Son yemin

O huzur dolu ândan sonra artık belki herşey eskisinden zor olucaktı ama artık onlar iki düşman ailenin berdel kurbanları değil,sevdasına sahip çıkıcak bir birlerine kol kanat gerecek iki sevdalıydı...
~~
Sabah doktorun izniyle Fadimenin taburcu olma zamanı gelmişti edilmişti...
Fadime hastane odasında pencerenin kenarındaki koltuğa oturmuş pencereden dışarı bakıyordu ki odanın kapısı çaldı iso usulca içeri girdi fadimeye doğru yürüyüp konuştu "kalkmışsın yatağından Fadime'm" Fadime kısık ve pürüzlü bir sesle cevap verdi "sıkıldım dünden beri beni burda tutuyorlar"iso hafif gülümseyerek fadimenin boynuna arkadan sarıldı "herşey senin iyiliğin için fadime'm ama seni artık kimseye ezdirmicem!!" Fadime koltuktan kalkıp arkasına döndü isoya karşılık vererek sarıldı "biliyorum senin arkamda durmanın bana verdiği hissi bile bana yeter iso'm" iso fadimeye daha sıkı sarılıp kısık bir sesle kullağına fısıldadı "ben senin hep arkanda olucam buda sana sözüm olsun"Fadime ve iso birbirine kenetlendiler bu kısa saniyede evde onları bekleyen kıyameti susturup atmıştı ama bu uzun sürmicekti...
~~
Fadime ve iso hastaneden taburcu olmuşlardı. Furtuna konağına geldiklerinde kapıda onları bekliyorlardı iso hızla arabadan çıkıp fadimenin kapısını açtı fadimeye bakınca fadimenin içindeki o stresi hissetmişti ama fadimenin stres yapmasına izin vermicekti.. yavaşça fadimeye gülümseyerek elini uzattı,Fadime tereddüt etmeden isonun elini sıkıca tuttup arabadan indi
Fadime arabadan inince kendini ilk defa İsmail furtunanın karısı gibi hissetmişti dik duruşunu bozmadan ama isonunda elini bırakmadan yürüdü avlunun ortasına gelince Şirin furtuna onların önüne geldi "hoşgelmişsin eski gelin!!"Fadime sinirle konuştu "hoşbuldumda,eski gelin derken?"şirin ağzının kenarıyla sinsi bir gülüş attı "ağzımı alıştırıyorum,nede olsa bir gün bu olucak,ismailde senin gerçek yüzünü görecek!!"fadime tam sinirle cevap vericeken iso hızla araya girdi "babaanne yeter!! sen bu konağa huzur kaçırmaya mı geldin!!ne istiyorsun karımdan ama bilesinki ben karımı sana ezdirmem!!"şerif isonun bağırmasıyla araya girdi "ismail!!düzgün konuş babaanenle senin karşında ezebiliceğin biri yok!!" İso babasınında onun karşısında duracağını anlamıştı ama ne olursa olsun pes etmeyecekti sesini hafif kısarak pürüzlü bir sesle konuştu"sende mi baba?, Sendemi babaanemin tarafını tutuyorsun"şerif sertliğini bozmadan cevap verdi "ben senin karşında değilim ama sen babaanenın karşısındasın.annem doğru demiş senin gözün bulanmış"iso sinirle konuştu "sen ananı ezdirme onu haklı bul,ama bende karımı ezdirmem ve onu haklı bulurum bunuda kimse değiştiremez!!" İsonun sesi konağın taş duvarlarında yankılanmıştı Fadime isonun onun yanında olmasından mutlu oluyor,güçlu durabiliyordu ama onun için ailesini karşısına almasını istemiyordu...
Şirin isonun dedikleriyle işinin zor olucağını anlamıştı ama onunda pes etmeye hiç niyeti yoktu.kafasını isoya çevirip cevap verdi "tamam sen ona inan ama ben bu kadına inanmiyacağım bir gün gözün açılacak ama ozamana kadar iş geçmiş olacak.fadimeyi bırakmıyacaksan'da diğer şeriatlara uyacaksın!!"iso şirin hanımın ne dediğini anlamamıştı "ne şeriatı?" diyerek merakla sordu.şirin sinsi bir şekilde konuştu "fadimeyi bırakıp başka birini almicaksan fadimeye kuma getireceksin" şirin hanımın dediğiyle konak buz kesmişti eleni'nin gözü dolmuştu tam araya giriceken oruç tarafından durdurulmuştu bu mesele onları aşardı bunun cevabı onların verebiliceği bir şey değildi..
fadime ise şirin hanımın dedikleriyle onun için zaman durmuş buz kesmişti yüzü kireç gibi beyaz olmuştu. yerinden hareket etmeden sadece isoya bakıyor ağzından çıkacak tek lafı bekliyordu..
iso da duyduğu şeyle başta şok olmuştu ama sonrasında sinirden şakaklarındaki damarlar fırlamıştı sinirle sesini yükseltip konuştu "asla!!,siz ne dediğinizin farkında'mısınız?? Benim tek karım var.oda ölene kadar Fadime olacak bin misliniz gelse bunu değiştiremez"diyerek kükredi isonun bu çıkışıyla konaktaki herkesin tüyleri diken diken olmuştu ama şirin hanım sakinliğini bozmamıştı "ya fadime gider yada onun üzerine yenisi gelir" iso sinirle kafasını salladı "asla!! Ben ne fadimeyi bırakırım nede onun üzerine başkasını getiririm sizde aklınızdan bu saçma şeyleri çıkarın!!"diyerek fadimeye doğru yürüdü fadimenin ellini tuttu ikisi sert adımlarla ağa odasına çıktılar odaya girdiklerinde iso sinirle kapısını kapattı Fadime odanın ortasına yürüyüp yerinde durdu fadimenin bu halini gören iso hızla ona doğru yürüdü fadimenin omzuna iki elini koyup konuştu "Fadime'm iyimisin?" Fadime yerden gözlerini kaldırıp isoya baktı "nasıl iyi olayım?,yaşadıklarımıza bak" iso fadimeye sıkıca sarılıp konuştu "onların dediklerine aldanma Fadime'm sen benim senin üzerine gül koklayacağıma inanıyormusun?"Fadime isonun böyle birşey yapmayacağını biliyor ona güveniyordu ama ona atılan iftira isoya yapılan baskı onu bir hayli üzüyordu isonun omzuna kafasını koyup konuştu "ben senin benden vazgeçmiceğini biliyorum ama aşağıdakilerin bunu anlaması kolay olmicak"iso fadimenin saçlarına kafasını koyup konuştu "varsın zor olsun biz azmı şey atlatık bunuda atlatırız"Fadime isodan ayrılıp yüzüne baktı "biz hep birşeyleri atlatmak için uğraştık.hiç mi mutlu olamicaz?"iso fadimenin yüzünü avucunun arasına aldı "bunları kendine dert etme biz hayatımıza bakalım onlar istediği gibi depinsin yerlerinde önemseme" Fadime bir kaç saniye sustu ama iso haklıydı Fadime de artık aşağıdakilere kulak asmayacaktı onun için artık sadece kardeşi ve kocası vardı...
Hadi bakalım beğenecekmisiniz 🫶🏻
Bol bol yorum yazın düşüncelerinizi bekliyorum 😝🤗
Bu arada okuyanlar beğenip takip ederse çok sevinirim 💕💕