19.bölüm”rahat bırakmıyorlar”

Sabah ışığı biraz daha yükseldiğinde oda iyice aydınlanmıştı. Saatin tik takları duyuluyordu. Emir hâlâ Elis’e çok yakındı. Aralarındaki mesafe artık neredeyse yoktu.

Elis gözlerini açtı. Emir’in bakışları üzerindeydi. Kaçmadı. Saklamadı.

Elis: Bana bakmayı bırakır mısın?

Emir: Bırakamıyorum.

Elis’in kalbi hızlandı. Elini yorganın üzerinde gezdirirken Emir’in parmaklarına değdi. Bu sefer ikisi de geri çekmedi.

Elis: Böyle olunca…
Elis: düşünemiyorum.

Emir: Ben de.

Emir biraz daha yaklaştı. Elis’in nefesini boynunda hissetti. Elis istemsizce başını yana çevirdi. O küçük hareket, her şeyi daha yoğun hâle getirdi.

Emir: Elis…

Elis: Söyle.

Emir eliyle Elis’in saçlarını yavaşça ensesine doğru topladı. Dokunuşu yumuşaktı ama kararlıydı.

Emir: Seni böyle hissettiğimde…
Emir: dünyayla bağım kopuyor.

Elis’in nefesi titredi. Parmakları Emir’in tişörtüne tutundu.

Elis: O zaman bırak kopsun.

Emir alnını Elis’in alnına yasladı. Dudakları çok yakındı. Nefesleri birbirine karışıyordu.

Emir: Emin misin?

Elis gözlerini kapatmadı. Onun gözlerinin içine baktı.

Elis: Evet.

Emir çok yavaş bir şekilde Elis’in dudaklarına yaklaştı. Acele etmedi. Önce nefesi değdi. Sonra kısa, yumuşak bir öpücük… durdu. Geri çekilmedi ama devam da etmedi.

Emir: Böyle mi?

Elis elini Emir’in ensesine koydu ve bu sefer kendisi yaklaştı. Dokunuşu biraz daha cesurdu ama hâlâ sakindi.

Elis: Böyle.

Emir’in kolu Elis’in belini sardı. Elis’in kalbi göğsünden çıkacak gibiydi. Zaman yavaşladı.

Tam o sırada kapının önünde bir gıcırtı oldu.

Asen: Kapıyı açmadan önce uyarıyorum—

İçeriden ses gelmeyince kapı aralandı.

Asen: …
Asen: Yine mi yanlış zaman?

Elis yüzünü yastığa gömdü. Emir alnını Elis’in saçlarına yasladı.

Emir: Galiba.

Asen: Ben görmedim.
Asen: Görmek de istemiyorum.
Asen: Ama kahvaltı hazır.

Kapı kapandı. Oda yeniden sessizleşti.

Elis: Bir gün…
Elis: bizi rahat bırakacaklar mı?

Emir gülümsedi.

Emir: Sanmıyorum.

Elis ona baktı.

Elis: Pişman mısın?

Emir: Hayır.
Emir: Sen?

Elis başını salladı.

Elis: Hiç.

Emir son kez Elis’in elini sıktı.

Emir: Devamı var.

Elis: Biliyorum.

Bu sefer gülerek yataktan kalktılar.
Yakınlık bitmemişti.
Sadece… şimdilik ertelenmişti.