bir kararla kapıda duran Pedro'ya işaret verdim, "Ben izleyeceksem sen de izleyeceksin koçum"
Pedro istemediğini belli ederek odama girdi, "Psikolojim sike dönsün sonra." Oflayarak arkasına yaslandı, "Bir de ağla istersen Pedro!" Tuşa basmasını işaret ettiğimde tıkladı.
Ekran bir anda parlarken küçük bir kız çocuğu görünüyordu, "Kameraya el salla canavar'ım" Keyifli bir erkek sesi kameranın başındaydı ve yerde kıvranan bir kızı çekiyordu.

"Dünyaya benim gibi bakmazsan bana dünyayı veremezsin... Ama ben senden dünyayı alırım."
Kızdan fısıltı gibi yükselen sesi dinledim, konuşan adamı biraz olsun dinlemiyordu.
Kameranın başındaki adam bozulmuş olmalı ki sesi kesildi,
"Seni bu sefer öyle bir döverim ki ucube! Zaten senin yüzünden bir yığın çocukla uğraşıyoruz. Yetmiyor, senin yüzünden bir kademe daha açıyor mutasyonlu diyoruz!" Adam tam yerde acı içinde yatan kıza davranacaktı ki bir ses onu durdurdu:
"Sarkinteslerden biri geldi efendim." Diyen başka bir sesten kaynaklı kamera kısa süreliğine kapandı.

Kamera tekrar açıldığında Pedro ve ben çoktan kapılmıştık az önceki sahneden sonra öfkeden köpürüyordum.
Ekrandaki kız bu sefer kameranın başında oturuyordu.
Şaşırarak ona baktım, iki gözünün rengi farklıydı ve koyu renk saçları karışmıştı.
"Önceki... Adam gitti" Dedi çekingen sesiyle, "Gelecek, her zaman tekrar gelir. Ama bu kayıdı asla dinleyemez. Tek dinlemelik olacak şekilde programlandığını biliyorum." Kısık sesle devam etti;
"Bu kayıt nereye gidecek bilmiyorum, biz insanların hikayesinde lanetlendik. Siyah kediler, kargalar ve farklı görünen herşey gibi"
Sonra ayağa kalktı ve odasındaki tek pencereyi gösterdi, "Orayı çok seviyorum. Bir gün dışarıda olacağız." Dedi heyecanla, sonra tekrar kameraya döndü.
"İhtimallerin heyecanına üzülüyorum."
Garip bir gülümsemeyle resmen ruhumuza bakıyordu.
"Buradaki diğerleri benim yüzümden burada, keşke annem gelse. Herkes onu arıyormuş, Soykan Krallığı gibi bilindik insanlar. O gelse ve DNA testi yapılsa çözülecek," Gözlerinden birkaç damla yaş aktı;
"Diğerleri suçsuz, onların aileleri var. Her şeyi benim annem yapmış. Sırf bir süre annem ve beni bulamadılar diye yakın zamanda doğan her çocuk toplandı."
Sonra sır verir gibi bize yaklaştı, "Ama ben geçen gün benim yaşımda bir kız gördüm. O dışarıdaydı! Adı Lenda. Lenda Orenda"
İsimi öyle imrenerek söylüyordu ki o ismi aklıma kazıdım.
Kamerayı kapatmadan önce o son kez konuştu, "Ben burada açlıktan kağıt yerken Arseven Kral'ı Giret, Soykan Kral'ı Vidar'a olan nefreti yüzünden aradıkları çocuk ben olduğum halde gizliyorlar! Soykan kral'ını bilerek oyalamak istiyor." Tekrar sır verir gibi yaklaştı;

"O kız soylu birinin çocuğu olmalı ve bazı kurallar soylulara işlemez." İç çekerek kamerayı kapattı ve kayıt durdu.

Babam Seren'in annesi Sarin'i yakalamayı çok istiyordu çünkü annem o yüzden ölmüştü!
Karısı öldükten sonra babam çok değişmişti, ama kötü olan şuydu ki babam kötü bir tutum sergilediği için Arseven krallığıyla düşman olmuştu.
Seren Anya ve diğerleri Arseven Kral'ı, Giret'in kasıtlı tutumu yüzünden o haldeydiler.
Tabii en üst kademe Parovinler bu kararı vermiş olmalıydı.
Gerçekler ağır bir şekilde yüzüme vururken bu kızın dedikleri ağırıma gitmişti.
Sikeyim ki bu kız herkesten daha zekiydi!

"Pedro!" Pedro aniden bana döndü, belli ki Seren'in dediklerinden ve zekasından bir hayli etkilenmişti, o da beklemiyordu.
"Bunu da bir kenara yaz! O Parovin'lerden aldıkları kararın acısını sicim sicim getirmezsem adım Azat değil."
En üst kademe kararları verir, Veranalar yani hanedan ise bu kararları uygulardı.
Benden çekecekleri vardı.
Kayıt tam bitti sanarken ekran bir daha açıldığında şaşırdım;

"Ben Dinçer! Dinçer Aral Kıyım. Bu kamerayı ben taşıyorum. Prens Azat'ın eline bu kamera geçerse... Arseven krallığındaki o mutasyonluların Soykan'dan birilerine ihtiyacı var. ll. Vidar ve hırsları yüzünden o haldeler ve belki sen yardımcı olursun, ben Arseven krallığının bir vatandaşıyım. Eğer bir gün işin olursa, bu krallıkta senin için bir şeyler yapabilirim " Sesi o kadar net ve kararlı çıkıyordu ki sadece sesi olduğu halde ölüm kokusu alıyordum.

Bu adam ölüm demekti, Dinçer ve ben iyi bir ikili olacaktık.
Beraber Seren'i kurtaracaktık.
BÖLÜM SONU...