6. bölüm / 11
Taşacak bu İsfadTaşacak Bu İsfad~6
Bölümler 11Şu an: Taşacak Bu İsfad~6
- 1 Taşacak bu İsfad~1810 kelime
- 2 Taşacak Bu İsfad~2918 kelime
- 3 Taşacak Bu deniz~3543 kelime
- 4 Taşacak Bu isfad~4894 kelime
- 5 Taşacak bu isfad~5307 kelime
- 6 Taşacak Bu İsfad~6582 kelime · Okuduğun bölüm
- 7 ~7~478 kelime
- 8 ~8~326 kelime
- 9 ~9~365 kelime
- 10 ~10~383 kelime
- 11 ~11~ (Final)535 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Sabah.
İso hâlâ Fadimeyi izliyordu.
Fadime uyandı.
Gözünü açar açmaz karşısındaki İsoyu gördü
Hızla kalktı
F:Ula sen hayırdır benim yanımda.
İ:Sen geldin ya?
Fadime sakince konuştu.
F:Ben mi geldim?
İ:Evet, Gece korktun yanımda uyudun.
Fadime hatırladı.
İ:Ne oldu hatırladın mı?
F:Sen de amma abarttın alt tarafı korkup yanında yattım.
F:Bişey sanma.
İ:Ben sanarım bir şey.
F:Ben sanmam bir şey.
İso'nun yüzündeki gülümseme biraz kayboldu.
İ:Niye öyle diyorsun?
F:Çünkü ortada bir şey yok İso.
İ:Ben sadece...
F:Sadece ne?
İ:Senin korktuğunu görünce yanında olmak istedim.
F:Ben senden bunu istemedim.
İ:....
F:Hem dün gece korktum diye her şeyi unutacağımı sanma.
İ:Ben öyle demedim.
F:Bakışından belli.
İ:Fadime.
F:Ne?
İ:İyi misin?
F:İyiyim.
İ:Tamam.
F:(İçinden) Neden ona bu kadar sert davranıyorum bilmiyorum sma bana yaptığı şeyi unutamam beni seviyor olması her şeyi düzeltmiyor.
İso koltuğa oturmuştu..
İ:(İçinden)Belki biraz daha beklemem lazım.
Fadime ayağa kalktı.
İ:Bir şey mi oldu?
F:Yok.
İ:O zaman niye kalktın?
F:Su alacağım.
İ:Ben alayım.
F:Gerek yok.
İso ayağa kalktı.
F:İso dedim ya gerek yok.
İso tekrar oturdu.
Fadime mutfağa geçti.
Bir süre sonra elinde suyla geri geldi.
İ:Konuşabilir miyiz?
F:Hayır.
İ:Sadece iki dakika.
F:İstemiyorum.
İ:Ben senden özür diledim.
F:Biliyorum.
İ:Başka ne yapmam gerekiyor?
F:Bilmiyorum.
İ:O zaman bana kızgınlığını anlat.
Fadime İso'ya döndü.
F:Sen hâlâ anlamıyorsun.
İ:Neyi?
F:Ben sana güveniyordum.
İ:Ben de sana güveniyordum.
F:Ama sen benden sakladın.
İ:Çünkü mecburdum.
F:Her seferinde aynı şeyi söylüyorsun.
İ:Çünkü gerçek bu.
F:Ben senin bahaneni değil gerçeği duymak istiyorum.
İ:B-...
F:Bir daha böyle bir şey yaparsan ne olur biliyor musun?
İ:Ne?
F:Bir daha senin yüzüne asla bakmam..
İso'nun yüzü düştü.
İ:Bir daha yapmam.
F:Onu da bilmiyorum.
Fadime odasına doğru yürüdü.
İ:Fadime.
F:Ne?
İ:Seni kaybetmek istemiyorum.
F:Çoktan kaybettin.
Fadime odasına girdi kapıyı kapattı.
Bu söz İso'nun kalbine bısak gibi saplandı.
İ:(İçinden)Bu kadar acıtır mı bir insanın sözü?
Furtuna konağa gitti.
Eleni Fadime'nin yanına geldi.
El:Ne yaptın İso'ya?
F:Ne yaptım?
El:İso'nun yüzü düştü.
F:İyi olmuş.
El:Fadime.
F:Ne?
El:Sen onu hâlâ seviyorsun.
F:Biliyorum.
El:O zaman neden böyle davranıyorsun?
F:Çünkü seviyorum diye yaptıklarını unutamam.
El:Böyle devam edersen onu tamamen kaybedebilirsin.
F:Bırakırsa bıraksın.
El:Buna gerçekten inanmıyormusun?
Fadime cevap vermedi.
-Furtuna Konak-
İso gelmişti.
Z:NERDESİN ULA SEN GECE GELMEDİN!
İ:İşim vardı.
Z:SENİN İŞİN KOÇARİLİLERİ Mİ KORUMAK!
İ:GENCECİK KIZLARA YANLIZ MI BIRAKSAYDIM!
Z:BIRAKSAYDIN!
İso sakince konuştu.
İ:Ben senmiyim?
Z:NE YAPMIŞIM BEN KIZLARA!
İso sinirden gülmeye başladı.
Ve o şekilde konuştu.
İ:Birini sattın birini arazi için kaçırtıp saçını kestin!
Z:O birini sen kaçırdın hatırlatırım o biri seni terk etti hatırlatırım.
İ:Ben çok iyi hatırlıyorum bir zorlamasan kaçırmazdım ben o kızı iki senin günahların yüzünden biz bu haldeyiz.
İso tam konaktan çıkacakken zarife konuştu.
Z:İso!
İso arkasını dönüp baktı.
İ:Ne var?
Z:Etrafına bakarsan kimin senin yanında olduğunu görürsün ama sen teşekkür bile etmiyorsun.
İso etrafına baktı.
İ:Ben etrafıma bakıyorum ama sadece Abimi görüyorum.
İ:Sen hiç bir zaman benim yanıda olmadın ana.
Ve ekledi.
İ:Ana diyorsam saygımdan.
Z:Laflara bak!
Z:Yanında duruyorum analık yapıyorum.
İso güldü.
Z:Ula benim senin yanında olduğumu anlatmam için ne yapmam gerek?
İ:Bir defa ya bir defa...
Sessini alçalttı Oruç duymasın diye.
İ:Sevgi gösterdin mi nerdee?
İ:Analık evinde durdurmak.
İ:Ama sen onuda yalmıyorsun ben Abimle kalıyorum.
Arkasını döndü.
Çıkacakken durdu.
Arkasını dönmeden konuştu.
Normal ses tonuyla.
İ:Keşke...
İ:Keşke ağaç kabuğundan dünyaya gelseydim.
Konaktna çıktı.
Arabasına bindi.
İ:Yada hiç Dünya ya gelmeseydim.
Her zaman ki gittiği Deniz kenarına gitti.
Oraya oturdu.
Gözlerinden yaşlar süzüldü.
Ama sustu.
Denize bakıyordu.
Düşünceleri de susmuştu.
"SENDEN NEFRET EDİYRUM"
"ÇOKTAN KAYBETTİN"
Sanki göğsüne bir öküz oturdu.
Nefes alması zorlaştı.
Göğsü hızla kalkıp iniyordu.
Ayağa kalktı.
Nefes alabilmek için neredeyse gömleğini yırtacaktı.
İ:Sus...sus.
İ:S...U...S!
Denize eğilip yüzüne su çarptı.
Yere çöktü.
Devamı gelsin mi?
