5. bölüm · Nocturne Academy

5. Bölüm-Soğuk Hatıra

Derya Dub

"Unutulan şeyler yok olmaz, sadece hatırlanmayı bekler."

Arkamı döndüm. Herkesten saklamaya çalıştığım geçmişimi Selene nasıl biliyordu? Blöf mü yapıyordu?
Yoksa onu hafife mi almıştım?

Selene’nin adımlarını duydum. Yaklaşıyordu. Yanıma geldi
“Nyra,” dedi sakin bir sesle,

“buradaki tek kurtuluş yolun benim.”

“Kurtulmak istediğimi kim söyledi?” dedim.

Selene hiç düşünmeden cevap verdi:

“Doğru. Sen bile bile buraya geri döndün.”

“Ay, ağzımdan kaçtı,” dedi Selene hafif bir gülümsemeyle
.
“Üzüldün mü? Ağlayacak mısın?”

“Selene, her şeyi biliyormuş gibi davranma,” dedim.

“İsteyerek yapmadım.”

“İsteyerek yapmadığını biliyorum,” dedi Selene.

“Ama kimse buna inanmayacak. Daha doğrusu, inanmamaları için elimden geleni yapacağım.”

“Ne yapacaksın?” dedim sertçe.
“İnsanlara katil olduğumu falan mı söyleyeceksin?”

Selene konuştu.

“Eline geçen kozlar gittikçe artıyor,” dedi sakin bir sesle.

Bir an donup kaldım. Gözlerim açıldı. Kalbime sanki ince bir bıçak saplanmış gibi hissettim, sessiz ama net.

“Bekle…” dedim zorlanarak.

“Bunu bilmiyor muydun?”

Selene bana baktı.

“Nyra,” dedi,
“geçmişte de kontrolün sende olduğunu sanıyordun.”

“Ama kaçmayı başarmıştım,” dedim hemen.

“Ama’larla kendini oyalama,” dedi Selene.
“Geri döndün. Buradasın.”

“Her şeyi biliyorsan,” dedim gözlerimi kısarak,
“sen de eskiden buradaydın.”

“Bilmem,” dedi sadece.

“Selene,” dedim daha sert,
“akıllı davranıp blöf yapma. Ben senin neyi bilip bilmediğini biliyorum.”

Selene kısa bir kahkaha attı.

“Bana blöf diyene bak,” dedi.

Bakışları bir an daha keskinleşti.
“En fazla ne biliyorsun ki?”
Bir an sessizlik oldu.
“Onu öldürenin, sen olduğunu.”

Yanlışlıkla olmuştu. İstememiştim. Elim kaymıştı. Ne yapacaktım? Olmaz, olamazdı. Annem ona zarar vermemem gerektiğini söylemişti. Sadece oyalamam gerektiğini. Ama ben onu sanırım öldürmüştüm. Yerde hareketsiz yatıyordu.

“Anne!” diye bağırdım.

Kırmızı topukluların sesi uzaktan geliyordu. Yaklaşıyordu.
Sesler büyüdü. Yaklaştıkça daha net oldu.

"Efendim Nyra,” dedi annem.
“Elowen’in yanına gitmem lazım. Çabuk söyle.”