2. Bölüm

Karşıma çıkan ilk öğretmenden sınıfımı bulmak için yardım istedim. Sınıfım son katta sağdaki koridorun sonundaydı. Okulda yoğun bir uğultu vardı. Sınıfımı bulup içeri girdim. Herkesin önceden tanıştığı belli oluyordu. Ne yapacağımı bilemez şekilde sınıfın önünde kalakalmıştım. O sırada yanıma sarışın bir kız yaklaştı ve neşeyle konuşmaya başladı "Selam!! Ben Ece. Sen yeni kız olmalısın. Müdürümüz senden önce gelip yeni birinin geleceğinden bahsetmişti de. Adın ne?" samimi bir kıza benziyordu. Aynı samimiyetle cevap vermeye çalıştım. "Duru ben. Memnun oldum Ece." gülümseyerek elimi uzattım ama o bunu görmezden gelerek bana sarıldı. Garipsemiştim.

"Şuan sınıfta olan kişilerin yarısı bu sınıfta değil desem... İlk gün olduğu için hasret gideriyorlar sanırım. Malum herkes tatildeydi. Sınıflarımız on altı kişilik. Şansına yeni gelen biri daha var ama o henüz hiç konuşmadı. Sınıftakileri zamanla tanırsın ve bence çok da seversin. Hepsi çok tatlı insanlar." Neredeyse nefes almadan konuşuyordu. "Neyse ben sırama geçiyorum." dedi ve uzaklaştı. Ben de kendime bir sıra bakmaya başladım ama hepsinde ya çanta vardı ya birileri oturuyordu.

Sınıfın ortasında tek başına oturan biri vardı. Yanı boş görünüyordu. Yanına yaklaştım ve "Burası boş mu?" diye seslendim. Hiçbir tepki vermedi. Kulağında kulaklık olduğunu fark edince hafifçe omzuna dokundum. Telefonun ekranını kilitleyerek bana döndü. "Bir şey mi dedin?" sesi o kadar soğuktu ki, üşümüştüm! "Burası boş mu diye sordum." dedim aynı soğuklukla. "Boş." dedi ve tekrar telefonuna döndü. Çantamı sertçe sıraya bıraktım ve oturdum. Saat yediyi elli üç geçiyordu. Dersin başlamasına az kalmıştı. Noiryn'dan bir yeni mesaj vardı.

07.50
noiryn: Okulumun bugün başladığını dün gece öğrendim desem. Annem ilk günden okulu aksatmama asla izin vermeyeceğini söyledi. Bütün gece yoldaydım.

07.54
sereine: Dün akşam da dediğim gibi okulda uyumanın tadı bi başka... Dersim başlamak üzere Noir. Ve sınıftan bir kızla tanıştım bile!!
noiryn: İyi dersler S. Allah zihin açıklığı versin.

Farkında olmadan sesli bir şekilde kıkırdamıştım. Pek de sevgili olmayan sıra arkadaşım kulaklığını çıkarmış olmalı ki dönüp bana bakmıştı.

sereine: Cümlemize!

Telefonu çantama koyup çantamdan bir defter ve kalem çıkardım. Biraz karalama yapmaya ihtiyacım vardı.

Sınıfın kapısından kızıl küt saçlı beyaz tenli siyah gözlü bir hoca girmişti. Branşını tahmin etmeye çalıştım. Biyoloji veya İngilizce olabilirdi. Sınıfın ortasında durup konuşmaya başladı. "Günaydın çocuklar. Çok özlemişim sizleri. Bakıyorum da aramızda yeni yüzler var. Önce onları tanıyalım, sonra tatilde neler yaptığınızı konuşuruz. Evet çocuklar ilk kim kendini tanıtmak ister?" Yanımdakinden bir ses çıkmayacağını anlayınca gülümseyerek hocamıza baktım. "Ben Duru Aydın. " dedim yalnızca. " Memnun oldum Duru. Umarım güzel bir yıl geçiririz." Hocamız gülümsedi ve meraklı gözlerle yanımdakine baktı. "Aras." dedi yalnızca. Hocamız gülümsemeye devam ederek "Soy ismin nedir Aras?" diye sordu. "Vardar." Aras Vardar, tabi ya Haldun Vardar'ın oğlu. Hocamız bu sefer de "Memnun oldum Aras. Ben de Banu. Biyoloji derslerinize gireceğim." Doğru bilmiştim.

──────── ⋆⋅☆⋅⋆ ────────

"Öyle işte hocam bu dağ ayısıyla tatile gitmenin bedelini kolumun kırılmasıyla ödedim." Konuşan kişi Berk'ti. Dağ ayısı diye tabir ettiği kişi ise Furkan. İkisi Furkan'ın uzun ısrarları sonucu Aquapark tatiline gitmiş, Berk ıslak zeminde kayarak düşüp kolunu kırmıştı. Fatih söze girdi "Ya hocam Allah aşkına oraya kafam kadar uyarı şeyleri koymuşlar kaygan zemin diye. Bu davar biraz önüne bakmış olsa bunlar yaşanmazdı. " Hocamız ise gülme krizine girmişti resmen. "Ya çocuklar, gülsem mi ağlasam mı bilemedim. Çok geçmiş olsun Berk."

