Bölümler 9Şu an: Yayımcının Önsözü
- 1 E. Th. A. Hoffmann703 kelime
- 2 Yayımcının Önsözü447 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 Birinci Kısım. — 1. Bölüm. — Çocukluk Yılları ve Manastır Yaşamı.9.375 kelime
- 4 2. Bölüm. — Dünyaya Adım.9.290 kelime
- 5 3. Bölüm. — Yolculuk Serüvenleri.10.825 kelime
- 6 4. Bölüm. — Prens sarayındaki yaşam.8.613 kelime
- 7 İkinci Kısım. — Birinci Bölüm. — Dönüm Noktası.15.539 kelime
- 8 2. Bölüm. — Tövbe.10.082 kelime
- 9 3. Bölüm. — Manastıra Dönüş.12.770 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Yayımcının Önsözü
Seni, sevgili okur, Kardeş Medardus’un tuhaf hikâyesini ilk kez okuduğum şu karanlık çınarların altına götürmek isterim. Sen de benimle birlikte, mis kokulu çalılıkların ve alev alev yanan rengârenk çiçeklerin yarı gizlediği aynı taş banka otururdun; benim gibi, yapraklı geçidin sonunda önümüzde uzanan güneşli vadinin ardında tuhaf biçimlerde yükselen mavi dağlara özlemle bakardın. Sonra dönüp, arkamızdan yirmi adım bile ötede olmayan, kapısı heykellerle zengin biçimde süslenmiş gotik yapıyı görürdün. Çınarların karanlık dalları arasından azizlerin resimleri sana canlı, duru gözlerle bakardı; geniş duvarı süsleyen taze fresklerdi bunlar. Güneş dağların üzerinde kor gibi kızıl durur, akşam yeli yükselirdi; her yerde yaşam ve hareket vardı. Ağaçların, çalıların arasından olağanüstü sesler fısıltılarla, hışırtılarla geçerdi. Sanki yükseldikçe yükselip şarkıya ve org sesine dönüşüyorlarmış gibi, uzaktan buraya kadar duyulurlardı. Geniş kıvrımlarla dökülen giysiler içindeki ciddi adamlar, dindarca bakışlarını yukarı çevirmiş, bahçenin ağaçlı yollarında sessizce dolaşırlardı. Azizlerin resimleri canlanıp yüksek kornişlerden aşağı mı inmişti? Resmedilmiş o gizemli, olağanüstü söylence ve efsanelerin ürpertisi seni sarardı; sanki her şey gözlerinin önünde oluyormuş gibi gelir, bunlara inanmaya gönüllü olurdun. Medardus’un hikâyesini böyle bir ruh hâliyle okur, keşişin tuhaf görümlerini kızışmış hayal gücünün başıboş oyunu saymaktan fazlası olarak görürdün. —
Sevgili okur, az önce aziz resimleri, bir manastır ve keşişler gördüğüne göre, seni B.’deki Kapusen manastırının o görkemli bahçesine götürdüğümü eklememe gerek yok sanırım.
Bir keresinde bu manastırda birkaç gün kaldığım sırada, saygıdeğer başrahip, Kardeş Medardus’un ardında bıraktığı ve arşivde saklanan kâğıtları bir merak konusu olarak bana gösterdi. Bunları benimle paylaşması için başrahibin tereddütlerini ancak güçlükle giderebildim. Yaşlı adama göre, aslında bu kâğıtların yakılması gerekirdi. — Başrahibin de aynı fikirde olacağından korkarak, sevgili okur, şimdi o kâğıtlardan oluşturduğum kitabı ellerine veriyorum. Ama Medardus’la birlikte, onun sadık yoldaşıymışsın gibi, karanlık revaklardan ve hücrelerden geçip rengârenk, hatta en rengârenk dünyada yolculuk etmeye; onunla yaşamının ürpertici, dehşet verici, çılgın ve gülünç yanlarına katlanmaya karar verirsen, önünde açılan karanlık oda görüntülerinin çeşitliliğinden belki keyif alırsın. Görünüşte biçimsiz olan şeyin üzerine daha dikkatle eğildiğinde, kısa süre içinde belirgin ve düzgün bir biçime büründüğünü de görebilirsin. Karanlık bir yazgının doğurduğu gizli tohumu fark edersin. Bu tohum, gürbüz bir bitkiye dönüşüp durmadan büyür, binlerce filiz verir; sonunda bir çiçek meyveye dönüşür, yaşam özünün tümünü kendine çeker ve tohumu öldürür. —
Kapusen rahibi Medardus’un kâğıtlarını büyük bir gayretle okuduktan sonra—rahmetli keşişin el yazısı çok küçük ve okunaksız olduğundan bu bana hayli güç gelmişti—, genel olarak düş ve hayal gücü dediğimiz şeyin, yaşamımız boyunca uzanan, onu bütün koşulları içinde sıkıca birbirine bağlayan gizli ipin simgesel bilgisi olabileceği düşüncesine kapıldım. Ancak bu bilgiden o ipi zorla koparma ve bize hükmeden karanlık güçle boy ölçüşme kudreti kazandığına inanan kişinin, ipi yitirmiş sayılması gerekir.
Belki sen de benim gibi düşünürsün, sevgili okur; önemli nedenlerden ötürü bunu bütün kalbimle dilerim.
Bölüm etkileşimi
