Taşacak bu İsfad~1

Flashback
Herkes uyuyunca Adil İso'nun yanına atölye'ye gelmişti.
İso'nun bileklerini çözdü.
A:Sana iyilik yapayım.
İ:A-abi özür dilerim.
A:Kardeşim yerine koydum lan seni!
İ:Cidden özür dilerim abi ama Esme abama ihanet edemezdum.
Bi an sessizlik oldu.
İso'nun gözüne sarı bir şey ilişti.
Yanına gitti eline aldı.
İ:Bu ne abi?
Altın da
"4"
Yazıyordu.
A:Timur Volkov gönderiyor düşmanlarına 5. gelince altın gelen kişiyi öldürüyor.
İ:Bu 4 yakında 5 gelecek...
A:Senle plan yapıcaz.
İ:Benle?
A:Evet.
A:Biz yarın Esmeyle nikah kıyıcaz dönüşte büyük ihtimal sıkıntı çıkarıcak.
İ:Ben dronela bakabilirim.
A:Müthiş!
A:Bi sıkıntı olursa siz de kurtarmaya geleceksiniz.
İ:Tamam.
A:Ben şimdi gidiyorum sen plandan kimseye bahsetme.
İ:Tamamdır abi.

Timur:Seç, Koş, Kurtar Adil Koçari.
Kızlar korku içinde Adile bakıyorlardı.
O sırada silah sesleri yankılanmaya başladı.
İso Furtuna gelmişti.
Pikaptan indi.
Timur'a silah doğrulttu.
İ:TIRLARI DURDURUN YOKSA SIKARIM PATRONUNUZA.
Timur'un adamları İso'ya silah doğrultu.
İso tırların tekerleklerine sıktı.
Hızlı hareketler ederek kurşunlardan kaçtı.
Kızlar hayretle İso'yu izliyordu.
Tırlar durmak zorunda kaldı.
İso Adile de silah verdi.
Silah doğrulttular.
Çevrelerini Timur'un adamları sarmıştı.
O sırada Koçari adamları adamları geldi.
{Mika, Çakır, Amirum dayı(😝)...}
Onlar da Timur'un adamlarının etrafını sardılar.
Kargaşa arasında İso Timur'u siper aldı.
Kafasına silah dayadı.
İ:SİLAHLARI YERE ATIN!
Adamlar silahları yere attı.
İ:ARABALARINIZA BİNİN!
Adamlar arabaya bindi.
İso Timur'u yakasından tutup arabasına bindirdi.
İ:Bi daha görmeyeyim böyle şeyleri.
Timur:Seni de bitircem Atmaca.
İ:Tamam tamam.
Timur ve Adamları gitti.
Mika Eleni'yi Adil Esme'yi çözdü.
İso da Fadime'yi çözdü.
İ:İyimisin?
F:İyiyim de neden yaptın bunu?
İ:Sizin için.
F:İso furtuna affediceğimi sanıyorsan boşa sanma!
İ:Fadime.
Fadime sandalyeden kalktı.
Adilgilin yanına gitti.
Adil Esme ve Eleni'yle sarılmıştı.
A:Gel abim.
Fadime de sarıldı.
A:İyisiniz dimi?
Es:Evet.
F:İyiyiz abi.
El:Evet baba,bi İso'ya teşekkür mi etsek.?
Adil kızlardan ayrıldı.
A:İso
İ:Efendim abi.
A:Teşekkür ederiz yaptıkların için onları yapmak büyük cesaret ister.
İ:Ne demek abi?
İ:Bana gerek kalmadı ben gideyim.
A:Sen bilirsin.
İ:Şunu vereyim de.
İso Fadime'ye yaklaştı.
Cebinden kırmızı pilavın anahtarını çıkardı.
Fadime'nin elini açtı içine koydu elini geri kapattı.
İ:Al bu senin di.
İso arkadını döndü yürümeye başladı.
A:İso o senindi parasını da ödedin ya.
İso önüne dönmeden konuştu.
İ:Ben kar-Fadime'ye veriyorum.
İso siyah arabasına bindi gitti.
Adil Fadime'ye baktı.
A:Sen affetmedin mi İsoyu?
F:Cık.
A:Bizi ölümden döndürdü çocuk.
F:Benim özel fikrim karışmazmıısn abi.
Fadime gidip pikaba bindi.
Fadimeden:
İso'dan nefret edemiyordum ama o benden sır saklamıştı ailesi ve o benim düşmanımdı.
Benim düşmanına sevdalanmam baştan hataydı zaten.

Diğerleri de geldiler ve pikaba binip Koçari'ye gittiler.
Adil Koçari Oruç vurulduğu için Furtunalılar geri bırakmıştı.
Onlara bu acı yeter diye düşünmüştü.

