HER HALİNLE

Aptalın tekiydim. Açıkça söylemek varken... Of! Belki de bir daha benimle konuşmayacaktı. Onu yeni bulmuşken şimdi ellerimden kayıp gitmesine izin veremezdim, hayır.

Telefonu elime alıp Instagram'a girdim.

sadece: Bir daha benimle konuşmayacak mısın?

Ne kadar aciz bir durumda olduğumu biliyordum ama bunu Mert'e göstermekten çekinmiyordum.

Dakikalar sonra gelen bildirimle bıraktığım telefona uzandım.

mert_erel: Sadece... Şaşkınım.

mert_erel: Anneni... Neden öldürdün?

sadece: Elimde değildi. Doğumda ölmüş.

mert_erel: Baştan söylesene!

mert_erel: Ben de silah, bıçakla öldürdün sanmıştım. Ya baban? Öldürülmeyi bekliyorum, diyordun.

sadece: Annemin ölümünden beni sorumlu tutuyor. Belki de haklı... İntikamını beni yaşarken öldürerek alıyor. Bir kere olsun başımı okşamadı mesela... Dışarıya hep iyi, düşünceli baba pozları keserken gelip de bir kere iyi misin diye sormadı. İstediğim hiçbir şeyi almadı. İsteklerimin tam tersini yaptı. Neyden mutluluk duyuyorsam aldı. Hep sustum. Her gün ağladım. Ama en son benden aldığı mutluluk... Çekilmezdi. O gün ilk defa karşısında durdum. Pek işe yaradığı söylenemez ama durdum işte...

mert_erel: Son mutluluğun? Neydi? Neyi aldı, senden?

sadece: Âşık olduğum adamı. Beni bu cehennemden çekip alan adamı... O günü hiç unutmam... Bir gün bir kafeye gitmiştik, arkadaşlarla. Orda görmüştüm ilk onu. Garsondu. Yani ben öyle sanıyordum. Görür görmez dikkatimi çekmişti. Her gün oraya gidiyordum. İnatçı bir beyefendiydi, kendileri. Peşinde az koşturmadım. Ama sonra... Onu bir kızla gördüm. En yakın arkadaşımla. Arkadaşım onun boynuna sarılmıştı. Dayanamadım. Gözyaşlarım akarken arkamı döndüm. Ama beni görmüş, döner dönmez arkamdan seslendi. Yanıma geldi. Gitmek istedim, bırakmadı. Bir anda sarıldığını söyledi. Anlık hiçbir tepki verememiş. Yağmur yağıyordu. Bir sokağın ortasında bağıra bağıra konuşuyorduk. Daha doğrusu ben hıncımı çıkarıyordum. Sonra birden dudaklarıma yapıştı. Beni ilk kez o gün öptü. Elimde olmadan ona karşılık verdim. Bana sımsıkı sarıldı. O gün büyük bir mutlulukla ayrıldım yanından. Sabah olduğunda yine koşa koşa ona gittim. Beni görünce gözlerinin içi gülüyordu. Kollarını açtı. Koşarak ona sarıldım. Annesi gördü. Beni oldum olası sevmemişti. Ama umurumuzda değildi. Çok güzel günler geçirdik... Ama o piç bizi ayırdı. O babam olacak piç bizi ayırdı. Tek sebep o değildi ama sonuç aynıydı... Ayrıldık.

mert_erel: Hâlâ aşık mısın, ona?

sadece: Sana aşığım.

sadece: Dolaylı yoldan doğruyu söylüyorum. Seviyorum Mert, o çocuğu yani seni seviyorum.

[gönderilmedi]

mert_erel: Çok aşıkmışsın ona... Keşke ayrılmasaydınız.

sadece: Keşke...

[gönderilmedi]

sadece: Kader.

mert_erel: Bana ilk defa kendi hayatından bir şey anlattın. İlk aşkını anlatmış olsan da..

sadece: 🙃

sadece: Şimdi biz yine konuşacağız, değil mi?

mert_erel: Konuşacağız. 🙂

sadece: O zamaaan görüşürüz🧸

mert_erel: Görüşürüz civciv🐣