7[Yazık Sana Hemde Çok]

Dayandığım duvardan destek alarak ayağa kalktım,benmi hızlıydım yoksa nereye yetiştiğini bilmeyen,karşımda dik dik bana bakan kör adammı?
Gözlerimi kırpıştırarak bulanıklılığını giderdim,şimdi ben ona bakıyordum ve bu kişi çarpışmayı beklemediğim biriydi.
[Ne,yok artık, 6 sene geçsede tekrardan karşıma çıkacağın varmış demek]
Artık bakmayı bırakmış,pis pis sırıtmaya başlamıştı.
-Hiç değişmeyeceksin.
Ellerini cebine koydu ve kafasını yan çevirdi,
-Aslında ben halimden memnunum,birileri için kendimi değiştiremem, değilmi?
Derin nefes alarak cevap verdim,
-Haklısın,bu biraz şey gibi...kimse seni zorla sevmek zorunda değil!
Gülen gözleri biranda sertleşti,
-Ben Gülnaz'ı gerçekten seviyorum,daha nasıl kanıtlayabilirim-
-Kanıtlayamazsın,senin sevgi dilin karşındakine zarar vermek, onu aşağılamak,böyle gittiği müddetçe sadece Gülnaz'a değil,kimseye
kanıtlayamayacaksın-
-Ben onu herşeyden çok sevdim anladın mı? Psikolojik sıkıntılarım varken bile...
[Bırak şu gereksizi Ilgın,zaten yukarıdakilerle papazsın..]
-Evet,çünkü Gülnaz babasını kaybettiğindede sen yanındaydın,evsiz kaldığındada,yazık sana,hemde çok,o kız babasını kaybettiğinde herkesden çok seni bekledi yanında,ama senin başka kızlara sözün vardı,verilen söz tutulmalı değilmi?Neyse benim işe dönmem lazım,bak, biz geleceğimiz için buradayız, hayatımızın dönüm noktası için.Bizi rahat bırak,eğer eski defter açılırsa bir daha kapanmaz...
Hiç bir şey demeden bilmediği yoluna devam etti,benimde siparişleri yaptırmam lazımdı,
-Gülnaz,bana bir acilen cappucino yap,zaten kız uyuz çıktı bir daha gecikirsem çenesinden kurtulamam.
Elindeki kahveyi bana uzattı,
-Sen bunu al ,ben yenisini yaparım,biran önce eve gitmemiz lazım, bu Hakan işini-
-Tamam tamam,ben verip geliyorum hemen.
[Asansöre binmen lazım Ilgın yoksa sabaha kadar götüremezsin bu kahveleri]
"Derdini,kalbini,sevgini paylaştığın aşkın bile yanıltıyordu seni bu hayatta,daha ne bekleyebilirdiki insan...]