Son yemin

İsonun odadan çıkmasından sonra aradan bir saat geçmişti
Fadime pencereden gözünü hâlâ almamıştı kafasında aynı şeyler dönüp duruyordu ki
Fadimenin karşısına bir anda Ömer koçari geldi fadime karşısında babasını görünce hızla yataktan kalktı ne olduğunu anlayamamıştı kısık ve pürüzlü bir sesle konuştu "baba beni görmeye mi geldin?
Ömer Ağa fadimeye baktı "neyin var fadime,neyin var kızım"
Fadime duyduğu soruyla gözleri dolmaya başlamıştı "çok yoruldum baba hayattan her şeyden çok yoruldum,insanlar çok acımasız dayanamıyorum"
Ömer Ağa fadimeye pişmanlıkla baktı "senin bu hale gelmende benimde payım varmı kızım"
Fadime artık göz yaşlarını serbest bırakmıştı "neden sattın beni baba neden bana sahip çıkmadın"diyerek sordu sesinde sadece üzüntü yoktu kırgınlık vardı sadece hayat değil babası bile ona acımamıştı...
Ömer Ağa kısık sesle konuştu "özür dillerim kızım-,gel sarıl babana yükünü bölüşelim"
Fadime hiç bir zaman intikam istememişti sadece ailesinin arkasında olduğunu hissetmek istiyordu hıçkırarak ağlarken hiç tereddüt etmeden Ömer ağaya doğru yürüdü....
Fadime Gözünü açtığında başında iso vardı fadimenin saçı terlemekten yüzüne yapışmış gözleri dolmuştu nefes alışverişi dengesizleşmişti
İso fadimenin başını tutarak göğsüne yasladı fadimenin saçlarını sert nasırlı elleriyle yüzünden kaldırarak konuştu "bişey yok Fadime'm sadece bir rüyaydı"
Fadime duyduğu şeyle hızla başını isonun göğsünden kaldırdı "rüyamıydı gerçek değil miydi ama babam geldi özür diledi yükünü paylaşmaya geldim dedi hepsi rüya mıydı?"diye sordu hem ağlıyor hemde inanmak istemiyordu
iso sorusuna cevap vermemişti ama fadime cevabı anlamıştı sinirle ellerini isonun göğsüne vurarak ağlamaya devam etti "niye,niye,niye uyandım ben rüyada olsa sarılıcaktım babama niye-"
iso fadimenin elini sıkıca tuttu "rüyaydı fadime baban gelmedi,gelmicek kendini hebâ etme artık!"
fadime sustu gözlerinden yaşlar akıyordu ama konuşmadı isonun yüzüne baktı artık anlamıştı onun tek bir ailesi vardı oda isoydu başka kimsesi yoktu hayat herkes için devam ediyordu ama fadime geçmişte takılı kalmıştı geçmişin yükü omzunu delip geçiyordu...
Fadime elliyle göz yaşlarını sildi isoya baktı konuşmadı,konuşamadı başını isonun göğsüne yasladı derin nefes aldı belki babasına ihtiyacı yoktu bu yükünü hayat arkadaşıyla iso'suyla paylaşabilirdi...
~~
Sabah olmuştu fadime gözünü açtığında yanında yatan isoya bir kaç saniye baktı sonra hızla yataktan kalkıp duşa girdi duşta sadece vücudunu temizlemedi beklentilerini,hayal kırıklıklarını,babasını zihninden temizledi...
