Bölümler 20Şu an: Son yemin
- 1 Son yemin736 kelime
- 2 Son yemin740 kelime
- 3 Son yemin604 kelime
- 4 Son yemin1.006 kelime
- 5 Son yemin771 kelime
- 6 Son yemin583 kelime
- 7 Son yemin830 kelime
- 8 Son yemin720 kelime
- 9 Son yemin735 kelime
- 10 Son yemin718 kelime
- 11 Son yemin569 kelime · Okuduğun bölüm
- 12 Son yemin861 kelime
- 13 Son yemin849 kelime
- 14 Son yemin747 kelime
- 15 Son yemin756 kelime
- 16 son yemin358 kelime
- 17 Son yemin597 kelime
- 18 Son yemin569 kelime
- 19 Son yemin865 kelime
- 20 Son yemin497 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Aradan iki gün geçmişti fadimenin taburcu olma zamanı gelmişti bu iki günde ismail bir an olsun fadimenin yanından ayrılmamış fadimeye kendini afetirmeye çalışmıştı
Fadime ise bu iki günde içindeki duygularında farklılık olamamıştı ismailin ona söylediği sözler bir an olsun aklından çıkmamış ismaile olan siniri azalmamıştı
~~
Fadimenin taburcu günü gelmişti ismail çıkış işlemlerini tamamlamak için odadan çıkmıştı
kalan şeyleri de halledip odaya döndü "Fadime herşey tamam çıkabiliriz" Fadime pencereden kafasını çekip ismaile baktı
"tamam çıkalım,kıyafetlerim nerede?" İsmail hızla dolabı açıp kıyafetleri çıkardı. "Burda ama giyebilicekmisin, yardım edimi?"
Fadime net bir şekilde konuştu "istemez İsmail Ağa ben hallederim" İsmail fadimenin ona bu şekilde sert ve mesafeli davranmasını haklı buluyor ama Altan Altan üzülüyordu....
İsmail fadimenin dediğiyle odadan çıktı Fadime yerinden kalkıp kıyafetleri zorda olsa giydi.ismaile seslenip konuştu"ben tamamım çıkabiliriz"İsmail odaya girip eşyaları topladı.ismail ve Fadime oruçun dediği gibi yan yana hastaneden çıktılar
Furtuna konağının kapısına geldiklerinde Fadime kapıyı açmadan İsmail hızla arabadan inip fadimenin kapısını açtı
Fadime kapıdan inince konağın içindeki kaldınlar zılgıtlar çekmeye davulcu davulla vurmaya başladı furtuna konağında düğün vardı ama fadimenin ne içindeki hüzün ne konaktakilere olan nefreti nede töreye olan kırgınlığı geçmemişti... Fadime daha fazla bu sahte oyunun kurbanı olmak istemiyordu ismaile yaklaşıp sessizce konuştu"bu sahte bayramınız bitiyse ben odama çıkıcam?"İsmail ağalara dönüp konuştu"ozaman bize müsaade" diyip fadimenin beline elini koydu konağa girdiklerinde Fadime hızla İsmail'in elini belinden çekti ve konağın tahta merdivenlerinden hızla yukarı çıktı odaya girdiğinde,ismaile olan tartışmaları,yediği laflar suratına yine bir bir vurulduğunu hisseti
İsmail Ağa odasına girince kapıyı kapattı.fadime bir kaç saniye odaya bakıp konuştu"özür dilersen ne olur İsmail Ağa burda ettiğin lafları silebilirmisin?ben unutsam bu oda unutmaz.bu duvarların her birinde senin ettiğin lafların ağırlığı var!!" Fadime dediklerinde sonuna kadar haklıydı ve bunu ismailde biliyordu
İsmail fadimeye bakıp konuştu "unutmicağını biliyorum,ama bende çabalıyorum sen beni affedene kadar da çabalicam"Fadime İsmail'in dediklerine inanmıyordu yada inanmak sonrasında hayal kırıklığına uğramak istemiyordu
Fadime pencerenin önündeki koltuğa oturdu dışarıdaki sahte manzaraya baktı "ölsem kimsenin umrunda olmam ne bu sanki çok sevinmiş gibi yaptığınız eğlence"İsmail fadimeye doğru yürüdü "o lafı ağzına bile alma sen furtuna gelinisin tabiki bütün herkes seni seviyo bütün aşiret sana saygı duyuyor" Fadime pencereden kafasını çevirmeden konuştu "benim ailem bile beni sevmemiş töre uğruna kurban etmiş,başkaları sevse ne olur. Zaten gördüğüm saygı da sevgi de benim karakterime değil furtuna gelini olduğumdan dolayı" İsmail fadimenin dedikleriyle konuştu "varsın seni kimse sevmesin ben seni severim.senin ailende seni seviyor,eleni var sonra annen var bunlar senin için canını verir" Fadime sert bir şekilde konuştu "babam var aşireti için kızının canını kurban veren,abim var saygı diye diye benim evlenmeme göz yuman"İsmail fadimenin yanına oturdu büyük ellerini fadimenin ellerinin üzerine koydu "varsın herkes sana nefret beslesin seni sevmesin,ben seni ne başkasına veririm nede kimsenin seni üzmesine izin veririm.senin tek göz yaşına bütün Mardini yakarım"fadime kafasını ismaile çevirip konuştu "Mardini yaksan ne olur benim içim soğumuş"İsmail fadimeye sıkıca sarıldı "ben seni ısıtırım Fadimem"
Fadimenin birinin onu sarmalamasına arkasında durmasına ihtiyacı vardı ama İsmail'i affedemiyordu... güvenip yolda bırakılmaktan korkuyordu çünkü birdaha düşse kalkamicağını biliyordu..
Hızla ismailin yanından kalktı. "Yorgunum,uyucam"İsmail olduğu koltuktan kalkıp yatağın çarşafın kaldırdı,Fadime yatağa yattığında ismailde yatağın diğer köşesine yattı
İsmail üstündeki pişmanlığın yüküyle Fadime ise güçsüzlüğün ve yalnızlığın verdiği üzüntüyle kafasını yastığa koydu aslında ikisi aralarındaki o küçük boşluğu kapatarak bütün sorunlarını çözebilirlerdi ama gurur o yatağın ortasına duvar örmüştü...
Bölümün nasıl olduğunu almadım iyimi?kötü mü?siz karar verin bu bölüm biraz dram dolu oldu birazda kısa oldu ama nasıl devam ettiriceğimi bilemedim??
Beğenip takip ederseniz çok sevinirim 🫶🏻🫶🏻
Bölüm etkileşimi
