Son yemin

Ambulans Mardin çarşısına gelip fadimeyi almıştı...hastaneye getirilince Fadime hızla ameliyata alınmıştı
İsmail arabanın gazını köklemişti aklına fadimeye söylediği sözler gelince ismailin üzerinde taşıyamayacığı kadar ağır bir yük oluşmuştu...
İsmail hastaneye geldiğinde hızla arabadan inip hastaneye doğru koştu hastaneye girip hemşire kadını korkuyla durdurdu "karım!!karım Fadime nerde?" hemşire kimden bahsettiğini anlamıştı "silahla yaralanan hastadan bahsediyorsanız soltaraftaki ameliyathaneye alındı"
İsmail duyduklarıyla başında kaynar sular döküldü iş o kadar ciddimiydi fadimesi şuan ameliyathanede canmı çekişiyordu İsmail duyduklarıyla artık gözyaşlarına hakim olamadı hemşirenin söylediği ameliyathanenin başına gelince yerde çökmüş bir şekilde ağlayan eleniyi gördü hızla eleniye baktı "eleni fadimeye bişey mi oldu?"eleni kafasını yerden kaldırıp ismaile baktı ve kekeleyerek konuştu"çok çok kan vardı!!gözlerini kapattı cevap vermedi bana" ismail artık kendini tutamayıp yere çöktü ve ağlamaya başladı sanki yerde ağlayan furtuna ağası değil karısını kaybettme korkusu ve üstünde pişmanliğin yükü olan bir adamdı...
Şerif ve oruç hastaneye sonunda gelmişlerdi ameliyathanenin yanına geldiklerinde oruç hızla ismaile yaklaştı "iso güçlü dur kardeşim,Fadime güçlüdür bunuda atlatır"İsmail kafasını kaldırıp oruça baktı "abi ben ona o kadar laf söyledim hepsi benim yüzümden,ben ona kötü davrandım kendi sinirimden ona kötü davrandım" İsmail dedikleriyle daha güçlü ağlamaya başladı oruç kardeşinin bu haline dayanamıyordu İsmail'in yanına çöktü "iso deme öyle bunlar senin suçun değil"İsmail hayır anlamında kafasını salladı "hepsi benim suçum!!,dün kavga ettiğimizde ben ona ölene kadar benden kurtulamazsın dedim oda inşallah ölürüm dedi...abi benim ona söylediklerim için ettiği duası kabul oluyo Abii!!!"oruç artık gözyaşlarına hakim olamıyordu"iso fadime onu öylesine söylemiştir hem Fadime ölmedi siz bu hastaneden birlikte çıkacaksınız"İsmail oruçun söyledikleriyle biraz olsun rahatlatmıştı "ona bişey olmaz dimi abi ben onsuz yaşayamam"oruç gülümseyerek isoya baktı"hiç bir şey olmicak"diyip İsmail'in yanından kalkıp elenin yanına gidip karısını teselli etti
İsmail hastanenin soğuk zemininde oturmuş doktordan gelicek haberi bekliyordu ki
Ameliyathanenin kapısı hızla açıldı içeriden hemşire çıkıp diğer doktorlara bağırdı "acil yardım!!,hastanın kalbi durdu!"hastanedeki doktorlar hızla ameliyathaneye girdi
İsmail duyduklarıyla onun için zaman tamamen durmuştu hızla yerinden kalkıp ameliyathanenin kapısına elini koydu "fadimem kurban olayım bırakma beni" diyerek bağırarak ağlamaya başladı haberi duyan zarife hastaneye gelmişti hızla ismaile yaklaştı "oğlum ismailim sakin ol" İsmail zarife hanıma baktı "anne fadimenin kalbi durdu!!, Bişey yap ben onsuz yapamam!!" Zarife duyduklarıyla şok olmuştu "oğlum içeride bir sürü doktor var onlar kurtarır fadimeyi...fadime hemen pes edicek kız değil"İsmail duramıyordu artık nefesi daralmaya başlamış ayaklarında derman kalmamıştı yere çöktüğünde kafasını ameliyathane kapısına yasladı"fadimem ben çok özür dilerim...nolur dayan söz birdaha seni üzmicem"
Aradan yarım saat geçince sonunda ameliyathanenin kapısı açıldı İsmail çöktüğü yerden hızla kalkıp doktorun yakasına yapıştı"doktor karım nasıl yaşıyor dimi!!"doktor ismaile baktı "evet zorda olsa hastayı hayata döndürdük,riskli bir ameliyattı ama kurşun sinire değmemiş kalıcı bir hasar yok. birazdan hastayı normal odaya alıcaz"doktorun dediğiyle ismail derin nefes aldı "çok şükür Allah'ım fadimeyi benden almadın"
Aradan yarım saat geçince Fadime sonunda normal odaya alınmıştı İsmail odaya girdiğinde Fadimeyi görünce gözleri doldu fadimeye yaklaşıp nazikçe elini tuttu "Fadime ben çok özür dilerim seni üzdüğüm için sana bunu yapanlarda cezasını misliyle çekicek!!"Fadime İsmail'in sesiyle yavaşça gözlerini aralayıp ismaile baktı fadimenin uyandığını gören İsmail heyecan ve endişeyle konuştu "Fadime iyimisin?,ağrın sızın varmı?"Fadime zorda olsa konuştu "iyiyim İsmail Ağa" İsmail hızla fadimeye baktı "Fadime seni bu hale getirenlerin hepsine cezasını vericem!!koluna verdikleri zararı onlara ödeticem"Fadime ismaile baktı "kazaydı bilerek yapmadılar" İsmail sinirle konuştu"ama onların kavgası yüzünden benim karım ölüyordu!!,Tabiki çekicekler cezalarını" fadime ismaile konuşmak istemiyordu "nasıl istersen öyle yap İsmail Ağa" İsmail fadimenin ona karşı soğuk tavırlarını anlamıştı ama Fadimenin haklı olduğunu biliyordu..."Fadime biliyorum bana kırgınsın,kızgınsın ama ben senden özür dilerim"Fadime ismaile baktı "ben sana ne kırgınım İsmail Ağa ne de kızgınım,sana karşı içimde hiçbir duygu yok"İsmail fadimenin dedikleriyle pişmanlığı giderek büyüyordu "Fadime ben seni o Eyüphan olucak pislik yüzünden suçladım sana kızdım ama hepsi ona olan öfkemdendi seni paylaşmak istemiyordum"fadime ismaile baktı "ben zaten sadece senindim ama sen...sen benim değildin senin gözün başkalarındaydı"İsmail elini fadimenin yaralı olmayan elinin üzerine koydu ama Fadime hızla elini geri çekti İsmail fadimeye baktı "fadime ben o kumayı sinirle söyledim senin üzerine asla başkasını getirmem sen benim tek karımsın"Fadime zorlukla güldü"senin o sinirle söyledim dediğin şey küçük bir şey değil İsmail Ağa" İsmail evet anlamında kafasını salladı "biliyorum ama bu yaptığım hataların hepsini telafi edicem,sana kendimi affetiricem"fadime kafasını diğer tarafa çevirerek konuştu"eleniyi çağır onunla konuşmak istiyorum"İsmail yavaşça ayağı kalkıp odadan çıktı eleniyi çağırdı
Evet bakalım beğenicekmisiniz bir sürü bölüm hakkında yorumlarınızı bekliyorum devamı nasıl olsun tavsiyelerinizi bekliyorum
Bu arada okuyanlar beğenip takip ederse çok sevinirim 😝🫶🏻