1. Sezon Final Bu Son Mu?

MARK BRAVE

Mark pastırmayı bitirir kılıntıları ise yere silkeler ve kavgayı izlemeye devam eder howard “senin bunlarla değil derslerinle il-“ Johnson “ders mi?! Herkesin odasına kamera koymuşsun ne biçim özel okul lan bu?!” Mark biraz bekler herkes toplanmaya başlar herkes iyice toplandıktan sonra mark boğazını temizler bir yudum su içip ayağa kalkar bakışları net şekilde ikisinin yanına gelir “he oluyor burda?” Johnson “odalara kamera yerleştirmiş beyfendi ve bunu haklı olduğunu savunuyor” Mark A dönerek söyler howard eliyle alnını ovuşturur “bu bu…bir tür güvenlik ön-“ Johnson sesini yükseltir “ne güvenlik önemli ne? Açıkça sınır ihlali kabul et şu sikik şeyi” mark “wow wow sakin sakin tamam Johnson bir şeyler içilem mi?” Johnson iç çeker “yeterki gidelim” Mark kalabalığa döner “parti bitti beyler bayanlar” der ve Johnson la beraber kantine gider ikiside kahve söyler Mark gözleri yere bakıyor kahvesini yudumlar hafifçe “kahve güzel mi?” Johnson “en azından şekerli” Mark aniden “babana söylediklerinin altında ki sebep neydi?” Johnson eliyle masayı tıklatır “ben gerçekten…bu konuda konuşmayacağız” Mark ellerini yukarı kaldırır “oh oh çok özür dilerim gerçekten özür dilerim benim hatam senin bu kadar kişisel algılayacağını düşünmemiştim” Johnson hafifçe başını sallar kahveden yudum alır hafifçe iç çeker “babam küçüklükten beri benim kusursuz olmamı istedi çünkü o bir özel okul müdürü çocuğuda onun gibi kusursuz olmak zorunda değil mi?” Mark “insanların kusursuz olma sorumluluğu yoktur Johnson istersen dünya liderinin çocuğu ol kusursuz olamazsın ve zaten olmamalısın” Johnson kaşlarını kaldırır “neden? Kusursuz olursam beni sever” Mark “peki ya sen kendini sever miydin?” Johnson konuşacakken konuşamaz yutkunur gözleri masaya odaklanır mark gözlerini dışarıya diker derin bir nefes alır “kusursuz olmaktan daha önemli olan ne biliyor musun? Kendin olmak…rol yapmamak kusursuz olmamak…” Johnson “sen huzura ermiş görünüyorsun” Mark başını yana sallar hafifçe “belki asla bilemem insan hiç bir şeyi tamamen doğru bilemez ve yapamaz ve insan olmanın özüde budur” cebinden parayı masaya bırakır iki kahveyide Öder ve dışarı çıkar Mark dışarı çıktıktan sonra derin bir nefes alır ve gök yüzüne bakar bulutları seyrederken arkada bir kova devrilme sesi duyar arkasını çevirir bir kız duvara yapıştırıcı sürerken dökmüştür mark koşarak “iyi misin?” Der ve kovayı kaldırır kız “iyiyim…sağol” mark “sen ne yapıyordun?” Kız afişleri gösterir mark eline alıp bakar içinden “ siyah saçlı 170 civarlarında kahverengi gözleri var beyaz tenli bir kız başkanlık seçimi ha? Adın Billie” Mark gülümseyerek geri uzatır “başkanlık desene ya bende baş vurdum oldum” Billie afişi alırken duraksar “rakibine neden yardım ediyorsun?” Mark “centilmenlik” Billie yavaşça afişi alır katlar ve duvara yapıştırır Billie “bu arada sen kimsin?” Mark tam konuşacakken Billie “sen…şu kavgayı ayıran çocuk değil misin?” Mark kaşlarını kaldırır hafifçe gülümser “evet benim ama övünmeyi pek sevmem her neyse adım mark brave tanıştığıma memnun oldum Billie” Billie mark a elini uzatır “bende” mark eli tutup sıkar mark afişteki golf toplarına dikkat kesilir “bu toplar ne için?” Billie “haberin yok muydu?” Mark “sorduğuma göre yok” gülümser Billie iç çeker “haklısın pardon haftaya golf etkinliği var etkinlik klasik özel paralı üniversite” mark başını sallar “tabi mantıklı kendi afişime eklerim” Billie “sen ne için gelmiştin?” Raven “sadece iz-“ Billie sözü keser ve raven ın ellerine fırça tutuşturur “boş duranı sevmem yardım et” Raven ağzı hafifçe açılır konuşacakken Billie “hadi hadi işimiz var daha markette çalışacağım” mark gözlerini kısar “çalışmak?” Billie posterleri asmaya devam ederken “evet çalışıyorum markette,lokantada falan filan” mark “anladım” yerden bir fırça alıp yardım eder Billie gülğmseyerek “vicdan azabı mı çektin?” Mark “sadece minik yardımlar”gülümseyerek üçü birlikte posterleri asar tamamlarlar Billie “görüşürüz beyler” Billie okul kapısından çıkarken raven ellerini tekrar cebine götürür yine ama diğer eli de hafifçe dışarı çıkıktır mark “golfe geliyor musun?” Raven “uyumayı tercih ederim” der ve okula girer mark “pekala bende gideyim” mark yüzüne gelen güneş batımı ışınlarından dolayı gözlerini kısar ve içeri girer mark howard ın odasına bakar howard son derece ciddi bir ifade ile bilgisiyardan bir şeylere bakıyordur mark görmeye çalışır ama göremez açı yetmez Howard bilgisiyardan başını kaldırır mark ı fark eder gülümser sonra gülümsemesi bozulur ve hafifçe öksürüp bilgisiyar döner mark içinden “yanlışlık var…” mark odasına çıkmak yerine dışarıya çıkar ve okulun arkasından dolanmaya başlar küçük bir çocuğa rastlar mark “burada ne yapıyorsun?” Çocuk başını kaldırır “karıncaları besliyorum” mark gülümseyerek “hangilerini” çocuk şeker kırıntılarını büyük karıncalara uzatır büyükler alır ve gider küçüklere uzatınca küçükler şekeride alıp parmağı ısırır çocuk “aow!” Mark gülümseyerek dikelir “dikkatsiz olma herkese şeker verilmez herkesten şeker alınmaz” der ve okulun arkasına gider howard ın odasının penceresine baktığında howard clint in bilgisiyarından çocuk hastalarının listesine bakıyordur tek kırmızı listede mark vardır mark ın anında yüzündeki gülümsemese silinir camdan bakmaya devam ederken bir süre sonra camda kendi yansıması ile bakışır…