Tenebris’in Yeni Düşesi

Aradan epey zaman geçmişti. Dixie ailesi ile konuşmuştu ve artık Vladimir ile evlenmesi gerektiğine karar vermişti. Zaten bu kararı vermişti sadece ailesinin de bilmesi gerektiğini düşünerek onlara da söylemişti. Dixie Vladimir'in yanında sanki huzur bulduğunu hissediyordu.
Dixie Vladimir ile gerçek anlamda buluştuğunda onun yüz hatları, gözleri, burnu hatta boyu olsun tam karizmatikti üstüne üstün vampirdi resmen vampir çekiciliği vardı adam da. Onunla evlenmek bence en iyi şeylerden biri olabilirdi ve bugün evleneceklerdi.
Avizenin kristallerinden süzülen soluk ışık, odanın ortasındaki devasa boy aynasına vuruyordu. Hizmetçi, son dokunuşunu tamamlamak için Dixie’nin omuzlarına dökülen tül duvağı özenle düzeltti. Aynadaki yansıma, ağır ve görkemli kumaşların altında adeta yabancılaşmış bir kadını gösteriyordu.
​"Hanımefendi, hazır mısınız?"
​Dixie, gözlerini aynadaki siluetinden ayırmadan, dudaklarında belirsiz bir tebessümle fısıldadı: "Sence?"
​"Çok güzel görünüyorsunuz. Bay Crachel sizi görünce resmen büyülenecek."
​Dixie başını hafifçe yana eğdi, gözlerinde derin bir şüphe belirdi. "Benden mi büyülenecek?"
​"Evet hanımefendi, kesinlikle."
​"Bugün sizin efendiniz ile evleniyorum ama..."
​Hizmetçi, Dixie’nin cümlesini tamamlamasına fırsat vermeden kararlı bir tonla araya girdi: "Aması filan yok. Bugün Bay Crachel ile evleniyorsunuz, artık bizim Düşesimiz olacaksınız."
​"Düşes..." Dixie kelimeyi sanki ağırlığını tartmak ister gibi dilinin ucunda gezdirdi. "Doğru. Efendiniz bir Dük, ben de karısı olacağıma göre Düşesiniz oluyorum."
​"Tenebris klanının hanımefendisi olacaksınız," dedi hizmetçi, gurur dolu bir ifadeyle.
​Tenebris klanının hanımefendisi olmak... Kulağa nasıl geliyordu, bunu kim bilebilirdi ki? Bu karar onun için gerçekten iyi miydi, hiçbir fikri yoktu. Yine de mantığının sesini bir kenara bırakıp kalbinin peşinden gitmişti. Şimdi ise Sanguisya Krallığı’nın en karanlık, en kudretli köklerine sahip Tenebris klanının kalbindeydi ve birazdan Vladimir ile hayatını birleştirecekti.
​Aşağıdaki büyük salonda ise bambaşka bir atmosfer hakimdi. Taş duvarları süsleyen klan meşaleleri etrafa gizemli gölgeler düşürüyor, salonu dolduran soyluların fısıltıları uğultulu bir melodiye dönüşüyordu. Tenebris düğünleri her zaman şatafatlı olurdu; hele ki klanın servetini elinde tutan güç sahiplerinin düğünleri, görkemiyle göz kamaştırırdı.
​Vladimir, salona adım atan konukları soğukkanlı bir zarafetle karşılıyordu. Dışarıdan bakıldığında her şey kusursuz görünüyordu ancak zihninin derinliklerinde fırtınalar kopuyordu. Vladimir nihayet istediğini elde etmek üzereydi. Fakat Dixie’yi gerçekten seviyor muydu? Bunu kendisi bile bilmiyordu. Tek bildiği; bir melezle evlenmenin, klanına hayal bile edilemeyecek bir güç katacağıydı. Kan hatlarının birleşimiyle doğacak bir Tribrid çocuk, Tenebris klanını zirveye taşıyacak en büyük koz olabilirdi. Ama tam şu anda, o gürültülü salonun ortasında Vladimir, tüm bu güç arzularını gerçekten isteyip istemediğini sorgularken buldu kendini.
​Düşüncelerini bir kenara itip ağır adımlarla üst kata, Dixie’nin odasına doğru yürüdü. Kapıyı hafifçe aralayıp içeri girdiğinde adımları kendiliğinden durdu. Dixie, ihtişamlı gelinliğinin içinde kusursuz görünüyordu.
​"Çok güzel olmuşsun," dedi sesi beklenmedik bir yumuşaklıkla çıkarken.
​Dixie aynadan ona baktı. "Teşekkür ederim."
​"Herkes geldi, hadi gidelim."
​Vladimir, kolunu Dixie’nin girmesi için uzattı. Dixie, parmaklarını onun güçlü koluna doladı ve birlikte büyük salona doğru yürümeye başladılar. Çift merdivenlerin başında göründüğü anda, salondaki sohbet fısıltıları yerini coşkulu bir alkış tufanına bıraktı. Herkes Tenebris’in yeni Düşesini görmek için sabırsızlanıyordu.
​Ağır adımlarla aşağı inerken Vladimir başını hafifçe eğip eğildi: "Bir Crachel olmaya hazır mısın?"
​Dixie, gözlerini salondaki kalabalıkta gezdirip hafifçe gülümsedi. "Sence?"
​"Hazırsın, Bayan Crachel."
​Dixie bakışlarını Vladimir’e çevirdi. "Sen öyle diyorsan, Bay Dük Crachel."
​Salondaki kalabalığı yararak, evliliklerini resmileştirecek nikah memurunun durduğu yüksek kürsünün önüne geldiler. Adam, önündeki deri kaplı büyük defteri düzelttikten sonra salona doğru konuştu:
​"Burada, iki gencimizin evliliklerini resmi hale getirmek ve mutluluklarına tanıklık etmek için toplandık. Dük'ün emri üzerine, geleneksel uzun sorulara gerek duymadık."
​Dixie kaşlarını hafifçe çatarak fısıldadı: "Resmi sorular mı?"
​Nikah memuru doğrudan Dixie’ye döndü. "Evet Bayan Wang, doğrudan soracağım. Siz, Dixie Wang; Bay Crachel ile ömrünüz boyunca hiç ayrılmayacağınıza yemin edebilir misiniz?"
​Dixie, yanındaki adama ve ardından kaderini bağladığı bu topraklara baktı. "Evet."
​Memur bu kez Vladimir’e döndü. "Peki siz Bay Crachel, Bayan Wang’ı eşiniz olarak kabul ediyor musunuz?"
​Vladimir’in sesi salonda yankılandı: "Evet."
​"Ben de klanın ve krallığın bana verdiği yetkiyle sizi karı koca ilan ediyorum."
​Alkışlar salonu tekrar doldururken müzisyenler Tenebris klanına özgü o kadim, ritmik melodiye başladılar. Vladimir, Dixie’nin elini tutarak onu salonun ortasına doğru çekti. Evlenmeden önceki günlerde, bu geleneksel dansın her bir adımını Dixie’ye sabırla öğretmişti. Şimdi ise melodiye uyum sağlayarak, Tenebris klanının yeni efendileri olarak ilk danslarını etmeye başladılar.