duştan çıktığında fadime artık yenilenmişti
Yatağa doğru yürüdü isonun yanına gelince alnına sıcak bir öpücük kondurdu
İso alnında hissettiği sıcaklıkla gözlerini açtı fadimeyi görünce gülümsedi
Fadime hızla konuştu "hadi kalk,bugün yeni hayatımızın başlangıcı ilan ettim" diyerek gülümsedi
İso karşısında güçlü bir şekilde fadimeyi görünce huzurla ayağa kalkıp konuştu "yeni hayatımızın ilk günü olarak tarihe geçsin ozaman"diyerek sırıttı
Fadime de gülerek konuştu "ee hadi ozaman ilk günümüzü böyle durarak mı geçiricez,hızlı hazırlan kahvaltıya gel" diyerek odadan çıktı ağa odasının kapısını kapatınca derin bir nefes alıp aşağı indi
Mutfağa girdiğinde eleni kahvaltıyı hazırlamaya başlamıştı Fadime gülerek yaklaştı "günaydın güzel gözlüm"
eleni arkasını döndü fadimeye gülerek karşılık verdi "günaydın ablaların en güzeli" diyerek fadimeye sıkıca sarıldı
fadime de karşılık vererek sarıldı bir kaç saniye sonra kısık sesle konuştu "hadi kahvaltıyı hazırlayalım yoksa aç kalıcaz"diyerek sırıttı
Fadime ve eleni kahvaltıyı hazırlamış avluya kurmuşlardı herkes sofraya toplanmıştı
Fadime isonun yanında ki sandalyesine oturmuş isoyla kendi tabağına kahvaltılıkları dolduruyordu
Eleni ise fadimenin bu şekilde güçlü durmasına mutlu olmuş yanında oturan oruça bakıp onları göstererek gülümsüyordu'ki
Avludan içeri şirin hanım ve arkasında gülşah girdi
şirin hanım masaya doğru bastonunu yere sertçe vurarak yürüyor kafasını dik tutuyordu masaya oturduğunda
gülşah hemen şirin hanımın tabağını doldurup sandalyesinin bir adım arkasında durdu
Şirin dimdik fadimeye bakıyordu kafasını hafif çevirerek konuştu "Gülşah çaylarımızı doldur"
Gülşah hemen çaydanlığı eline alıp şirin hanım,şerif Ağa ve zarifenin çayını doldurdu sıra isoya gelince gözlerini hafif kaldırıp isoya baktı kafasını kaldırmadan isoya yaklaştı tam çayını dolduracaken
İso elini bardağın üzerine koydu "istemez!!,benim çayımı karım doldurur"diyip kafasını hafif fadimeye çevirdi
Fadime isoya bakıp konuştu "tabi ben doldurum kocamın çayını ama gülşah sen benimkini doldur sonuçta işin bu"
Gülşahın yüzü sinirden mosmor olmuştu kafasını hafif kaldırıp şirin hanıma baktı
Fadime gözlerini kısarak konuştu "noldu gülşah?,Hanımın izin vermeden cevap veremiyor'musun?"
Şirin hanım araya girerek konuştu "o benim lafımdan çıkmaz!!"
Fadime kafasını şirine çevirdi "beslediğiniz kuklayı'mı benim yerime geçiricektiniz"diyip kafasını gülşaha çevirdi "senden ağa karısı falan olmaz daha cevap vermeyi bilmiyorsun dersine iyi çalışmamışsın gülşah" diyip ayağa kalktı isonun çayını doldurdu
Gülşah ise cevap vermeden şirin hanımın sandalyesinin arkasına geçmiş sinirden ve öfkeden dolan gözlerini belli etmemeye çalışıyordu
~~
Kahvaltı edilmiş herkes işinin başına dönmüştü
eleni avluda sofrayı topluyor Fadime ise mutfaktaki işleri hallediyordu ki mutfaktan içeri gülşah girdi
Fadime arkasını döndüğünde karşısındaki gülşaha bir kaç adım yürüyüp konuştu "bende diyorum bu ucuz koku nerden geliyor"diyip güldü
Gülşah sinirle konuştu "sen çok oluyorsun artık!!,bir kaç ay sonra ben senin yerine geçicem İsmail Ağa senden vazgeçicek ozaman bu lafları söylediğine pişman olucaksın!!"
Fadime sinirle gülşahın boğazından tutup duvara yasladı "sen bırak benim yerime geçmeyi benim tırnağım olamazsın çünkü sen zavallısın bir kukladan farkın yok!!"
Gülşah fadimenin elini boğazından çekmeye çalışıyordu "bırak boğazımı!!" diyerek çırpınıyordu ki
mutfağa şirin hanım girdi sertçe bastonunu yere vurdu
Fadime duyduğu sesle elini gülşahın boğazından çekip arkasına döndü
Şirin hanım sinirle konuştu "napıyosun sen? beni yenemeyince gülşahı mı öldürmeye karar verdin!!"
Fadime gözlerini şirin hanımın gözlerine dikerek konuştu "kuklanızı iyi eğitememişsiniz şirin hanım boş hayallere kapılmış"
Şirin sesini yükselterek konuştu "bu yaptıklarının hepsini ödeyeceksin cesaretin senin sonunu getirecek fadime!!"
Selam uzun bir süre sonra birazda olsa uzun bir bölüm yazdım bakalım beğenicekmsiniz bol bol yorum bekliyorum
Bide okuyanlar takip edip beğenirse sevinirim 💕💕