23. bölüm · Tekrar Doğdum; Bu Sefer Başka Bir Hayat
🖤
Ateş’in durumu hiç iyi değildi; o kadar içmişti ki bakışları bulanıklaşmış, kelimeleri ağzında yuvarlanmaya başlamıştı. Gece, onun bu kendine zarar veren haline daha fazla dayanamadı. Hemen mutfağa koşup ayılması için güçlü bir ilaç ve bir bardak su getirdi.
"Hadi Ateş, iç şunu. Kendine gelmen lazım," dedi Gece, ilacı ona uzatarak.
Ama Ateş, sarhoşluğun verdiği o inatçı tavırla başını iki yana salladı. "İçmiyorum... Ben iyiyim böyle. Acımı hissetmek istiyorum Gece," diye mırıldandı. Gece birkaç kez daha denedi ama Ateş her seferinde elini itti.
En sonunda Gece’nin sabrı taştı. "Öyle mi? Sen kaşındın koca adam!" dedi. İlacı kendi ağzına attı, bir saniye bile tereddüt etmeden Ateş’in yüzünü kavradı ve dudaklarını onunkilere mühürledi. İlacı kendi ağzından Ateş’in ağzına ustaca itti.
Ateş, neye uğradığını şaşırmış bir halde gözlerini kocaman açtı. Şokun etkisiyle ilacı yutmak zorunda kaldı. Gece hemen geri çekildi ve elindeki su bardağını Ateş’in dudaklarına dayadı. "Şimdi de şu suyu iç!" dedi otoriter bir sesle. Ateş, yaşadığı şokun etkisiyle hiç itiraz etmeden suyu kana kana içti.
Bardağı kenara bırakan Gece, kollarını göğsünde birleştirip hala şaşkınlık içinde ona bakan Ateş’e tepeden bir bakış attı. Ateş, eliyle dudaklarına dokundu, hala az önceki o yumuşak ama kararlı temasın etkisindeydi.
"Sen..." dedi Ateş, sesi hayret doluydu. "Sen gerçekten delisin Gece."
Gece hafifçe gülümsedi. "Seninle başa çıkmanın yolu bu demek ki Ateş Bey. Şimdi o ilaç etkisini gösterecek ve biz düzgünce konuşacağız."