Bölümler 20Şu an: son yemin
- 1 Son yemin736 kelime
- 2 Son yemin740 kelime
- 3 Son yemin604 kelime
- 4 Son yemin1.006 kelime
- 5 Son yemin771 kelime
- 6 Son yemin583 kelime
- 7 Son yemin830 kelime
- 8 Son yemin720 kelime
- 9 Son yemin735 kelime
- 10 Son yemin718 kelime
- 11 Son yemin569 kelime
- 12 Son yemin861 kelime
- 13 Son yemin849 kelime
- 14 Son yemin747 kelime
- 15 Son yemin756 kelime
- 16 son yemin358 kelime · Okuduğun bölüm
- 17 Son yemin597 kelime
- 18 Son yemin569 kelime
- 19 Son yemin865 kelime
- 20 Son yemin497 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Konaktaki çıkan kıyametten sonra İsmail hızla arabayı sürüyordu Mardin'in tozlu yollarında isonun arabası fırtına gibi esiyordu ama bu fırtına işin sonunda kıyamet alanına geri dönücekti...
Arabanın içinde sessizlik mahkumda fadimenin üzüntüsü ismailin öfkesi arabanın içinde boğuk ve kasvetli bir hava oluşmasını sağlamıştı ama Fadime sevdiği adamıda yuvasınında bozulmasına izin vermeyecekti
Fadime boğuk bir sesle konuştu "nereye gidiyoruz İsmail?" İsmailin içindeki öfke dinmemişti gözlerini yoldan ayırmadan konuştu "kaderimizin götürdüğü,mutlu olabiliceğimiz bir yere"diyerek net bir şekilde cevap verdi Fadime için en iyisi buydu ama İsmail ailesinden ayrı koyamazdı İsmail'in arkasında bir ailesi ağası olduğu bir aşireti vardı...
Fadime elini isonun vitesteki elinin üzerine koyup konuştu "olmaz, gidemeyiz" İsmail bu cevabı beklemiyordu kafasını fadimeye çevirdi "ezildiğin bir konakta durmak mı istiyorsun" Fadime hayır anlamında kafasını salladı "istemiyorum haklısın ama senin için dayanırım" İsmail aldığı cevapla arabayı kenara çekti ve konuştu "neden Fadime o konağa neden dönmek istiyorsun oraya dönmek demek kıyamete yürümek demek" Fadime o konağa dönerse ne olacağını çok iyi biliyordu şuan istese Mardin'den bu kıyametin yaşanacağı topraklardan kaçıp gidebilirlerdi ama bu bencillik olurdu sadece kendini düşünemezdi bu kaçış sadece konağın düzenini değil bütün aşireti bozardı işte ozaman asıl kıyamet başlardı. Fadime ismailin mavi gözlerine baktı "kaçıp gitmicez,bu kadar çabuk pes etmicez onlar üzerimize geldikçe bizde gerekirse karşılık vericez. ben dayanıcam sen direniceksin işin sonunda kazanan biz olucaz!!" İsmail fadimenin bu dik duruşuna yine hayran olmuştu ne olursa olsun onun karısı fadimesi vardı bütün dünya karşısına gelse bile yanında Fadime varsa hepsini ezip geçebilirdi
mavi gözleri'ni fadimenin kahverengi gözlerine dikti dağ ve denizin birleştiği Mardin'in tozlu yollarında iki berdel kurbanı bir birine sığınmıştı artık isterse kıyamet bile kopabilirdi ama bu sevdayı bozamazdı İsmail gözlerini fadimeden çekmeden konuştu "konağa dönücez o kumayıda babaanemede hem o konağı hem Mardini dar edicez!!" Fadime gülümsedi "edicez,şimdi onlar bugün olanları bir sindirsinler yarın dönücez kiyameti biz başlatıcaz"
Biraz kısa oldu ama her gün bölüm atmaya çalışıcam o yüzden anca bu kadar yazabilirim bu arada kafamda finali yazmaya başladım finale daha çok var içiniz rahat olsun ama kafamdaki şeyi yazarsam yanarızzz
Neyse bol bol yorum bekliyorum ne kadar çok yorum okadar yeni bölüm yazmama yardımcı oluyor hevesim artıyor
Bu arada okuyanlar takip edip beğenirse çok sevinirim🫶🏻🫶🏻
Bölüm etkileşimi
