21[Benden Korkmuyormusun?]

Karışık duygular içerisindeydim, bir yandan babamın yaptığı yüzsüzlük ,diğer yandanda Ulaş bey'in durumu,kafamı çıkartıp bir kenara koymak istiyordum.Masaya dayanmış,elimdeki kahveyi yudumluyordum yavaşça.Hayatımdan şikayetçi değildim,ama sahte bir cennetteydim,sanki sonum hiç gelmeyecekmiş,ömür boyu bu hayatı çekecekmişim gibi..
-Ulaş beyimi düşünüyorsun yine,ya da babanın yakasına yapışmamak için, sakin kalmaya çalışıyorsun,yanlışmıyım?
Dayandığım masanın sandalyesine geçtim,ne söyleyeceğimi bilmiyordum,çünkü en çok kafamı taktığım şey sonumun ne olacağıydı...
[Ilgın bırak şimdi sonunun ne olacağını,Ulaş bey ne yaptı acaba,adam hem polis,o halde göreve gittiğini düşünsene, gerçi izindedir belki ]
-Hiiç,ne düşündüğümü bende bilmiyorum,sessiz kalmak,öyle boş boş bakmak hoşuma gidiyor bazen....
-Ulaş beyi düşünüyorsun değilmi,sen etkilenirsin öyle şeylerden,o yüzden dedim.
-Evet,çünkü gerçekten iyi değildi,aslında yanlız bırakmamam lazımdı,ama bir yandan da kalsam ne yapacaktım bilmiyorum,zaten o acıyla adam bağırdı bana.
Kuruladığı bardağı tezgaha bıraktı ve şaşkın bir halde bana döndü,
-Oha,Ulaş beymi?Aralarında en iyileri odur,insan kırmaktan korkar o,hem, sana niye bağırıyor ki ,düşünmekte hatamı etmişsin,kendi annesinin yapmadığını yaptın sen ona ....
[Off niye söyledim ki ,gidip hesap soracak şimdi adama]
-Annesimi-
Biranda çığlıklar kopmuş,ne yapacağımızı şaşırmıştık.Kadın,saçı başı dağılmış,yüzü gözü mosmor olmuş ,bir elinde bebeği, diğer elinde bıçağıyla bağırıyordu içeride.
-Nerede o benim halimle alay eden!?
Herkes çığlık atıyor ,ağlayan bebeğin sesi duyulmuyordu,
[Bir şey yap Ilgın, bebek için]
Herkesin arkamıza sığındığı yerden bir kaç adımla kadına yaklaştım,
-Hanımefendi,kim sizinle alay ettiyse çok büyük bir terbiyesizlik yapmış,siz gerçekten
gurur duyulması gereken bir kadınsınız....
Elimden geldiğince onu motive etmem gerekiyordu,eğer bunu başarabilirsem,bebeğinde geleceği kurtulmuş olacaktı...
-Buldum onu...
Arkamdaki sarı saçlı kıza doğru ilerliyordu gülümseyerek,önüne geçtim yüzü biranda sertleşti ve konuştu,
-Benim işim seninle değil,onunla,çekil önümden!
-Bakın,bir kadının hayatınızı mahvetmesine izin veremezsin-
-Hayatım varmış gibimi gözüküyorum sence,artık çok geç.
[Eceline susa Ilgın ,yapacak birşey yok]
-Dur dedim sana!Elindeki o bebeği yaptıysan,büyütmesinide yaşamasınıda bileceksin!Bir gerizekalı yüzünden suçsuz ,masum bir canın hayatını mahvedemezsin,onun sana ihtiyacı var,ben buna izin vermem anlıyormusun!?
Uzun uzun baktı bana,ve bebeğini yanında duran garson kıza verdi,bıçağıyla bana yaklaştı.Gülnaz'ın fısıldamaktan sesi kısılmıştı,
-Benden korkmuyormusun?
-Neden korkayımki,kötü birine benzer bir halinmi var?
-Bıçak....
-Her bıçak tutandan korkulmaz,senin bıçak tutuşun çaresizliğinden kaynaklı,insanlar yorucu değilmi?
Kafasını salladı ve bana yaklaştı,elindeki bıçağı ne yapacağı konusunda hiç bir fikrim yoktu,belkide sonum bugündü,ama hiç beklemediğim birşey yaşanmıştı....
"Çaresizliği öfkesiyle karşmıştı kadının,
Belkide çaba göstermişti hayata tutunmak için,ona konuşulan kelimeler incitmişti kendisini, haksız mıydı?.....