25[Ben Beklerim]

Uzun süreyi geçtim iki dakika bile arkasından bakmadan kendi masama doğru yol aldım.Oranın manzarasına anlatacaktım dertlerimi,yalnızca o dinler, yalnızca o güzelliğiyle büyülerdi beni.Hayat böyle olmak zorunda mıydı,bu kadar acımasız bu kadar öfkeli,neden bu kadar kin tutuyordu insanlara hayat,bugün kafamı kemirecek bir soru daha...
Merdiven basamaklarını çıkarken düşünüyordum, her zamanki gibi sonum ne olacak diye...
-Ilgın?
Sesin sahibi tanıdık gelmişti bana ,döndüm ve cevap verdim,
-Efendim Esin hanım? Önüne düşen saçlarını toplarken konuştu,
-Neyin var,ağladınmı sen ?
[Ağlamadım ,ama ağlayacağım]
-İyi değilim,Esin hanım sizden sadece bir yarım saat isteyebilir miyim...masamda oturmak için...
Derin bir iç çekerek konuştu,
-Ne kadar benzer yanımız var Ilgın,bende üzgün olduğumda hep masama otururdum, eski masama, oranın manzarasına anlatırdım herşeyi her derdimi,tabiki gidebilirsin ve istediğin kadar oturabilirsin ....
-Bu iyiliğinizi unutmayacağım,emin olun...
Tebessüm etti ve yoluna devam etti,bende gelmiştim dermanım olan masama,balkonu süsleyen demirliklere tutundum ve derin bir nefes aldım.
-Asla affetmeyeceğim seni Gülnaz,asla.
Öfkeme engel olamıyordum,asıl benim kardeşim dediğim insan beni neylerle itam etmişti.O estetikten yüzü yamulmuş kadın benim annem olamazdı,ama Gülnaz 'ın demesiyle annemdi ve ben ona hayvan gibi davranıyordum.
-Saçmalık! Resmen aklını sömürmüş,ama bizimki takmış seviyorum da seviyorum!
Herkez aptal! İnsanlar aptal! Gülnaz aptal!
Heryeri yumruklamaya başlamıştım,acı çekmiyordum,çünkü acı başımdaydı zaten.
Sakinleşmeye çalıştım ve masamdaki sedir koltuğa oturdum.
-Eee,iyimisiniz?
Başımı kaldırdım ,gelen Ulaş beydi.Evet ,kendimi öldürecek kadar iyiyim.
Oturduğum yerden cevap verdim,
-Siparişler kapandı,ama birşey istiyorsanız getirebilirim.
-Yok ben,ya çiçeği kargoda getirmenin biraz ayıp olduğunu düşündüm,yüzünüze karşı özür dilemeye geldim.O gün için özür dilerim tekrardan, da, siz iyi görünmüyorsunuz.
- O kadar belli oluyormu?
-Yani elinizdeki yara herşeyi açıklıyor bence.
Evet çizik ,ama derinden.Baktıkça içim sızlıyordu,başımı ona çevirdim,
-Oturmak istermisiniz?
-Tabi.
Karşıma geçti ve ceketini çıkardı,gözlerimi masadaki çiçeğe diktim ve konuştum,
-Hiç en yakın arkadaşınızdan beklemediğiniz kelimeler duydunuz mu?
-Keşke ,o beklemediğim kelimeler en yakın arkadaşımdan çıksaydı.
Ortamızda duran çiçeği kenara çekerek cevap verdim,
-Annenizmi?
Gözlerindeki hayal kırıklığını görebiliyordum,
-Maalesef.
-Peki,neden bu kadar düşmanlar size,yani özel olmazsa,
Ellerini kavuştururken konuştu,
-Benim annemle babam zorla evlenmişler.Babamda yaklaşık 5 sene önce şehit oldu.Bende o sıralarda sınav sonucu bekliyordum.Babamın ölümünü kaldıramadım ve polis oldum.O gün bugündür annem benden pek haz etmez.
-İyide,polis olmak çok gurur verici birşey bence.
-Böyle düşünmeniz beni mutlu etti açıkçası.
-Yani,istemediğin mesleği yaptıktan sonra okumanın ne anlamı var ki.
-Kesinlikle,sizde bu konuda sıkıntı yaşadınız sanırım.
Gülerek cevap verdim,
-Evet.Babam doktor olmamı istiyordu parası daha yüksek diye,bende ressam olmak istiyordum.Böyle olunca inatlaştık , okumuyorum bende,sonuçta benim geleceğim benim kararım,saygı duyup duymaması umrumda değil.
Başını salladı,
-Peki,sizin burada sinirlenmenize yol açan şey neydi,tabi anlatmak isterseniz.
Öfkem tazelenmişti resmen,
-Gülnaz, bana öyle cümleler kullandıki,hâlâ rüyadaymış gibi hissediyorum.
-Erkek arkadaşı yüzünden mi?
[Sen nereden anladın ya,gerçi polis Ilgın bir zahmet]
-Şaşırman normal,ama bir criminal polis olarak böyle şeyleri bekle benden.
-Criminal polis?
-İnceleme ve gözlem yapan polislere denir.O çocuk burada işe girmeden önce suç işlediğini biliyordum ve ben bu konuda Esin hanımla Gülnaz 'ı uyardım.Hasta annesi var diye işe alınmasına birşey demedik, ama asıl sıkıntı Gülnaz çocuğun işlediği bütün suçları hafife alıyordu, hatta bize bile çıkıştı bu konuda,o yüzden anlamak zor olmadı.
-O kadar çok konuştum ki onunla,kavga bile ettik ama hiç bir işe yaramadı.Babamın ikinci eşi benim annemmiş ve ben ona kötü davranıyormuşum,düşündükçe sinirleniyorum.
Sesini duyabilmem için yaklaştı,
-Bak Ilgın, şu elindeki yara,yüzündeki üzüntü, kalbinin kırıklığı hepsi bir insanın yüzünden meydana geldi ve o insan belkide şuan çok mutlu.
[Mutludur zaten ,yeterki yanında Hakan olsun]
-Bir insan yüzünden bu kadar zarar görmen ,mantıklımı sence?
Gözümden akan yaşları silmeye çalışıyordum ama yetişemiyordum,kendimi gülmeye zorladım konuşurken,
-Kusura bakmayın,normal-
-Nefret ettiğin şeylerden biri ağlayamamaktı,bak şimdi silmeye yetişemiyorsun bile,istediğin kadar ağla Ilgın, ben beklerim...
O kadar zaman geçmişti,ama hala hatırlıyordu,gözlerinin içine baktım,
-İnsana çok iyi geliyorsun ,iyiki varsın.
Gülüyordu ,yanağındaki gamze niye bu kadar tatlıydı ki...
_______

Gelmiştim,bir zamanlar penceresini indirdiğim beyaz cehenneme,kapıyı açtım ve içeri giren soğuğa aldırmadan,annemin eskiden başımı okşadığı yatağımda uykuya daldım....

"Beyaz cehennem,o kadar zarar verdim ama kabul etti beni tekrardan,haklıydı, insanlar yüzünden başımıza neler geliyordu,belki de hala gelecekti...."