Son yemin kitap kapağı

19. bölüm / 20

Son yemin

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 20Şu an: Son yemin

Sonunda fadime ve iso ağa odasına çıkmışlar aşağıdaki hengameden sıyrılmışlardı
odanın tahta kapısını kapatınca fadimenin ayaklarında derman kalmamıştı zorlukla yere çöktü ellerini yüzünün üzerine bağladı nefesi düzensizleşmeye başlamıştı
İsmail ise içeri girdiğinde elini boynuna bağlamış sinirle derin nefes alıyor yerinde duramıyordu
arkasını sinirle dönünce yerde çökmüş zorlukla nefes alan fadimeyi görmüştü korkuyla hemen yere çökmüş elini fadimenin elinin üzerine koyup endişeyle sordu"Fadime'm iyimisin?"
Fadime duyduğu sesle zorlukla kafasını kaldırdı İsmail'in mavi gözlerine bakınca acısı azda olsa diniyordu bir kaç saniye susup konuştu "bizim çilemiz hiç bitmeyecek'mi İsmail?,hiç rahatça derin nefes alamayacak mıyız bu odaya hiç gülerek giremeyecek miyiz?"
İsmailin buna verecek bir cevabı yoktu bunun cevabını kendine bile veremiyordu,cevabı var mıydı bunu bile bilmiyordu ama istediği bir şey varsa oda karısını bu cehennemden çekip kurtarmaktı ama bu bile imkansız sayılırdı....
Fadime ismailden cevap alamamıştı ama bu İsmail'in suçu değildi burdan gitmeyi teklif etmişti ama fadime reddetmişti bunun için ismaili suçlayamazdı
Fadime kendini biraz toparlayıp zorlukla konuştu "özür dilerim,bu senin suçun değil biliyorum ama insan bunu düşünmeden de duramıyo-" derken İsmail kısık sesle konuşup fadimenin sözünü böldü "özür dileme sen haklısın" Fadime zorlukla nefes alıp cevap verdi "hayır değilim haklı falan değilim sadece.." fadimenin gözü dolmuştu ama susmuyordu sesini yükselterek konuştu "sadece nankörüm üzülünce sadece kendimi düşünüyorum sadece kendimi belkide bu yaşadıklarımızın hepsi benim nankörlüğüm yüzündendir!!" fadime sözünü bitirince hıçkırarak ağlamaya başlamıştı İsmail napıcağını bilemiyordu karısı karşısında atak geçiriyordu ama elinden her zamanki gibi bir şey gelmiyordu iso endişeyle konuştu "Fadime senin ne suçun var bu hikayede bir suçsuz varsa oda sensin" isonun dedikleri kifayetsiz di Fadime susmuyordu gittikçe nefesi kesiliyordu
iso napıcağını bilemiyordu hızla ayağa kalktı bu atak en son olduğunda doktor tekrar etmemesi için ilaç vermişti ama Fadime hiç kulanmamıştı iso ilacı hatırlayınca hızla komodine koştu ilaçları alıp fadimenin yanına çöktü
Fadime ise gittikçe kızarıyor bilinci kapanıyordu iso hızla ilaç poşetinin içini karıştırıp ilacı buldu fadimeye verdi Fadime son kalan gücüyle ilacı içti bardağı bırakınca artık son gücüde tükenmişti kafasını zemine yasladı
İsonun eli titriyor korkudan soğuk terler akıtıyordu Fadime gözlerini kapatınca iso fadimeyi kaldırıp yatağın üzerine yatırdı aradan iki üç dakika geçmişti
fadimenin bilinci yerine gelmeye başlamıştı yavaşça gözlerini açıp başında endişeyle bekleyen isoya baktı
İso fadimenin gözünü açtığını görünce hızla konuştu "Fadime'm iyimisin" Fadime zorlukla konuştu "iyi-yim.."
iso duyduğu cevapla biraz rahatlamıştı "tamam hadi hastaneye gidiyoruz"diyip ayağa kalktı
Fadime hızla isonun elini tuttu "gitmeyeceğim!"
İso hayır anlamında kafasını salladı "olmaz gitmemiz lazım Fadime,m"
Fadime yutkunup konuştu "aşağıdakiler benim atak geçirdiğimi bilmeyecek beni zayıf görmemeliler"
İso hafif sesini yükselterek konuştu "bu zayıflık değil fadime!!"
Fadime isonun elinin üzerine elini koyup konuştu "biliyorum değil ama beni bu şekilde etkilediklerini bilirlerse daha çok yaparlar daha kötü olurum sende beni anla iso"
iso elini baynuna bağlayıp konuştu "kimse sana hiç bir şey yapamaz fadime"
Fadime isoya bakıp konuştu "çok yorgunum lütfen üzerime gelme gitmiyeceğim dedim!!"
İso fadimenin daha çok üzerine gidemezdi ne kadar istemese bile kabul etmek zorundaydı "tamam sende dinlen ozaman"diyip odadan çıktı
fadime odada yalnız kalmıştı karşısında duran pencereye bakıyordu ama oraya bakarken gözünün önüne dışarısı değil yaşadıkları geliyordu babasının onu kurban verişi abisinin bunu kabul etmesi aslında şuan yaşadıklarının sebebi furtunalar değildi kendi ailesi onu bu duruma düşürmüştü asıl yarayı ailesi açmışt. insan yaralanınca ilk ailesine koşarmış Fadime yaralarının sebeplerine mi koşucaktı onlara mı sığınıcaktı? Fadimenin ailesi yaşıyordu belki ama Fadime asıl yetimdi...
Evet bu bölümlük bu kadar bol bol yorum bekliyorum bakalım beğenicekmisiniz devamı nasıl olsun önerilerinizi bekliyorum 🫶🏻
Bölümleri salı ve cuma günleri paylaşıyorum 💕

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

203okunma 44beğeni 12yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…