İso hiçbir şeyden habersiz Furtuna konağa gitti.
Kimse yoktu.
İso Oruç'u aradı.
-Telefon-
Z:Şükür ortalığa çıktın İso abin vuruldu NERDESİN sen!
İ:N-ne?
İ:Abim mi vuruldu?
Z:Evet ...Hastanesindeyiz.
İso hızla arabasına atlayıp hastaneye gitti.
-Hastane-
Z:İsmail Koçari teşif edebildiniz sonunda buraya.
İso Şirin'e döndü.
İ:Babaanne abim nasıl?
Şirin:Ameliyatta oğlum.
İso yere çöküp ağlamaya başladı.
Z:Yüzsüz bir de ağlıyor.
Melina:Zarife sırası değil.
Bir süre sonra Oruç'un doktoru çıktı.
İ:Abim nasıl?
Dr:Hastanın durumu gayet iyi ameliyat başarılı geçti kurşun çok içeri gitmemiş.
İso derin bir nefes aldı.
İ:Peki görebilirmiyiz.
Dr:Odaya alınca tabi ki.
Doktor gitti.ı
İ:Allah'ım sağa şükürler olsun.
İ:Abimi benden almadın kurtardın onu.
İso dualar ediyordu.
Oruç odaya alındı.
İlk İso içeri girdi.
Oruç daha uyanmamıştı.
İso oruç'un yanına oturdu.
Saçlarını okşadı.
Oruç uyandı.
O:Neredeyi?
İ:Hastanedeyiz.
Oruç kalkmaya çalıştı.
Canı acıdı.
O:Ahh!
İso Oruç'u tuttu.
Yatırdı.
İ:Kalkma.
İ:İyimisin?
O:İyiyim.
İ:Yalan.
O:Bilema ağrım var.
İ:Özür dilerim.
O:Neden?
İ:Senin yanında olamadım.
O:Asıl ben özür dilerim suçsuz yere sağa ceza kesmelerine bişey diyemedim karşı gelemedim.
İ:Abi!
O:Ne ya senin ne suçun vardı?
İ:...
O:Sen mi sattın Eleniyi,Parayı sen mi yedin,Sahte anne mi getirdin?
İ:Ama sakladım.
O:Mecburdun.
İ:...
İso konuyu değiştimeye çalıştı.
İ:Çok korkuytun bizi.
O:Konuyu değiştiriyorsun.
İ:Asla.
O:Üstüne Gelmiycem.
Bir sessizlik oldu.
İ:Nasıl oldu bu?
O:İso.
İ:Abi anlatırmısın?
O:Çakırda silah vardı bende almaya çalıştım o vermemeye çalıştı derken boğuştuk vuruldum işte önemsiz.
İ:Sen delirdun mi abi!
İ:Vuruldun nesi önemsiz ben yine yanlız yetim kalıcam diye korktum!
O:Özür dilerim.
İ:Özür falan dileme!
İso'nun sesi yumuşadı.
İ:Sadece hep yanımda kal.
Gözleri doldu.
İ:Babam gibi gidip beni bırakma.
O:Ağlama bak kalkamıyorum zaten.
İ:Bi daha beni korkutma o zaman.
O:Söz.
İso göz yaşlarıyla gülümsedi.
Abisini öptü.
O:Tamam ula daha ölmedim yaşıyorum.
İ:Ölme zaten daha kızıcan bana.
O:Niye?
İ:Hiiç.
O:İso!
İ:Düşmanın kızını hâlâ sevdiğim için.
O:Ne alaka ne dediler onlar sana?
İ:Abi yeter da.
O:İso beni delirtme!
İ:Anamgil girecekti onları çağırayım ben
O:İso!
İso odadan çıktı.
İ:Geç ana.
Z:Bi çıkamadın.
Zarife içeri girdi.
Z:Uşağım.
O:Ana İsoyu çağırsana.
Z:Daha yeni çıktı ya ben görcem seni.
O:Kaç sen kaç.
(Kısık sesle)
Z:Bişey mi dedin oğlum?
O:Yok.
Z:İyimisin?
O:İyiyim.
Z:Bişey istiyormusun?
Z:Yerin rahat mı?
O:Ana!
Z:Ne oldu bişey mi oldu?
O:Başım şişti.
Z:Doktor çağırayım mı?
O:Ana senşn sesinden şişti sus artık.
Z:Tamam ya sustum.
Bir süre geçti.
Z:İyisin dimi?
O:Ana yeter!
O:Çık odadan!
O:Bi kere İsoya demedin ya şunları yazıklar olsun sağa.
Z:İso ne alaka ya?
O:Oda oğlum ya benim kardeşim ya.
Zarife odadan çıktı.
Oruç rahat bir nefes aldı.
O:Şükür.
Devamı gelsin mi?