5: Yeni Hayata Kaçış

Annemlerin evden gittiğine emin olduğumda taksi çağırmayı düşünmüştüm ki paramın olmayışıyla durdum. Belki Melike'nin beni almasını isteyebilirdim, çalışmaya başladıktan sonra öderdim.

Kabul etmesini dileyerek aradım. Hemen geleceğini söyleyerek telefonu kapatmıştı. Ben de bavulu aşağıya indirdim. Burçin Abla ortalıkta görünmüyordu. Ona göstermeden gitsem iyi olacaktı. Sadece dışarı çıkıyormuş gibi vedalaşacaktım.

Bavulu bahçede bir köşeye koyduktan sonra eve girdim ve mutfaktan çıkan Burçin Ablayla vedalaştım. Tabii onun, uzun süreli bir veda olacağından haberi yoktu...

Ben bavulumla ilerlerken Melike geldiğini ve köşede taksiyle beklediğini söyledi. Hızlıca evden çıkıp ilerledim. Taksiye yaklaşınca Melike inip bana sarıldı. Şoför de gelip bavulu bagaja koyduktan sonra herkes yerine yerleşti ve hareket etmeye başladık.

"Çok teşekkür ederim Melike."

"Ne demek canım. Sen her şeyini aldın mı?"

"Evet."

Gözleri kolyelerime kaydı. "Çok güzellermiş. Sana da çok yakışmışlar."

"Teşekkür ederim." Biraz utanmıştım.

Yol boyu annemlerin tepkileri, yeni hayatımda yaşayacaklarım gözümün önünden geçti. Hepsi birer tahmindi ama belirsizlik ürkütüyordu. İçim daraldıkça daraldı, korku büyüdükçe büyüdü, yol uzadıkça uzadı...

"İyi misin?" Başını hafifçe bana doğru eğmişti.

"Neden sordun?" dedim. Aslında nasıl iyi olmadığımı anladığını anlamak için sormuştum. Çünkü iyi olmadığımı düşünmese bu soruyu sormazdı. Aklımın karışıklığını cümlelerimden anlamak hiç de zor değildi.

"Çok hızlı nefes alıyorsun."

Nefeslerimi fark edince kendiliğinden yavaşlamaya başladılar. Bakışlarımı arabada dolaştırdıktan sonra yüzünde durdurdum.

"Korkuyorum, belirsizlik beni korkutuyor."

Gülümseyip dizime elini dostça koydu. "Her olanın bir sebebi vardır ve her olan iyi bir şey olması içindir."

"Nasıl yani?"

"Abla geldik."

Şoförün sesiyle arabadan inip bavulumu aldık. Melike parayı ödedikten sonra kaldırıma çıktık.

"Ben çalışmaya başlayınca öderim parayı."

"İstemem, zaten abimin parası."

"Olsun."

"Sus ve şu bahçenin güzelliğine bak..."

Demir kapıyı aralayıp içeri geçmem için çekildi. Gerçekten... çok güzel bir bahçeydi... Yasemin kokusu, henüz güneş tepeye yükselmediği için hafif hafif burnuma geliyordu. Kokunun ardından da yaseminlerin kendilerini gördüm.

Duvara yaslı iki bisiklet çarptı gözüme. Öndeki bir kız bisikletiydi, sepeti vardı ve çiçeklerle süslüydü. Arkadakinin erkek bisikleti olduğunu düşünsem de bir an tereddüde düşmüştüm ama sonra üzerindeki italik 'Yasemin'im' yazısını görünce bir erkeğin sevdiği kadına olan sevgisinin, göstergesi olduğunu anladım. Yazının yanında bir de yasemin resmi vardı.

Bu gördüğüm yazı saçma bir şekilde beni heyecanlandırmıştı. Sanki banaydı, ne diye heyecanlandıysam...

Bahçe çok büyük değildi, tahmini beş adımlık bir bahçeydi. Sağda ve solda toprak kısımlar vardı, geri kalanı ise taş desenli zemin ile kaplıydı. Toprak kısımda; eve yakın olan yerde küçük bir sıra yaseminler, geriye kalan kısımda ise çilekler vardı. En sevdiğim!

"Evi de incele istersen. Yerleştikten sonra bahçede kahvaltı yaparız."

Onayladıktan sonra duvarla birleşik olan, tahminimce beş basamak merdivenden çıktık. Ben bavulumu bırakıp arkamdaki çubuk trabzanlara yaslandım.

Güzel bir yerdi. Çok güzel, küçük görünmesine rağmen hoştu ve içime doldurduğu huzuru şimdiden sevmiştim. Yabancı bir yer değil de kendi evimmiş gibi hissettirmişti.

Melike kapıyı açınca, şimdilik bavulu kapının önünde bırakıp içeri girdim. Ayakkabıları bırakmak için küçük bir yerdi burası ve yan tarafta askılık vardı. Diğer tarafta da ayakkabılık. Ayakkabımı çıkartıp biraz yüksekte olan parkelere bastım ve tamamen eve giriş yapmış oldum.

Duvarlar beyaza yakın bir renkti. Parkeler açık gri olduğu için iç açıcıydı. Girişin hemen yanında, sol tarafta mutfak vardı. Çok büyük gözükmüyordu ama aşırı küçük de diyemezdim, tatlı ve güzel duruyordu. Onun hemen yanında bir oturma odası vardı, camlardan giren ışık odayı aydınlatırken genişliği hoşuma gitmişti, dikdörtgen şeklindeydi. Sağ tarafta ise kapısı kapalı üç oda gördüm.

"Bu odalar yasaklı odalarmış. Tuvalet de burasıymış." Ortadaki kapıyı açınca ortalama genişlikte bir banyo ve tuvalet gördüm.

Gayet güzel bir evdi. Hatta şu anki beş parasız durumuma göre mükemmel bir evdi!

Merhaba yeni hayatım... Lütfen bana güzelliklerle gel...