Bölümler 10Şu an: GİRİŞ
- 1 Arka kapak119 kelime
- 2 GİRİŞ609 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 1: Çiçek Ve Tanışma1.162 kelime
- 4 2: Otorite923 kelime
- 5 3: Kaçış Planı3.104 kelime
- 6 4: Kendi Ayakların Üzerinde Durmak428 kelime
- 7 5: Yeni Hayata Kaçış574 kelime
- 8 6: İlk Gün2.343 kelime
- 9 7: Yorgunluk1.214 kelime
- 10 8: Hisler922 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
1 yıl önce
Bir adım geri giderken bir şeye bastım ve dengem sarsıldı. Arka raflara düşmeyi korkuyla bekliyordum. O demir raflar canımı ne kadar acıtacak kestirmek bile istemiyordum. Ya da kaç paket yiyecek ezilecek, hangileri üzerimi nasıl kirletecek...
Ama olmadı. Sırtımda bir el hissettim, tam ortasında. Sıktığım gözlerimi açmaya tereddüt ederken burnuma gelen koku aklımı ne yapmıştı ben de bilmiyorum. Ailemin parfüm işinde olması nedeniyle doğduğumdan beri çeşit çeşit koku ile karşılaşmıştım fakat bunun kadar saf, huzur veren bir kokuya rastlamamıştım. Aslında bakınca lavanta kokusuydu ama daha fazlasını hissettiryordu. Eğer utanmayacak olsam buradan kalkmazdım.
Yavaşça gözlerimi aralarken bir çift göz bana bakıyordu. Bu beni tutan elin sahibiydi. Gözlerini kaçırdı, ben de doğruldum.
"Özür dilerim fark etmedim." Sesimin kendinde çıkması beni fazlasıyla şaşırmıştı. Kekeleyeceğimi falan zannediyordum.
"Önemli değil, sizin bir şeyiniz yok ya?" Neden bana bakmadığını merak edip baktığı yeri anlamaya çalıştım.
Tahminlerimce aynı yere baktım. Beraber yere baktık. Yer, bildiğimiz yere baktık. Zemin, taş, döşeme, ayak altı... artık ne denirse.
Cevap vermediğim için kabalık ettiğimi fark edip yeri boşverdim.
"Yok, sağolun."
Başını eğip uzaklaştı. O rafların arasından uzaklaşıken ben gözlerimi çekemeyerek arkasından baktım. Markette karşılaşabileceğim birine göre çok yakışıklıydı!
Yaşadıklarım aklıma bir daha gelince -sanki aradan uzun zaman geçmiş gibi- dudağımı dişledim. Bu yakışıklının beni kurtarması hoşuma gitmişti. Merdivenlerden kayınca beni tutmayan son flörtüme göre bin kat daha ilerideydi bu tanımadığım çocuk.
Belki de abartıyorum, altı üstü ayağına bastığım için düşüyordum ve beni tutmuştu. Bu kadarcık bir şeyi abartmamak gerek sanırım. Ama yakışıklıydı da onu atlamayalım. Kesinlikle atlamayalım, en önemli detay.
Belki de yeni flörtüm bu çocuk olur...
Almak için bir şeyler bakarken bir yandan gözlerim o çocuğu aradı. Marketten çıkmış mıydı yoksa!? Lütfen çıkmamış olsun, daha onunla aşk yaşayacağım!
Neredesin adını bilmediğim yakışıklı çocuk?
Bütün marketi dolanmama rağmen bulamamıştım. Hüzünle kasaya doğru ilerlerken gözlerim arşa kadar açıldı. Bu o çocuk! O çocuk kasada!
Bir saniye... Kasada mı? Bu beni bir tık üzmüş olsa da umursamamaya karar verdim, benden fakir olması büyük bir sorun yaratmazdı herhalde. Kabul ediyorum bu dediğimi ben bile inanmadım, düşününce zengin kız-fakir oğlan dizileri bu sayede ekmek yiyordu. Ve benim ailem o ailelerdendi.
Yine de onlara anlatmadığım sürece etkilemezdi. Zaten ne kadar ileri gidebilirdik ki? Hayatım boyunca ciddi ciddi 3 tane sevgilim olmuştu ve onlardan da en uzunu 4 aydı.
Kasaya ilerlerken beni tatlı gösterecek bir tebessüm takındım. Önümdeki bir kişi aldıklarını biraz ileriye kaydırdığında ben de aldığım şeyleri yerleştirdim.
Sıra bana geldiğinde içimdeki soru sormam için davranan saldırgan hayvanı zor zapt ediyordum ki ne olabilir diye düşündüm ve sordum.
Başıma ne geldiyse 'ne olabilir ki' demekten geldi. İyi veya kötü.
"Bir şey sorabilir miyim?"
Başını salladı. "Tabii."
Elindekilerin barkodunu okutmayı bırakmamıştı.
"Neden yüzüme hiç bakmadınız ve bakmıyorsunuz?"
Safi bir merakla cevabını beklerken oldukça sabırsızdım.
"Günah olduğu için." Elindeki son ürünü de okutup fiyatı söyledi. Kartımı okuturken yüzüm hafif anlamazlıkla çatıldı.
"İyi de sadece normal bir şekilde konuşuyoruz?"
Ben ürünleri kenara çekip poşeti doldururken arkamdaki son müşterinin ürünleriyle ilgilenmeye başlamıştı.
"Allah, zinaya götüren her yolu kapatır. Zaten bu yüzden 'yapmayın' değil, 'yaklaşmayın' demiştir."
Poşeti doldurduğumda buradan ayrılmak istemiyordum.
"Anladım. Teşekkür ederim." Olduğum yerde dururken yanımdaki kadın poşetlerini doldurup ayrılmıştı. Beklemek beni salak gibi göstereceği için aklıma ilk gelen şeyi söyledim.
"Aklıma takılan bu tarz soruları size sorsam olur mu? Çevremde bu tarz soruları sorabileceğim kimsem yok da."
Bunları söylemek asla planlı değildi. Neyse bilgilenmiş oluruz.
Gözlerini hiç hareket ettirmeden sustu ve bekledi. Muhtemelen düşünüyordu. Ben de sabırsızca bekliyordum.
"Olur."
"O zaman numaranızı alabilir miyim?"
Yüzünde bir gülümseme oluşurken bunun söylediklerimin komikliğine olduğunu, cümlesi bittiğinde anlamıştım ama takıldığım diğer şeylerden biri çok güzel güldüğüydü.
"Az önce de açıkladığım gibi, zinaya yaklaştıran yollar da yasak."
"Peki. O zaman ben sorum oldukça buraya gelirim. İyi günler."
"İyi günler."
Bölüm etkileşimi
