Son yemin

Sabah olmuştu Fadime oturduğu yerden kalkmamıştı bütün gün yerde durmadan ağlamıştı fadimenin artık göz yaşları ağlamaktan kurumuştu
İsmail ise bütün gün eve gelmemişti saat 8 olduğunda Fadime zorlukla yerinden kalktı banyoya girdi yüzünü yıkadı ama ağlamaktan gözlerinin altı morarmıştı Fadime banyodan çıkıp zorlukla giyindi makyaj masasına oturdu göz altlarını kapatmak için makyaj yaptı ne kadar kötü halde olsa bile güçsüz görünemezdi artık kardeşini de düşünmeliydi
Fadime hazırlığını bitirip ayağa kalktı ağa odasının kapısını açınca karşısında ismaili gördü sonunda eve gelmişti
Fadime hızla İsmail'in yanından geçti yüzüne bile bakmadı.ismail bunu fark etmişti ama fadimeye olan siniri geçmemişti ve üzerinde pişmanlık yoktu
Fadime konağın tahta merdivenlerinden hızla aşağı indi mutfağa girince eleniyi gördü eleni kahvaltı hazırlıyordu eleniye yaklaşıp konuştu"günaydın güzel gözlüm" eleni gülümseyerek ablasına bakınca bir sorun olduğunu anladı "günaydın,abla bir sorun mu var ben seni tanırım bişey olmuş" Fadime elenin öğrenip üzülmesini istemiyordu "bir sorun yok" diyip hızla kahvaltıyı hazırlamaya başladı.eleni bir sorun olduğunu anlamıştı ama fadimenin üzerine gitmedi
Zarife hanım avludan mutfağa girip eleniye baktı "eleni maşallah elinde pek yavaş görende sanıcak börek açıyorsun!!"Fadime hızla araya girdi "beğenmiyorsan gel sen yap zarife hanım!!"zarife göz devirip eleniye baktı "hızlı hazırla sofrayı mıymıylanma" diyip mutfaktan çıktı.eleni zarifenin uyarılarıyla hızla sofrayı kurdu herkes sofraya oturdu sofrada cenaze gibi bir sessizlik vardı Fadime ve İsmail'in arasındaki soğukluk zarife ve elenin arasındaki nefret masadaki huzuru bölüp atmıştı
Ama masada ki sesizlik uzun sürmedi Konağın büyük kapısı sertçe vurulmaya havaya silahlar sıkılmaya başlandı İsmail ne olduğunu öğrenmek için hızla ayağa kalktı arkasından oruçta hızla yürüdü ismail konağın kapısına geldiğinde eleni,Fadime ve diğerleri kapının bir kaç adım gerisinde durdu kapıdaki korumalar isonun talimatıyla büyük tahta kapıyı açtı kapı açılınca Fadime gördüğü kişiyle şok olmuştu
Eyüphan elindeki silahla sinirle konağa yürüdü "fadimeeee" İsmail hızla öne atıldı "bu ne cesaret kimsin lan sen!!" Eyüphan fadimeyi eliyle göstererek konuştu "aha ben bu kızı çocukluktan beri sevdalıyım"kafasını fadimeye çevirdi "Fadime gel götirim seni, biliyorum seni bu evde zorla tutuyorlar" İsmail duyduklarıyla şakaklarındaki damarlar fırladı sinirle elini belindeki silaha attı silahı Eyüphan doğrultu "seni öldürürüm lan it!! Sen kimsin!!Fadime benim karım onu senin tilân benden alamaz!!"diyip Eyüphana silahın tersiyle yumruğu koydu,Eyüphan yediği yumrukla yere serildi.ismail hızla eyüphanın üzerine çıkıp durmadan vurmaya başladı eyüphanın yüzü kan çanağına dönmüştü... Fadime hızla ismaile doğru koştu "ismail dur,öldürüceksin!!"ismail sinirle fadimeyi geriye doğru itti,İsmail'in itmesiyle Fadime yere düştü ama İsmail durmuyordu eyüphanı öldüresiye dövüyordu Fadime yerinden doğrulup ismaile yaklaştı "İsmail dur!! Bütün aşiretleri birbirine düşürüceksin!!" Fadime dediğinde haklıydı Eyüphan ölürse aşiretler arasında büyük bir savaş çıkardı. İsmail eyüphanın yakasını tutup ayağa kaldırdı yandaki korumalara bakıp konuştu "atın lan bunu bodruma" korumalar hızla eyüphanı alıp götürdüler.
İsmailin siniri geçmemişti hızla fadimeye doğru yürüdü fadimenin kolundan tuttu fadime çırpınsada kurtulamadı ismail onu hızla ağa odasına çıkardı arkalarından kapıyı hızla kapattı,Fadime tüm gücüyle kolunu çekip ismaile baktı "napıyosun ya sen kolumu morartın!!"İsmail'in gözleri sinirden ateş fışkırıyordu fadimeye bakıp sinirle bağırdı "ne diyo lan o it!!"Fadime de ismaile bakıp sesini yükselti "seviyormuş beni ben napabilirim,benmi dayandım kapıya benmi havaya kurşun yağdırdım!!"İsmail sinirle bağırdı "hâlâ seviyo diyorsun seni kimse sevemez seni ben hariç kimse sevemez,sen benimsin lan!!" fadime sinirle bağırdı"yeter!! o deliyse ben napabilirim ben onu sevmıyorum benim ne suçum var"İsmail derin nefes alıp geriye doğru bir kaç adım attı "ne zamandan beri var böyle bişey bana niye söylemedin"fadime sinirle konuştu "neyi söylicektim sana, anlamıyormusun deli o" fadime isoya bir kaç adım attı "hem beni beğenmediysem üstüme kuma getirirsin çok zor olmaz senin için!" İsmail sinirle fırtına gibi eserek odadan çıktı aşağı indiğinde olayı öğrenen ağalar ve eyüphanın babası Sadun kapıdaydı İsmail'in izniyle içeri girdiler Sadun ismaile baktı "nerde o oğlum olucak it"İsmail sert bir şekilde konuştu "bodruma kapattım" Sadun isoya doğru bir kaç adım attı "ver onu bana biz ona gereken cezayı vericez bir daha Mardin'e gelemicek" İsmail Saduna baktı "onu Mardin'de bir daha görürsem,karımın adını ağzına aldığını duyarsam sıkarım kafasına!" Sadun tamam anlamında kafasını salladı korumalar Eyüphanı bodrumdan çıkarıp Saduna teslim etti
Üst kata ağa odasında sinirden elleri titrer bir şekilde Fadime yerde oturuyordu,eleni odanın kapısını açıp fadimeye doğru yaklaştı "abla oruç söyledi İsmail kıskançlığından yapmış sen üzülme"Fadime kafasını kaldırıp eleniye baktı"bu kıskançlık değil eleni güvensizlik"eleni ablasının yanına çöküp sıkıca sarıldı "abla oda anlicak hatasını"Fadime eleniye sıkıca sarıldı iki kardeş odada bir birine kenetlendiler çünkü onların bu evde birbirlerinden başka kimseleri yoktu...
Evet bu bölümde böyle oldu isoya istediniz gibi sövün serbest
Bu arada beğenip takip ederseniz çok sevinirim 💕💕