1. Sezon 5. Bölüm Raven

Mark gülümser “kitap mı?” Yuki “evet sever misin?” Mark ellerini ovuşturur “bayılırım bende yazardım eskiden” içinden “abim hep dövdüğünde” sınıfta yine gürültü kopar Johnson raven a “hırkamı getir” Raven her zamanki gibi elleri cebinde nötr bir ifade ile gidip hırkasını alacakken mark ayağa kalkıp hırkayı alır Johnson a uzatır Johnson un anında gözleri büyür mark ı görünce kekeleyerek konuşacakken mark gülümseyip sözü keser “konuşmana gerek yok rica ederim” Johnson hırkayı alır yüzü kızarır bütün sınıf ona bakıyordur ve koşarak dışarı çıkar mark sırasına geri dönerken raven a “tebrik ederim” Raven hafifçe başını sallar ve sırasına oturur elleri cebinde mark gülümser bir süre raven a bakar raven mark a bakmaz bile mark içinden “umursamadı????” Sırasına geri döner yuki nin hafifçe gözleri büyümüş ve ağızında hafif bir gülücük vardır “sen ne yaptın?” Mark “hırka verdim” yuki başını sallar onaylayarak sonra “kitap mı yazıyordun ne tür?” Mark “fantastik çocukken ya sen?” Yuki “seri katil” mark gülümseyerek ağızından hava üfler “ürkünç ha? Bir kaç sayfasını okuyabilir miyim?” Yuki hafifçe gülümser “bittiğinde evet” Mark başını sallar “o zaman diğerleri gittiğinde sana yardım edebilirim belki” yuki “gerçekten mi?” Gözleri büyüyerek söyler kaşları yukarı kalkık ağzı hafifçe açık mark içinden “ilk kez mi birisi sana yardım teklif ediyor? Gözünde anormal miyim? Sen mi tehditsin ben mi? Ev adresini öğrenmem gereki-“ mark gülümseyerek “gerçekten! Benim için bir zevk bu öğlen başlarız bir kaç numara verebilirim” Lesley sınıfa girer Lesley klasik açıklamaları yapar mark ın önüne katılıp katılmama kâğıdı gelir eline kalemi alır ve katılmayacağımı işaretler kalemin yansımasından, mürekkep in yansımasından kendini görür iki farklı yansıma vardır mark biraz donar sonra kendine gelir ve kâğıdı lesleye uzatır Lesley katılacakları alır ve sırayla servislere bindirir mark ve yuki dışarı merdivenlere oturur

Hava güneşli, hafif boğazı yakıyordur. Mark, Yuki ile merdivenlerde oturmuş, Yuki'nin kitap yazmasına yardım ediyordur.
Mark: "bölüm isimlerinden ipucu verebilirsin mesela 5. Bölümün adı sonsuz olsun 8. Bölümün adı çıkmaz olsun birleştir sonsuz çıkmaz gibi
Yuki gözlerini kısar: "Mantıklı... Sanırım." Biraz düşünür, sonra gülümser: "Ekleyeceğim!"
Mark: "Ekle bakalım, bir sorun olursa kantindeyim. Pastırma çekti canım." Ayağa kalkar, içinden: "Yuki kitap ile uğraşırken ben de şu Layla'yı öldürsem iyi olur."
Mark yürürken birine çarpar. Mark gülümser hafifçe: "Ah, pardon dostum."
Raven donuk şekilde başını sallar. Mark kantine girer: "Kurutulmuş pastırma lütfen." Kantinci verir, Mark pastırmayı yemeye başlar. Dışarı çıkar.
Çarptığı raven “Hey” soğuk bir sesle
Mark: "Evet?"
Raven . Yanlış anlamazsan, neden rol yaptın?"
Mark içinden: "Yok artık."
Mark kaşlarını çatar ve gülümser: "Anlamadım?"
Raven iç çeker: "Aptal değilim, rol yaptığını görüyorum."
Mark: "Aaa, anlamadım ne demek istediğini."
Raven: "Bir süredir çevreyi izliyorum ve bana, yani eski halime benzeyen en çok sensin."
Mark içinden: ", bu konuşmayı neden dinliyorum yada o neden o bu konuşmayı yapıyor?”
Mark dudaklarını birbirine bastırır: "Hmm, üzüldüm senin adına dostum."
Johnson arkadan gelip Raven'a omuz atar: "Sıradan çekilsene”

Raven: "Pardon, gidiyordum şimdi." Soğuk bir sesle
Mark: "Aslında... Ne demek istedin?" Raven'ın arkasından gider. Raven ve Mark tenha bir yere geçer. Mark: "Demek istediğin şey neydi, 'eski halim' dedin?" İçinden: "Normal şartlarda umursamam ama her yeni bilgi ekstra fayda sağlar."
Raven bir taşa oturur: "Demek istediğim... Bunu neden bu kadar önemsiyorsun?" Gözlerini kısarak Mark'a bakar.
Mark: "Birisinin yaptığı hatayı ben de yaparsam boşuna yapmış olurum mantıken." İçinden: "Ve ömür boyu hapis."
Raven: "Haklısın. Yani duygularını ne kadar fazla kullanırsan o kadar hassas oluyorsun. O kıza karşı aşıkın ve aşk, duygular zayıflıktır. Onları yok etmelisin ki travma oluştuğunda sana zarar veremesin."
Mark bir süre sessiz kalır, düşünür: "Garip bir bakış açısı..." Gözleri etrafta gezinir bir süre. Mark: "Ama duygularını yok edemezsin, neticede sen bir insansın. Sadece bastırırsın ve bastırmak yok etmek değildir, sadece daha şiddetli bir patlamayı geciktirir..."
Çöpü açıp içinden kova alır ve musluğun başına geçer. Musluğu açıp kovayı doldurur: "Bak, eğer kendimi tutmazsam su zaten kendi akıp gider ama..." Kova kapağını zorla suyun üzerine bastırır ve birkaç saniye sonra kaldırır, kapağı su fışkırır.
Mark: "Gördün mü? Bastırdığımı zannettim ama aslında tek yaptığım kendimi kandırmaktı, sadece patlamayı geciktirdim."
Raven sessizce düşünür: "Haklı... Olabilirsin. Ama duygularımı nasıl hissedeceğim?"
Mark: "Kendi gelecektir...sanırım açıkçası bunu hala bende çözemedim hmm beraber çözmeye yardımcı olabilirsin" raven ağzı aralanır sonra hafifçe güler “ne? Sen bana göre fazla zekisin yardım edemem” mark gülümser “yapma ama buradaki felsefeyi anlıyorsun hem öğretmen gibi gözüktüğüme bakma bende bazı şeyleri çözemiyorum...var mısın?” Gülümseyerek elini uzatır, Raven elini uzatır tam sıkacakken durur biraz düşünür sonra eli sıkar.
Mark ayağa kalkar “arkadaşım yardım için teşekkürler ben artık gideyim yoksa arkadaşım sevgilim değil beni öldürür ha bu arada ordan kalkarsan iyi edersin pantolonun ıslanabilir görüşürüz!” Der ve gider
Raven iç çeker içinden “ilk kez analiz edemiyorum…neden edemiyorum?”