40. bölüm · Sonsuzluk ormanı
40.bölüm”FİNAL”
Nikâh sabahı beklenenden sessiz başladı.
Ne telaş vardı ne bağırış. Sanki herkes yüksek sesle konuşursa bir şey kırılacakmış gibi dikkatliydi. Pencereden giren ışık beyazdı, temizdi. Elis aynanın karşısında duruyordu. Üzerindeki elbise gösterişli değildi; ama tam olarak ona aitti. Fazlalık yoktu. Eksik hiç yoktu.
Gülsüm arkasında durdu, saçındaki son teli düzeltti.Gülsüm: “Hatırlıyor musun…”Durdu.Gülsüm: “Hayır. Boş ver.”
Elis gülümsedi.Elis: “Hatırlıyorum.”Aynadaki yansımasına baktı.Elis: “Ama bugün geçmişi konuşmayalım.”
Asen kapıdan kafasını uzattı.Asen: “Ben ağlamayacağım. Baştan söyleyeyim.”
Elis ona döndü.Elis: “Yalan.”
Asen güldü, gözleri dolu dolu.Asen: “Tamam. Biraz.”Emir dışarıda bekliyordu.
Kaya yanında duruyordu. Özkan kravatını düzeltiyordu ama asıl titreyen eller Emir’indi.
Kaya omzuna vurdu.Kaya: “Korkuyorsun.”
Emir başını salladı.Emir: “Ama bu sefer kaçmak istemiyorum.”
Özkan gülümsedi.Özkan: “Zaten kaçacak yer yok.”
Kapı açıldı.
Elis göründü.
Emir’in nefesi durdu.
Zaman, gerçekten durdu.
Elis yürüdü. Adımları netti. Yere değil, doğrudan Emir’e bakıyordu. Sanki kalabalık yoktu. Sanki dünya sadece ikisinden ibaretti.
Emir fısıldadı.Emir: “Hatırlıyorsun, değil mi?”
Elis başını salladı.Elis: “Her şeyi.”Bir adım daha yaklaştı.Elis: “Ama en çok şunu…”Elini uzattı.Elis: “Beni hep seçtiğini.”
Nikâh memurunun sesi uzaktan geliyordu. Sorular soruldu. Cevaplar verildi.
“Evet.”
Emir’in sesi titremedi.
“Evet.”
Elis’in sesi sakindi. Kesindi.
İmzalar atıldı.
O an Asen gerçekten ağladı. Gizlemedi.Gülsüm Elis’e sarıldı.Kaya başını eğdi.Özkan derin bir nefes aldı.
Ama Elis ve Emir hiçbirini görmedi.
Emir yüzüğü takarken fısıldadı.Emir: “Sana söz veriyorum.”
Elis gözlerinin içine baktı.Elis: “Bana söz verme.”Yüzüğü onun parmağına geçirdi.Elis: “Ben seninle yaşayacağım.”
Emir gülümsedi.Emir: “Daha güzel.”
Öptüler.
Alkışlar koptu ama ses uzaktan geliyordu.
Çünkü o an…
Elis artık düşen kadın değildi.Emir artık korkan adam değildi.
Ve bu evlilik,bir son değil,hayatta kalmış iki insanınbilerek attığıilk adımdı.
