Şeytanın İksirleri kitap kapağı

2. bölüm / 9

Yayımcının Önsözü

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 9Şu an: Yayımcının Önsözü

Yayımcının Önsözü
Seni, sevgili okur, Kardeş Medardus’un tuhaf hikâyesini ilk kez okuduğum şu karanlık çınarların altına götürmek isterim. Sen de benimle birlikte, mis kokulu çalılıkların ve alev alev yanan rengârenk çiçeklerin yarı gizlediği aynı taş banka otururdun; benim gibi, yapraklı geçidin sonunda önümüzde uzanan güneşli vadinin ardında tuhaf biçimlerde yükselen mavi dağlara özlemle bakardın. Sonra dönüp, arkamızdan yirmi adım bile ötede olmayan, kapısı heykellerle zengin biçimde süslenmiş gotik yapıyı görürdün. Çınarların karanlık dalları arasından azizlerin resimleri sana canlı, duru gözlerle bakardı; geniş duvarı süsleyen taze fresklerdi bunlar. Güneş dağların üzerinde kor gibi kızıl durur, akşam yeli yükselirdi; her yerde yaşam ve hareket vardı. Ağaçların, çalıların arasından olağanüstü sesler fısıltılarla, hışırtılarla geçerdi. Sanki yükseldikçe yükselip şarkıya ve org sesine dönüşüyorlarmış gibi, uzaktan buraya kadar duyulurlardı. Geniş kıvrımlarla dökülen giysiler içindeki ciddi adamlar, dindarca bakışlarını yukarı çevirmiş, bahçenin ağaçlı yollarında sessizce dolaşırlardı. Azizlerin resimleri canlanıp yüksek kornişlerden aşağı mı inmişti? Resmedilmiş o gizemli, olağanüstü söylence ve efsanelerin ürpertisi seni sarardı; sanki her şey gözlerinin önünde oluyormuş gibi gelir, bunlara inanmaya gönüllü olurdun. Medardus’un hikâyesini böyle bir ruh hâliyle okur, keşişin tuhaf görümlerini kızışmış hayal gücünün başıboş oyunu saymaktan fazlası olarak görürdün. —

Sevgili okur, az önce aziz resimleri, bir manastır ve keşişler gördüğüne göre, seni B.’deki Kapusen manastırının o görkemli bahçesine götürdüğümü eklememe gerek yok sanırım.

Bir keresinde bu manastırda birkaç gün kaldığım sırada, saygıdeğer başrahip, Kardeş Medardus’un ardında bıraktığı ve arşivde saklanan kâğıtları bir merak konusu olarak bana gösterdi. Bunları benimle paylaşması için başrahibin tereddütlerini ancak güçlükle giderebildim. Yaşlı adama göre, aslında bu kâğıtların yakılması gerekirdi. — Başrahibin de aynı fikirde olacağından korkarak, sevgili okur, şimdi o kâğıtlardan oluşturduğum kitabı ellerine veriyorum. Ama Medardus’la birlikte, onun sadık yoldaşıymışsın gibi, karanlık revaklardan ve hücrelerden geçip rengârenk, hatta en rengârenk dünyada yolculuk etmeye; onunla yaşamının ürpertici, dehşet verici, çılgın ve gülünç yanlarına katlanmaya karar verirsen, önünde açılan karanlık oda görüntülerinin çeşitliliğinden belki keyif alırsın. Görünüşte biçimsiz olan şeyin üzerine daha dikkatle eğildiğinde, kısa süre içinde belirgin ve düzgün bir biçime büründüğünü de görebilirsin. Karanlık bir yazgının doğurduğu gizli tohumu fark edersin. Bu tohum, gürbüz bir bitkiye dönüşüp durmadan büyür, binlerce filiz verir; sonunda bir çiçek meyveye dönüşür, yaşam özünün tümünü kendine çeker ve tohumu öldürür. —

Kapusen rahibi Medardus’un kâğıtlarını büyük bir gayretle okuduktan sonra—rahmetli keşişin el yazısı çok küçük ve okunaksız olduğundan bu bana hayli güç gelmişti—, genel olarak düş ve hayal gücü dediğimiz şeyin, yaşamımız boyunca uzanan, onu bütün koşulları içinde sıkıca birbirine bağlayan gizli ipin simgesel bilgisi olabileceği düşüncesine kapıldım. Ancak bu bilgiden o ipi zorla koparma ve bize hükmeden karanlık güçle boy ölçüşme kudreti kazandığına inanan kişinin, ipi yitirmiş sayılması gerekir.

Belki sen de benim gibi düşünürsün, sevgili okur; önemli nedenlerden ötürü bunu bütün kalbimle dilerim.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…