29.bölüm”şakalar bitmiyor”

Kahkaha biraz dinmişti ki Asen tekrar konuştu.
Asen: “Tamam tamam susuyorum… ama şunu söylemeden duramam, ortamın tadına sıçtık ama yakıştı.”Emir: “Asen, gerçekten susmazsan seni balkondan aşağı duygusal destek diye atacağım.”Asen: “Atamazsın, terapisel bağ kurduk artık.”
Gülsüm koltuğa yayıldı.Gülsüm: “Ben şunu merak ediyorum, az önce sarılma mıydı yoksa barışma sarılması mıydı?”Elis: “Gülsüm…”Gülsüm: “Tamam tamam ama bak önemli bu. Sarılmanın türü var.”
Kaya elinde çayla geldi.Kaya: “Oğlum siz niye bu kadar konuşuyorsunuz? İki dakika sessizlik yapın da ev nefes alsın.”Asen: “Kes lan Kaya, ev zaten travmalı.”Kaya: “Travmalı olan ev değil, sizsiniz.”
Özkan çayından bir yudum aldı.Özkan: “Ben objektif konuşuyorum. Bu barışma güzel ama Emir’in salaklık potansiyeli hâlâ yüksek.”Emir: “Teşekkür ederim Özkan, moral verdin.”Özkan: “Rica ederim, gerçekçilik hizmetimiz var.”
Elis güldü.Elis: “Hepinizin yanında barışmak ayrı bir cesaret seviyesiymiş.”Asen: “Biz olmasak dram olurdu, şimdi sitcom.”Gülsüm: “Sitcom ama küfürlü versiyon.”
Emir derin bir nefes aldı.Emir: “Bakın cidden söylüyorum, bu sefer saçmalamayacağım.”Kaya: “Bunu her seferinde söylüyorsun.”Emir: “Bu sefer farklı lan.”Özkan: “Cümleye ‘lan’ ekleyince inandırıcılık düşüyor.”
Asen bir anda ayağa kalktı.Asen: “Ben bir şey itiraf edeceğim.”Herkes: “NE?”Asen: “Siz barışmasaydınız ben iki gün drama beslenemezdim.”Elis: “Sen gerçekten sorunlusun.”Asen: “Evet ama seviliyorsam sorun yok.”
Gülsüm Emir’e baktı.Gülsüm: “Bak kızın kalbini bir daha kırarsan…”Emir: “Ne?”Gülsüm: “Bir şey yapmam.”Emir: “Nasıl yani?”Gülsüm: “Ama içimden sana çok söverim.”
Kaya güldü.Kaya: “En tehlikelisi bu zaten.”
Özkan ayağa kalktı.Özkan: “Ben son noktayı koyuyorum.”Elis: “Korkutuyorsun.”Özkan: “Şu an burada iki kişi barıştı, beş kişi saçmalıyor. Dengemiz mükemmel.”
Asen kıkırdadı.Asen: “Yani yine bok gibi ama mutlu muyuz?”Emir Elis’e baktı.Emir: “Mutluyuz.”Elis: “Hem de bu manyaklara rağmen.”
Gülsüm bardak kaldırdı.Gülsüm: “O zaman buna içilir.”Kaya: “Çayla kutlama yapan tek milletiz.”Özkan: “Ama samimiyiz lan.”
Asen son kez bağırdı.Asen: “Bu arada… yine öpüşecekseniz haber verin de ben popcorn alayım!”
Emir yastığı fırlattı.Emir: “SUS LAN!”
Ev yine kahkahaya boğuldu.
Kahkaha biraz dinmişti ki Asen tekrar konuştu.
Asen: “Tamam tamam susuyorum… ama şunu söylemeden duramam, ortamın tadına sıçtık ama yakıştı.”Emir: “Asen, gerçekten susmazsan seni balkondan aşağı duygusal destek diye atacağım.”Asen: “Atamazsın, terapisel bağ kurduk artık.”
Gülsüm koltuğa yayıldı.Gülsüm: “Ben şunu merak ediyorum, az önce sarılma mıydı yoksa barışma sarılması mıydı?”Elis: “Gülsüm…”Gülsüm: “Tamam tamam ama bak önemli bu. Sarılmanın türü var.”
Kaya elinde çayla geldi.Kaya: “Oğlum siz niye bu kadar konuşuyorsunuz? İki dakika sessizlik yapın da ev nefes alsın.”Asen: “Kes lan Kaya, ev zaten travmalı.”Kaya: “Travmalı olan ev değil, sizsiniz.”
Özkan çayından bir yudum aldı.Özkan: “Ben objektif konuşuyorum. Bu barışma güzel ama Emir’in salaklık potansiyeli hâlâ yüksek.”Emir: “Teşekkür ederim Özkan, moral verdin.”Özkan: “Rica ederim, gerçekçilik hizmetimiz var.”
Elis güldü.Elis: “Hepinizin yanında barışmak ayrı bir cesaret seviyesiymiş.”Asen: “Biz olmasak dram olurdu, şimdi sitcom.”Gülsüm: “Sitcom ama küfürlü versiyon.”
Emir derin bir nefes aldı.Emir: “Bakın cidden söylüyorum, bu sefer saçmalamayacağım.”Kaya: “Bunu her seferinde söylüyorsun.”Emir: “Bu sefer farklı lan.”Özkan: “Cümleye ‘lan’ ekleyince inandırıcılık düşüyor.”
Asen bir anda ayağa kalktı.Asen: “Ben bir şey itiraf edeceğim.”Herkes: “NE?”Asen: “Siz barışmasaydınız ben iki gün drama beslenemezdim.”Elis: “Sen gerçekten sorunlusun.”Asen: “Evet ama seviliyorsam sorun yok.”
Gülsüm Emir’e baktı.Gülsüm: “Bak kızın kalbini bir daha kırarsan…”Emir: “Ne?”Gülsüm: “Bir şey yapmam.”Emir: “Nasıl yani?”Gülsüm: “Ama içimden sana çok söverim.”
Kaya güldü.Kaya: “En tehlikelisi bu zaten.”
Özkan ayağa kalktı.Özkan: “Ben son noktayı koyuyorum.”Elis: “Korkutuyorsun.”Özkan: “Şu an burada iki kişi barıştı, beş kişi saçmalıyor. Dengemiz mükemmel.”
Asen kıkırdadı.Asen: “Yani yine bok gibi ama mutlu muyuz?”Emir Elis’e baktı.Emir: “Mutluyuz.”Elis: “Hem de bu manyaklara rağmen.”
Gülsüm bardak kaldırdı.Gülsüm: “O zaman buna içilir.”Kaya: “Çayla kutlama yapan tek milletiz.”Özkan: “Ama samimiyiz lan.”
Asen son kez bağırdı.Asen: “Bu arada… yine öpüşecekseniz haber verin de ben popcorn alayım!”
Emir yastığı fırlattı.Emir: “SUS LAN!”
Ev yine kahkahaya boğuldu.