~9~

İso bağırdı.
İ:ABİİ!
İso Adille Oruç'un önüne atladı.
Silah sesi yankılandı.
İso göğsünden vuruldu.
Sarsıldı.
Ve yere düştü.
Adamlar kaçtı.
Bağırışlar koptu.
F:İSOO!
O:ABİMMM!
A:İso!
Oruç İso’nun başını dizine aldı.
O:Aç gözlerini abim.
O:Uyan ula!
Fadime ağlayarak yanlarına koştu.
İso’nun göğsünü tuttu.
Elleri kan oldu.
F:İso!
F:Beni bırakamazsın!
F:İso aç gözlerini nolur!
İso güçlükle gözlerini araladı.
İso Fadime’ye baktı.
İ:A-affettin mi beni?
F:Affettim!
F:Yeter ki ölme!
F:Yemin ederim affettim!
İso hafifçe gülümsedi.
Gözleri kapandı.
Ağzından kan geldi.
O:İSO!
A:Hemen arabaya taşıyın!
Oruç ve Adil İso’yu kucaklayıp arabaya bindirdiler.
Fadime de arkaya bindi.
İso’nun başını dizine koydu.
Yarasını bastırdı.
F:Aç gözlerini nolur!
F:Ben sensiz yapamam!
F:Aç gözlerini İso!
-Hastane-
Hastaneye geldiler.
İso’yu sedyeye aldılar.
Ameliyathaneye doğru koştular.
Fadime peşlerinden koştu.
Doktorlar Fadime’yi engelledi.
F:Bırakın gireyim.
(Ağlamaklı)
İso ameliyathaneye alındı.
Kapılar kapandı.
-Koridor-
Oruç çöküp ağlamaya başladı.
O:Benim yüzümden oldu!
O:Benim önüme atladı!
Adil Oruç’un omzuna tuttu.
A:Senin suçun değil Oruç.
A:O kardeşliğini yaptı.
Fadime duvara yaslanıp yere kaydı.
Ellerindeki kana baktı.
F:Ben ne yaptım?
F:Sırf gururum yüzünden onu ölüme ittim!
F:Bana son sözün bu mu olacaktı?
Furtunalılar hastaneye geldi.
Zarife içeri girdi.
Z:Ne oldu uşağıma?!
Oruç başını kaldırdı Zarife’ye baktı.
O:Senin yüzünden oldu!
O:İso vuruldu!
O:Senin sözlerin yüzünden çocuk ölüme koştu!.
Z:N-ne diyorsun sen?
O:Ona oğlum değilsin dedin!
O:Şimdi mutlu musun ana?!
Şirin ağlamaya başladı.
Ameliyathanenin kapısı açıldı.
Doktor dışarı çıktı.
F:Doktor bey kocam nasıl?!
O:İso nasıl?!
Doktor başını eğdi.
Dr:Kurşun kalbe çok yakın.
Dr:Çok kan kaybetmiş.
Dr:Kalbi ameliyatta iki kere durdu, geri döndürdük.
Dr:Ama durumu çok kritik.
Dr:Her şeye hazırlıklı olun.
Fadime çığlık attı.
F:AAAAAA!
Adil tuttu.
Oruç doktorun yakasından tuttu.
O:Yaşatacakısın onu!
O:O daha çok genç!
O:Oğlum o benim yaşatacaksın!
Adil Oruç’u geri çekti.
A:Oruç sakin ol!
Doktor içeri girdi.
Fadime ameliyathane kapısının camından içeri baktı.
İso makinelere bağlı yatıyordu.
Yüzü bembeyazdı.
Fadime kapıya vurdu.
F:İso uyan!
F:Gidemezsin!
F:Beni böyle bırakıp gidemezsin!
F:Ben seni çok seviyorum!
F:Uyan nolur!
İso’nun bağlı olduğu makineden uzun bir ses yükselmeye başladı.
"Biiiiiiip..."
Doktorlar ve hemşireler İso’nun başına üşüştü.
Şok cihazını getirdiler.
Fadime camdan izlerken çığlık attı.
F:İSOOOO!
Oruç ameliyathanenin kapısını tekmeleyip içeri girmeye çalıştı.
Adil ve Çakır Oruç’u ve Fadime'yi zor tuttu.
Zarife ağlamaya başladı.
Z:Oğlum...
Z:Affet beni oğlum...
Devamı gelsin mi?
Sizce İso’nun kalbi yeniden atacak mı?