Berk sağlam olan elini göğsüne bastırıp hafif öne eğilmişti "Sağolun hocam. " diyerek sınıfı ve hocayı daha çok güldürmüştü. Hocamız neredeyse herkesin tatil anılarını dinlemişti. Sıranın bana geldiğini hissediyordum. Ve korktuğum başıma geldi. "Ee Duru sen naptın yaz tatilinde?" ne diyeceğimi bilemedim. Tatil yapmamıştım. Bütün yazı Fransa'da geçirmiştim. Ama anlatılabilecek bir tatil anım yoktu. "Fransa'daydım ben. " dedim yalnızca. Banu hoca bir süre Fransa'yı ne kadar sevdiğini, birkaç kez gittiğini ama asla doyamadığını söyledi. Sonra Aras'a döndü "Aras? Sen tatilde neler yaptın?" ben de merakla Aras'a döndüm. "Dinlendim." dedi. Hocamız ise neşeli bir şekilde konuşmaya başladı "Zaten bu tatilde dinlenmiş olmanız çok önemli. Biliyorsunuz önünüzde önemli bir sınav var. Ailelerinizin maddi durumuna güvenip, nasıl olsa özel üniversiteye giderim diyip senenizi boşa geçirmeyin. Nereye giderseniz gidin donanımlı olun. Bunun için biz öğretmenleriniz her daim yanınızda olacağız." sözlerini bitirmesiyle beraber zil çaldı. "İkinci ders bu yılki konularımıza bi göz atarız. " diyerek sınıftan çıktı.

Ece önümdeki sıraya oturup bana dönmüştü. "Demek Fransa'daydın. Biz annemle geçen yıl ordaydık." bu kızın samimiyetine güvenmeli miydim bilmiyordum. "Yaa ne güzel." demekle yetindim. Adının Berna olduğunu öğrendiğim kahverengi saçlı buğday tenli kız yanımıza yaklaşmıştı "Ecoş aşağı inelim mi?" diye sordu. Ece Berna'yı onaylayıp bana döndü "Gelmek ister misin Duru? Okulu gezmiş olursun hem." istemezdim aslında. "Aslında ben lavaboya gidecektim." dedim ayağa kalkarak. Ece sen bilirsin der gibi bir yüz ifadesi yaparak Berna ile sınıftan çıktı. Arkalarından ben de çıktım. Şansıma lavabo hemen sınıfın karşısındaydı.

İçeri girip aynadaki yansımama baktım. Hafif dağılan saçımı açıp baştan bi at kuyruğu yaptım. Ellerimi yıkayıp sınıfa döndüm. Sınıftakilerin çoğu dışarı çıkmıştı, kalanlar ise ya kitap okuyor ya da telefona bakıyordu. Aras başını sıraya gömmüş uyuyordu. Sessizce sıraya oturup telefonumu çıkardım. Noiryn yazmamıştı. Muhtemelen dersteydi. Telefonu tekrar çantama koydum. Ders zilinin çalmasıyla beraber hocamız da gelmişti.

──────── ⋆⋅☆⋅⋆ ────────

Banu hocanın dışında üç hocayla daha tanışmıştım. Son dersin de bitmesile hızla okuldan çıktım. Neredeyse bütün günümü sınıfta geçirmiştim. Arada Noiryn ile mesajlaşmış biraz da uyumuştum.

Çıkışta okul yolunda fena trafik vardı. Trafikte araba kullanmaktan nefret ediyordum. Yolun daha çekilebilir olması için radyoyu açtım.

Kazanmayı isterdim kaybetmeyi değil ama
Olmadı yâr
Kendini kayırıyor her insan önce
Bu yüzden aşka kıyar

Annemin şarkısıydı bu. Daha doğrusu şarkılarından biriydi. Annem her şeyi severdi. Hiçbir şeyi bir diğerinden ayırmazdı, kıyamazdı. En sevdiği şarkı , en sevdiği yemek yoktu. Hepsini severdi.

Giderim alışığım gitmelere
Direndi bu can ne bitmelere

Yetinmeyi bilir misin?

──────── ⋆⋅☆⋅⋆ ────────

sereine: Fena trafik vardı ya.
noiryn: Arabayla mı gittin? Ben yürüdüm.
sereine: Benim de yürüme mesafesinde aslında ama...
noiryn: Okuldan hiç bahsetmedin. Nasıldı ilk gün?
sereine: Okul işte. Bu yıl herkesin derdi sınav. Senin nasıldı?
noiryn: Okul işte...

"Duru? Yemek hazır kuzum. Baban seni bekliyor." Gülfidan Teyze beni çağırıyordu.
"Geliyorum." diye seslendim.

sereine: Yemeğe iniyorum. Görüşürüz N.
noiryn: Görüşürüz S :)

Telefonumu odamda bırakıp aşağı indim. Bu sefer salondaki masaya hazırlanmıştı sofra. Babam her zamanki gibi iPad'i ile ilgileniyordu. Masaya oturduğumda geldiğimi fark etti. "Gülfidan? Duru geldi servise başlayabilirler. " evdeki diğer görevli servise başladı. Babam elindeki iPad'i bi kenara bırakıp bana döndü " Okulun nasıl geçti?" diye sordu. "Okul işte." dedim yalnızca. Başını sallamakla yetindi. Yemeklerimiz bitince Gülfidan Teyze geldi. "Afiyet olsun Galip Bey, tatlıyı şimdi servis edelim mi?" babam başını iPad'inden kaldırmadan cevap verdi "Olur Gülfidan Hanım. " Gülfidan Teyze mutfağa girdiği an babam konuşmaya başladı "Yarın akşam iş yemeği var, Haldun Bey'le. Önce ailelerimiz tanışacak yemekte sonra biz iş detayları konuşacağız. Şu annenin Milano'dan aldığı beyaz elbiseni giy. " dedi. Resmen bana itiraz payı bırakmamıştı. Masadan kalktım "Tamam baba." dedim ve bende mutfağa girdim.

──────── ⋆⋅☆⋅⋆ ────────
Bölüm uzunluğu nasıl? Sizin yorumlarınız doğrultusundan uzatıp kısaltabilirim. Bölümü beğenmeyi ve yorumlarınızı yazmayı unutmayın.🙏🏻🙏🏻